فیلم The Cotton Club 1984

و همه‌ی آن موسیقی جز! فیلم کاتن کلاب بسیار بهتر از آن شهرت نامطمئنی است که دارد. شاید فیلم لبریز از رخدادها باشد، اما در عین حال کارگردانی و اجرای بسیار خوبی دارد که هم در پشت و هم در جلوی دوربین دیده می‌شود. داستان در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ در هارلم می‌گذرد؛ محله‌ای از نیویورک که پر از موسیقی جز پرشور، نژادپرستی، کلاهبرداری و گانگسترهاست. دوران ممنوعیت...

و همه‌ی آن موسیقی جز! فیلم کاتن کلاب بسیار بهتر از آن شهرت نامطمئنی است که دارد. شاید فیلم لبریز از رخدادها باشد، اما در عین حال کارگردانی و اجرای بسیار خوبی دارد که هم در پشت و هم در جلوی دوربین دیده می‌شود. داستان در اواخر دههٔ ۱۹۲۰ در هارلم می‌گذرد؛ محله‌ای از نیویورک که پر از موسیقی جز پرشور، نژادپرستی، کلاهبرداری و گانگسترهاست. دوران ممنوعیت نوشیدنی‌های الکلی و رکود اقتصادی فضا را پر کرده و هم‌زمان فیلم ناطق تازه به سینماها راه یافته است. کاتن کلاب محوری برای زندگی بسیاری از شخصیت‌هاست و فرانسیس کوپولا که در لحظات پایانی تولید به پروژه پیوست، با چندین خط داستانی سر و کار دارد. او گاهی یکی دو خط را رها می‌کند، اما این هرگز باعث افت شور و خودنمایی فیلم نمی‌شود. خشونت گاه‌به‌گاه حضور می‌یابد و گاه فروکش می‌کند؛ اجراهای موسیقی و رقص بارها چشم و گوش را می‌ربایند؛ و جمعیت گستردهٔ بازیگران فرصت پیدا می‌کند تا ستاره‌ها — گذشته، حال و آینده — را شناسایی کنید. روایت قوتش را از بازنمایی بخشی مهم از آمریکا در حال گذار می‌گیرد و طراحی صحنه و گروه فنی با افزودن جزییات دوره‌ای بسیار تأثیرگذار به آن کمک می‌کنند. نمی‌توان از خلأ نسبی برخی خطوط شخصیتی چشم‌پوشی کرد؛ کارگردان و همکارانش گاهی برای پر کردن این خلا سراغ یک شمارهٔ جذاب موسیقی یا رقص می‌روند، اما هستهٔ اصلی داستان در تمام طول فیلم استوار باقی می‌ماند. دنیای زیرزمینی همیشه حضور پررنگی دارد، سویه‌های آلودهٔ آن دوره پیوسته احساس می‌شود و بازیگران از جلوه‌ها و ظاهر دوره‌ای این دوران مهم تاریخ آمریکا لذت می‌برند. عیوبی هست، اما فیلم با مهارت و اشتیاق ساخته شده و هرگز خسته‌کننده نیست. آفرین! امتیاز: 7.5/10