انیمه Blue Eye Samurai

**قسمت 1:** انیمیشن و طراحی فوق‌العاده‌ای دارد؛ با این حال، برخی از لحظات قابل پیش‌بینی هستند، اما جالب خواهد بود که ببینیم همه‌چیز چگونه به نتیجه می‌رسد. فلسفه ساخت شمشیر به زیبایی در داستان گنجانده شده است، و نبردها از نظر سینمایی جذاب هستند. البته برخی از راحتی‌های روایی وجود دارد که نشانه‌گذار داستان‌گویی انیمیشنی است. امتیاز: 4.5 از 5 **قسمت 2:** این قسمت احساس سینمایی...

**قسمت 1:** انیمیشن و طراحی فوق‌العاده‌ای دارد؛ با این حال، برخی از لحظات قابل پیش‌بینی هستند، اما جالب خواهد بود که ببینیم همه‌چیز چگونه به نتیجه می‌رسد. فلسفه ساخت شمشیر به زیبایی در داستان گنجانده شده است، و نبردها از نظر سینمایی جذاب هستند. البته برخی از راحتی‌های روایی وجود دارد که نشانه‌گذار داستان‌گویی انیمیشنی است. امتیاز: 4.5 از 5 **قسمت 2:** این قسمت احساس سینمایی بی‌نظیری را ارائه می‌دهد که در نیمی از سریال‌ها یا فیلم‌های محبوب در بازار موجود نیست. یکی از قوی‌ترین قسمت‌ها از نظر بصری با تصاویری خیره‌کننده. شخصیت‌های اصلی اکنون در مسیر خود قرار گرفته‌اند و جالب است ببینیم نقش شخصیت خشن ما چگونه خواهد بود. امتیاز: 5+/5 **قسمت 3:** پس از اوج قسمت دوم، این قسمت کلید روایی برای پیشرفت داستان ما را تشکیل می‌دهد، زیرا همه شخصیت‌ها اکنون در مکان‌های مناسبی برای رسیدن به نتیجه اجتناب‌ناپذیر پایان فصل اول قرار دارند. با این حال، این فصل بیشتر بر روی یک شخصیت تمرکز دارد، در حالی که شخصیت اصلی ما فقط یک قهرمان خونسرد و بی‌احساس است. این قسمت به طور عمده از روش‌های آزموده شده استفاده می‌کند تا دو چیز را محقق کند: الف) معرفی شرور و ب) جذب هم‌پیمان. فلسفه شمشیر و دیالوگ‌ها همچنان قوی هستند، اما در کل ضعیف‌ترین قسمت از سه قسمت قبلی است. امتیاز: 4 از 5. نکته قابل توجه: گفت‌وگوی آکمی و خدمتکارش درباره سرنوشت و دیدن واقعیت. **قسمت 4:** بهترین بخش این قسمت، اضافه شدن مادام خانه فساد به جمع شخصیت‌ها است که برای ایجاد تنوع جالب است. او حقیقت‌هایی را به صورت بمب‌هایی در همه‌جا می‌ریزد. بهترین فیلسوف این قسمت تا به حال. خانه فساد به خودی خود مکانی منحصر به فرد است و در حین تماشا، به این درک رسیدم که ما چگونه به‌طور متفاوتی به مسألهٔ سکس نسبت به ژاپن می‌نگریم. علاوه بر این، من عاشق این هستم که داستان به این انحرافات می‌پردازد. معمولاً از این موضوع خشمگین می‌شوم، اما در اینجا داستان را هرچه زیباتر می‌کند. کارگردانی دوربین پویاست و جزئیات کوچکی مانند نقاشی خون و کشتن پرنده، نمادین و زیبا هستند که هر دو شخصیت و بی‌رحمی آن‌ها برای رسیدن به هدفشان را نشان می‌دهد. این قسمت به زیبایی تضاد عجیب بین شخصیت‌های اصلی را متعادل می‌کند. همچنین متوجه شدم که در هر قسمت از فصل دوم، شخصیت ما با سؤالات مختلفی مواجه می‌شود که در این انحرافات نشان‌دهنده شخصیت آن‌ها در مقابل چیزی به ظاهر بی‌اهمیت است. امتیاز: 4.75 از 5. **قسمت 5:** اول از همه، فراموش کردم که مونوگول شرور در قسمت قبلی شکسپیری بود. این قسمت بهترین روایت را داشت و احساس می‌کردم که نتیجه‌گیری همه‌چیز است که در قسمت‌های قبلی اشاره کرده‌ام. با این حال، با وجود زیبایی بصری، نبردهای نزدیک و تنش‌زا پس از مدتی خسته‌کننده می‌شوند. پایان داستان زیبا بود. امتیاز: 5+/5. **قسمت 6:** این سریال چه مشکلی دارد؟ تا دقیقه 20 به نظر می‌رسید که قرار است یک اکشن بی‌فکر شبیه جان ویک باشد، اما رویارویی با شرور باعث شد که به کل قسمت به طور معکوس فکر کنم. تم غالب در این قسمت خط مادام از تمایل در قسمت 4 و تمی که در قسمت 5 نادیده گرفتم، یعنی انتظارات دیگران در مقابل درک خود و چگونگی تأثیر آن‌ها بر یکدیگر است. این قسمت تم قبلی را ادامه می‌دهد و payoff روایی را ارائه می‌دهد. امتیاز: 4 از 5. **قسمت 7:** یکی از بهترین قسمت‌های پایانی! شباهت‌ها بین شخصیت‌های زن کشیده می‌شوند، خط‌های نبرد نهایی ترسیم می‌شوند و ما با یک چرخش نهایی مواجه می‌شویم. هرچند من شرور را "شرور" نمی‌دانم، بلکه او را فردی بی‌طرف و حتی نیکوکار نسبت به خانواده‌اش می‌بینم. استفاده از موسیقی پس‌زمینه شرور مؤثر است، اما من را متقاعد نمی‌کند که او واقعاً شرور است. امتیاز: 4 از 5. **قسمت 8:** پایانی کامل، که به همه سؤالات از قسمت‌های قبلی پاسخ می‌دهد و هیچ رشته روایی را رها نمی‌کند. برخی برنده‌های غیرمنتظره و ادامه انتقام. امتیاز: 5 از 5. در کل، یکی از بهترین سریال‌هایی است که در مدت طولانی دیده‌ام. امتیاز: 4.8 از 5. "سامورایی چشم آبی" یک سریال انیمیشن بزرگ و خشن بزرگسالانه است که باید ببینید!