فیلم Crooked House 2017

کمی خسته‌کننده — در میانهٔ فیلم دلم می‌خواست تماشایش را متوقف کنم چون خیلی ملال‌آور بود. فقط برای اینکه بفهمم قاتل کیست ادامه دادم؛ وگرنه قطعاً آن را می‌بستم. فیلمی که توانسته مخاطبش را سرگرم کند، اما قابل‌ذکر و به‌یادماندنی نیست. به‌طور اتفاقی این فیلم را اوایل سال روی تلویزیون دیدم و با این‌که از قبل می‌دانستم اقتباسی از رمان آگاتا کریستی است، فرصت را غنیمت شمردم...

کمی خسته‌کننده — در میانهٔ فیلم دلم می‌خواست تماشایش را متوقف کنم چون خیلی ملال‌آور بود. فقط برای اینکه بفهمم قاتل کیست ادامه دادم؛ وگرنه قطعاً آن را می‌بستم. فیلمی که توانسته مخاطبش را سرگرم کند، اما قابل‌ذکر و به‌یادماندنی نیست. به‌طور اتفاقی این فیلم را اوایل سال روی تلویزیون دیدم و با این‌که از قبل می‌دانستم اقتباسی از رمان آگاتا کریستی است، فرصت را غنیمت شمردم و تماشا کردم. خودم را صاحب‌نظر دربارهٔ آثار کریستی نمی‌دانم، اما کتاب‌هایش را دوست دارم و چندتایی از آنها را خوانده‌ام. خیلی با همین کتاب آشنا نیستم، پس دربارهٔ وفاداری اقتباس به رمان نظری ندارم؛ افراد مطلع‌تر می‌توانند در این باره قضاوت کنند. با این حال، اگر تمام اقتباس‌های موجود از آثار او را در نظر بگیریم، فکر نمی‌کنم این فیلم از بدترین‌ها باشد؛ تلاش شده فضای زمانه و دوران تاریخی حفظ شود و در عین حال مقدار زیادی تعلیق و غیرقابل‌پیش‌بینی‌بودن ارائه شود. یک نکته: اگر منتظر دیدن پوآرو یا میس مارپل هستید ناامید می‌شوید، چون آن‌ها در رمان اصلی حضور ندارند. فیلم نسبتاً خوب است، بهتر از بعضی تولیدات بزرگِ این روزها. اگر با دقت داستان را دنبال کنید، سرگرم‌کننده است؛ داستان پر از پیچ و تاب است. کارگردانی چندان موفق نیست و به نظرم پاکه-برنر نتوانسته بهترین استفاده را از بازیگرانی که در اختیار داشت ببرد. اگر زمان بیشتری برای آشنایی با هر عضو خانواده داشتیم نتیجه بهتر بود؛ بعضی شخصیت‌ها فقط در حد طرح اولیه باقی می‌مانند و باورش برایم سخت است که کریستی مواد لازم برای توسعهٔ آن‌ها را فراهم نکرده باشد. تدوین هم نقاط ضعفی دارد؛ ضرب‌آهنگ فیلم نابرابر است و تعلیق به‌جای اینکه آرام‌آرام تا اوج بالا برود، نوسان دارد. جایی که تولید سرمایه‌گذاری مستحکمتری کرده، تصویربرداریِ بسیار خوب، انتخاب دقیق لوکیشن‌ها و طراحی صحنه و لباس است. در مورد بازیگران، به نظرم چند انتخاب اشتباه ایجاد مشکل کرده‌اند: مکس آیرونز بازیگری نیست که می‌خواستم در این نقش ببینم — با متن راحت نیست و هیچ شیمی‌ای با استفانی مارتینی، که نقش معشوقهٔ احتمالی‌اش را دارد، ایجاد نمی‌کند. صحنه‌های بین آن‌ها، به‌ویژه آن‌هایی که نیاز به rapport بیشتری دارند، مصنوعی‌اند. جیلیان اندرسون، ترنس استمپ، کریستین مک‌کی و جولیان سندز همگی گزینه‌های قابل‌اطمینانی هستند که ناامید نمی‌کنند، اما شخصیت‌هایشان سزاوار توسعهٔ بیشتری و زمانِ بیشتر روی پرده بودند. در مقابل، گلن کلوز در نقش خود بی‌نقص است و بازی بسیار محکمی ارائه می‌دهد، و جوانِ آنر نیفسی هم در یکی از بهترین نقش‌های کودکان که در این مدت دیده‌ام، نشانه‌های استعداد و تعهد نشان می‌دهد. این فیلم (Crooked House، 2017) اقتباسی با رگه‌های تنش‌آفرین و آرام از پیچیده‌ترین رمانِ آگاتا کریستی است. چارلز، یک کارآگاه خصوصی، توسط معشوقهٔ سابقش، سوفیا، دعوت می‌شود تا قاتلِ پدربزرگش را پیدا کند. اما هرچه چارلز تحقیق می‌کند، رویدادها به نتیجه‌ای شوکه‌کننده می‌انجامند. وقتی برای اولین‌بار این فیلم را دیدم (چند سال پیش)، اوج و پایانش مرا عمیقاً تحت‌تأثیر قرار داد؛ هنوز هم آن پایان نقطهٔ قوتی قوی است. با این حال، داستان کند است و گاهی آن‌قدر یکنواخت می‌شود که توجه‌تان منحرف می‌شود. اما با پایانی مثل آن، تقریباً همهٔ چیزهایی که قبل از آن دیده‌اید فراموش می‌شوند. بازی‌ها در این فیلم عالی‌اند؛ هر یک از بازیگران زن درخشان ظاهر شده‌اند و اگر متن سرگرم‌کننده‌تر بود، این می‌توانست اقتباسی برجسته باشد. من در پایان گریه کردم؛ واکنشم این‌بار متفاوت بود نسبت به اولین‌باری که فیلم را دیدم، و می‌فهمم چرا دوباره سراغ Crooked House رفتم — آن پایان مدت‌ها در ذهنم مانده است. 67/100 یک پدرسالار کنترل‌گر در خانه کشته می‌شود. با وجود جمعیتِ زیادی در آن خانه که هیچ‌کدام چندان از مرگ او نگران به‌نظر نمی‌رسند و تقریباً هرکدام انگیزه‌ای داشته‌اند، دلیل نهاییِ قتل بسیار فراتر از چیزی است که انتظارش را دارید. واقعاً اثری کاملاً کلاسیک از آگاتا کریستی که در عمارتِ فوق‌العاده‌ای فیلم‌برداری شده و بازی‌ها همگی خوب‌اند. فیلمی قابل‌قبول است اما چندان فراتر از چیزی نیست که از یک قسمت تلویزیونی کریستی انتظار دارید. همچنین من توانستم چند مورد از فاش‌شدن‌های داستان را حدود ده دقیقه جلوتر حدس بزنم؛ فیلم فضای تاریکی دارد — کاش کمی روشن‌تر می‌بود.