سریال Halo

واقعاً واقعاً دلم می‌خواست این سری را دوست داشته باشم. از اولین بازی هیلو طرفدار پروپاقرصش بوده‌ام. به نظر می‌رسد شرکت تولید، ایدهٔ این دارایی فکری را دوست داشته اما به محتوای اصلی بی‌احترامی شده است. این سری هیچ شباهتی به هیلو نداشت و تاریخچه، لور و کانُن فرنچایز را عمداً نادیده گرفت. جلوه‌های ویژه ضعیف، سکانس‌های اکشن بد و داستان و بازی بازیگران کاملاً...

واقعاً واقعاً دلم می‌خواست این سری را دوست داشته باشم. از اولین بازی هیلو طرفدار پروپاقرصش بوده‌ام. به نظر می‌رسد شرکت تولید، ایدهٔ این دارایی فکری را دوست داشته اما به محتوای اصلی بی‌احترامی شده است. این سری هیچ شباهتی به هیلو نداشت و تاریخچه، لور و کانُن فرنچایز را عمداً نادیده گرفت. جلوه‌های ویژه ضعیف، سکانس‌های اکشن بد و داستان و بازی بازیگران کاملاً ناامیدکننده بود. دوباره می‌گویم، واقعاً می‌خواستم خوشم بیاید، اما بعد از همهٔ مصاحبه‌ها و اعلامیه‌های قبل از پخش که می‌گفتند «این سری خودش خواهد بود»، من انتظارم حدود ۳ یا ۴ از ۱۰ بود. برای من نمرهٔ واقعی ۱.۵ از ۱۰ است. حتی از آنچه انتظار داشتم هم بدتر بود. اتلاف وقت. چرا این کار را کردید، پارامونت؟ می‌دانم این سری برای طرفداران دوآتشهٔ هیلو جنجال‌برانگیز است، اما به‌عنوان کسی که آن دنیا را دوست دارد، من واقعاً از این سری لذت بردم! روبه‌رو شدن با چهرهٔ مسترچیف اولش کمی مضطرب‌کننده بود، اما در نهایت کار کرد. اکشن سری واقعاً خوب است و آدم را به یاد بازی‌ها می‌اندازد. در ابتدا هیچ امیدی به سری‌ای که 343 آن را ساخته داشتم. به نظرم 343 Industries سقوط سری هیلو را رقم زد. وقتی بانجی از مایکروسافت جدا شد و هیلو را به 343 سپرد، کل مجموعه را به چیزی بی‌روح و کم‌جانی تبدیل کردند. هرچند عاشق مسترچیف بودم، به نظرم قلب هیلو از زمانی که بانجی اختیارش را رها کرد مرد. با این حال، به‌طرز غافلگیرکننده‌ای سریال تلویزیونی آن‌قدرها هم بد نبود. بعضی چیزها را حذف کردند، برخی را شتابزده جلو بردند و چند مورد را بازتعریف کردند، اما در مجموع سریال تا آن‌حد که ممکن بود به هیلو نزدیک بود. پابلو اشریبر انتخاب خوبی برای مسترچیف بود. اولش نمی‌توانستم او را بدون نقش قبلی‌اش در Orange Is the New Black تصور کنم، اما بعد از قسمت دوم احساس می‌کردم او بیش از مسترچیفی است که در بازی می‌شناختم؛ طرز حرف زدن و رفتارش کاملاً شبیه مسترچیف بازی‌ها بود، حتی نحوهٔ نگه‌داشتن اسلحه‌اش هم مناسب بود. از اسپارتان ۱۲۵، یعنی کای، خیلی خوشم آمد. از سوار شدن روی وورثاگ گرفته تا مقابله با چند الیت و ایستادن در برابر وضع موجود، کای واقعاً یک شخصیت قاتل بود. در عین حال از تغییراتی که در شخصیت‌های فرمانده کیز و میراندا کیز داده بودند کمی ناامید شدم، اما بازیگرانی که این نقش‌ها را بازی کردند عملکرد خوبی داشتند. بازیگر هالزی هم فوق‌العاده بود و خوشحالم که جن به عنوان صدای کورتانا بازگشته است. اولین برخورد جدی با کونواننت در سریال، الیت‌ها بودند؛ شاید دهان آن‌ها کمی کوچک‌تر از بازی‌ها باشد اما در کل الیت‌ها خیلی خوب کار شدند. پروفت‌ها را هم صددرصد درست نشان دادند. اگر فکر می‌کنید بروت‌ها در بازی زشت بودند، در سریال قابل‌دیدن‌تر و ناخوشایندتر‌اند — و من هنوز هم از بروت‌ها خوشم نمی‌آید. جکال‌ها و گرانت‌ها تا قسمت آخر حضور خیلی پررنگی ندارند اما آن‌وقت هم خوب کار شده بودند. متأسفانه بخش هانترها خیلی کوتاه بود و بیشتر فقط فرم‌های جداشدهٔ آن‌ها را دیدیم که پراکنده‌اند و در کشتی‌ای به درخواست میکی به تک‌تک مارین‌ها حمله می‌کنند. اگر با لور هیلو آشنا نباشید ممکن است هانترها را نشناسید و از کنارشان بگذرید، اما من شناختم و گفتم «آهان، آن‌ها هانترها هستند». حلقهٔ هیلو را فقط وقتی میکی یا مسترچیف با آثار ملموس تماس پیدا می‌کنند برای لحظاتی کوتاه می‌بینیم، اما اگر آن‌چه دیده‌ایم سرآغاز چیزهایی است که در قسمت‌های آینده (در صورت ادامه‌ی سریال) خواهد آمد، به نظرم سریال هیلو در دست‌های خوبی است — و 343 بهتر است کناره‌گیری کند. تنها نکته‌ای که از سریال خوشم نیامد این بود که مسترچیف کمی از شخصیتش فاصله گرفت و صحنه‌ای نشان دادند که او در حضور کورتانا بی‌تجربگی جنسی‌اش را از دست می‌دهد؛ چیزی که واقعاً نیازی به دیدنش نبود. با این حال صحنه خیلی طولانی و آغشته به برهنگی نبود، بنابراین می‌توانیم آن را نادیده بگیریم. اگر طرفدار هیلو هستید، این سریال آن‌قدرها هم بد نیست، پس یک فرصت بهش بدهید. هنوز بخش‌های زیادی از لور و بازی‌ها هست که می‌توانند در سریال آورده شوند: جانسون (امیدوارم)، اسکاراب‌ها، حلقه‌های واقعی هیلو، فلود و فوررانرها. اگر تصمیم بگیرند سریال را ادامه دهند، می‌تواند بزرگ شود. امیدوارم نبرد را تمام کنند. امید داشتم بعد از فصل اول، دیگر خبری از سریال «هیلو» نباشد. خلاصه‌اش اینکه به نظر من سراسر شرم‌آور، پر از خزعبلات «ووک» و فقط یک روکش نازک از علمی-تخیلی است که هیچ ربطی به فرنچایز معروف بازی‌ها ندارد. تنها نکتهٔ مثبتش CGI نسبتاً قابل‌قبول است. توصیه‌ام این است که اگر هنوز نکرده‌اید، آن فیلم‌ها را ببینید و بازی‌ها را بازی کنید — بازی‌ها خیلی سرگرم‌کننده‌اند و داستان‌شان بسیار بهتر از این سریال است. می‌توانست یک سریال علمی-تخیلی متوسط باشد، اما با پیوست نام هیلو، این سری به ته فهرست سقوط می‌کند. نویسنده‌ها عمداً همهٔ چیزهایی را که هیلو را جذاب می‌کرد — لور، اکشن و حساسیت‌ها — نادیده گرفتند. در عوض چیزی که داریم یک ملودرام فضایی است (و نه حتی ملودرام خوب) با نام هیلو.