فیلم Fail Safe 1964

Fail Safe (۱۹۶۴) کارگردان: سیدنی لومت سیدنی لومت در فیلم Fail Safe از نخستین سازندگانی بود که به‌طور جدی این احتمال را مطرح کرد که آخرالزمان هسته‌ای می‌تواند بر اثر خطای سیستمی رخ دهد. نقص فنی، بمب‌افکن‌های آمریکایی را با دستور حمله به مسکو می‌فرستد و رئیس‌جمهور (هنری فوندا) باید به‌سرعت جلوی فاجعه را بگیرد. فیلمنامه—بر اساس رمان یوجین بردیک و هاروی ویلر—قوی است، تنش بی‌وقفه جریان...

Fail Safe (۱۹۶۴) کارگردان: سیدنی لومت سیدنی لومت در فیلم Fail Safe از نخستین سازندگانی بود که به‌طور جدی این احتمال را مطرح کرد که آخرالزمان هسته‌ای می‌تواند بر اثر خطای سیستمی رخ دهد. نقص فنی، بمب‌افکن‌های آمریکایی را با دستور حمله به مسکو می‌فرستد و رئیس‌جمهور (هنری فوندا) باید به‌سرعت جلوی فاجعه را بگیرد. فیلمنامه—بر اساس رمان یوجین بردیک و هاروی ویلر—قوی است، تنش بی‌وقفه جریان دارد و بازی‌ها به‌اندازه‌ای موثرند که اثر موردنظر را ایجاد کنند. در زمینه جنگ هسته‌ای، جهان ظاهراً پیشرفتی برای کاهش خطر نابودی ناگهانی و فاجعه‌بار جمعیت زمین نداشته است؛ اگر چیزی بدتر نشده باشد، وضع اکنون پیچیده‌تر شده است. کشورهای بیشتری به سلاح هسته‌ای دست یافته‌اند، ساختارهای فرماندهی متفرق‌تر شده‌اند و احتمال محاسبه اشتباه یا حادثه تنها افزایش یافته است. طنز ماجرا این است که محوریت فیلم بر نقص مکانیکی است. حتی امروز سیاستمداران درباره سلاح‌های کنترل‌شده توسط هوش مصنوعی صحبت می‌کنند و همه می‌دانیم ایمنی این سیستم‌ها هرگز صددرصد نیست. ما سرخوشانه به‌سمت سیستم‌هایی می‌شتابیم که کاملاً درکشان نمی‌کنیم و به ماشین‌ها اجازه می‌دهیم تصمیماتی بگیرند که می‌توانند تمدن را نابود کنند، درحالی‌که گمان می‌بریم تکنولوژی ما را از بحران‌هایی نجات می‌دهد که خودِ تکنولوژی پدید آورده است. Fail Safe شصت سال پیش به ما هشدار داد که قرار دادن قدرت آخرالزمانی در سیستم‌های خودکار دیوانگی است—ظاهراً گوش نکردیم. آیا فیلم تاب آورده است؟ بله. Fail Safe، مانند برخی آثار دیگر لومت، به‌خوبی پیری‌پذیر بوده است. تصویربرداری سیاه‌وسفید، صحنه‌های بسته و خفقان‌آور، چهره‌هایی در کلوزآپ که زیر تصمیمات غیرقابل‌تصور عرق می‌کنند—همه‌چیز هنوز تاثیرگذار است و وحشت ایجاد می‌کند. رئیس‌جمهور هنری فوندا که همزمان آرام و مضطر است، یکی از قانع‌کننده‌ترین تصاویر رهبری زیر فشارهای غیرقابل‌تصور باقی می‌ماند. Fail Safe امروز به همان اندازه اضطراری است که در ۱۹۶۴ بود، شاید حتی بیشتر. ما هنوز همان بازی را با شرط‌های بالاتر و احتمال بدتر ادامه می‌دهیم. پیش روی ما انتخابی است بین «زمستان هسته‌ای» یا دنیای آخرالزمانی فیلم‌های ترمیناتور. کی قرار است شروع کنیم به گوش دادن؟