فیلم Harry Potter and the Chamber of Secrets 2002

فیلم _هری پاتر و تالار اسرار_ دنباله‌ای شایسته است که با بهبودهایی نسبت به قسمت اول، دنیای داستان را به شیوه‌ای بزرگ‌تر گسترش می‌دهد. کیفیت این فیلم از نظر CGI و بازیگری به طرز قابل توجهی نسبت به قسمت اول بهتر است. این موضوع طبیعی است زیرا سه بازیگر اصلی به خوبی در نقش‌های خود جا افتاده‌اند. واضح است که تیم CGI زمان کافی برای تولید...

فیلم _هری پاتر و تالار اسرار_ دنباله‌ای شایسته است که با بهبودهایی نسبت به قسمت اول، دنیای داستان را به شیوه‌ای بزرگ‌تر گسترش می‌دهد. کیفیت این فیلم از نظر CGI و بازیگری به طرز قابل توجهی نسبت به قسمت اول بهتر است. این موضوع طبیعی است زیرا سه بازیگر اصلی به خوبی در نقش‌های خود جا افتاده‌اند. واضح است که تیم CGI زمان کافی برای تولید این فیلم داشته‌اند، زیرا جلوه‌های ویژه در سال ۲۰۰۲ شگفت‌انگیز هستند. از «داوبی» الف تا «باسیلیسک» در تالار اسرار، این فیلم به خوبی مدل‌های موجودات را به تصویر کشیده و تعاملات بسیار قابل باوری بین این مدل‌ها و بازیگران ایجاد کرده است. با اینکه این فیلم تأثیر نخستین کشف دنیای جادویی هاگوارتز را ندارد، اما داستان به وضوح نسبت به قسمت قبلی بهبود یافته و یک طرح قوی‌تر را ارائه می‌دهد. حس واقعی از راز و رمز و هیجان اطراف تالار اسرار وجود دارد که بسیار جذاب است. تنش‌ها و پیشرفت داستان در اینجا بیشتر حس می‌شود و تجربه‌ای یکپارچه‌تر را خلق می‌کند. همانطور که پیش‌تر ذکر شد، بازیگری بازیگران اصلی به طرز چشمگیری بهبود یافته است. هر بازیگر در حال پیدا کردن جایگاه خود است و واقعاً با شخصیتش راحت شده است. «روپر گرینت» با زمان‌بندی کمدی و حضور ترسوی خود، توجه‌ها را جلب می‌کند. «اما واتسون» نیز دوباره عالی است اما نمی‌تواند بار کل گروه را مانند فیلم قبلی به دوش بکشد. این بار شخصیت‌های جدید زیادی به فیلم اضافه شده‌اند و همه آن‌ها فوق‌العاده بودند. به‌خصوص «داوبی» و «گیلدروی لاکهارت» را خیلی دوست داشتم. فیلم _هری پاتر و تالار اسرار_ تقریباً در هر جنبه‌ای نسبت به قسمت اول بهبود یافته و این چیزی است که از یک دنباله می‌توان انتظار داشت. **نمره:** _79%_ | **نظر نهایی:** _عالی_ این کتاب دوم از مجموعه "هری پاتر" نوشته جی.کی. رولینگ، شاهد نزدیک‌تر شدن رابطه سه شخصیت اصلی جادوگر است و ما شروع به درک چالش‌هایی می‌کنیم که «هری» (دنیل رادکلیف) به عنوان یک نوجوان باید با آن‌ها روبرو شود. این داستان بسیار تیره‌تر از قسمت اول است؛ «آلن ریکمن» در نقش «پروف. اسنیپ» شروع به ظهور به عنوان دشمن شرور خود می‌کند و «مگی اسمیت» به عنوان حامی حرفه‌ای او و «دامبلدور» (ریچارد هریس) نیز به عنوان یک شخصیت بیشتر توسعه می‌یابد. ممکن است بتوانستم بدون «مروارید ناله‌کننده» هم کنار بیایم، اما داستان به خوبی اقتباس شده و به سرعت پیش می‌رود و در مقایسه با نسخه اصلی کمی بیشتر طنز دارد. بار دیگر، موسیقی و جلوه‌ها به شدت مکمل داستان ماجراجویی فانتزی جذاب هستند.