فیلم Once Upon a Time in the Middle East 2026

من با این انتظار که با یک کمدی دیگر از شن تنگ روبه‌رو شوم وارد فیلم «به رستوران اژدها خوش آمدید» شدم — و با چشم‌هایی پُف‌کرده از گریه بیرون آمدم. فیلم فراتر از هر انتظاری بود؛ اصلاً کمدی نیست، بلکه یکی از قدرتمندترین فیلم‌های ضدجنگی است که تاکنون دیده‌ام. ون مویه برای محکوم کردن جنگ متکی به جلوه‌های بصری یا خون‌ریزی نیست. او بی‌رحمی جنگ...

من با این انتظار که با یک کمدی دیگر از شن تنگ روبه‌رو شوم وارد فیلم «به رستوران اژدها خوش آمدید» شدم — و با چشم‌هایی پُف‌کرده از گریه بیرون آمدم. فیلم فراتر از هر انتظاری بود؛ اصلاً کمدی نیست، بلکه یکی از قدرتمندترین فیلم‌های ضدجنگی است که تاکنون دیده‌ام. ون مویه برای محکوم کردن جنگ متکی به جلوه‌های بصری یا خون‌ریزی نیست. او بی‌رحمی جنگ را از طریق تضاد نشان می‌دهد: یک آشپزخانه سادهٔ چینی که در دل میدان جنگ برپا شده است، جایی که صدای قل‌قل تابه و یک کاسه برنج داغ تبدیل به ساکت‌ترین و در عین حال ویران‌کننده‌ترین اعتراض علیه خشونت می‌شود. شن تنگ در نقش آشپز شو فو، شخصیت کمدی خود را کنار می‌گذارد و بازی‌ای تاثیرگذار و دل‌خراش ارائه می‌دهد — هر وعدهٔ غذایی مشترک تبدیل به کنشی کوچک از مقاومت می‌شود؛ پافشاری سرسختانه‌ای بر این که زندگی، کرامت و صلح حتی میان خرابه‌ها اهمیت دارند. دستمال کاغذی زیاد همراه ببرید، اگر می‌خواهید آن را تماشا کنید.