فیلم The Wonder 2022

فلورنس پیو نقش پرستار انگلیسی، خانم رایت را بازی می‌کند که به ایرلند می‌آید تا از دختر جوانی که مدت‌هاست چیزی نخورده مراقبت کند — یا دست‌کم خودش چنین فکر می‌کند. با رسیدن، از تابلو می‌فهمد که او و یک روحانی (با بازی جوزی واکر) قرار نیست مراقبت کنند، بلکه باید بنشینند و تماشا کنند چه بر این دختر جوان «آنا» (کایلا لرد کاسیدی) می‌گذرد....

فلورنس پیو نقش پرستار انگلیسی، خانم رایت را بازی می‌کند که به ایرلند می‌آید تا از دختر جوانی که مدت‌هاست چیزی نخورده مراقبت کند — یا دست‌کم خودش چنین فکر می‌کند. با رسیدن، از تابلو می‌فهمد که او و یک روحانی (با بازی جوزی واکر) قرار نیست مراقبت کنند، بلکه باید بنشینند و تماشا کنند چه بر این دختر جوان «آنا» (کایلا لرد کاسیدی) می‌گذرد. آیا همه‌چیز فریب است یا مداخله‌ای الهی است که این دختر را با اندک جرعه‌ای آب زنده نگه داشته؟ در این میان، ویلِ تام بورک، خبرنگاری نسبتاً اسکپتیک و محلی که مدتی به لندن رفته اما هنوز با شیاطین گذشته دست‌وپنجه نرم می‌کند، وارد ماجرا می‌شود. او و پرستار به‌تدریج، علیرغم اختلاف دیدگاه‌های اولیه، پیوند می‌خورند و او مصرانه می‌کوشد حقیقت را کشف کند. بازی فلورنس پیو در اینجا بسیار مؤثر است: شخصیتی اندیشیده و همدل ارائه می‌دهد که هرگز ساده‌لوح نیست. داستان ریتمی آرام دارد و حقیقتاً پایان برایم اندکی غیرقابل‌باور و ناراضی‌کننده بود، اما پیو و نوجوان کاسیدی فیلم را به‌خوبی حمل می‌کنند. دیالوگ‌ها کم‌حجم‌اند و مناظر زیبا به تصویر کشیدن ایرلندی که هنوز تحت نفوذ ضدانگلیسی‌گری و خرافات مذهبی است کمک شایانی می‌کنند. فیلم زمان می‌برد تا فرضیهٔ مرموزش را به روایتی واقعاً جذاب تبدیل کند، اما اجراهای فلورنس پیو و به‌ویژه کایلا لرد کاسیدی — یکی از تأثیرگذارترین اجراها از سوی یک بازیگر ۱۳ ساله — حتی در کم‌اهمیت‌ترین لحظات هم بار درگیری‌ها را به دوش می‌کشند. به‌عنوان یک مطالعهٔ شخصیتی، فیلم به‌تدریج روند سوگ متفاوت شخصیت‌ها را عمیق‌تر می‌کند و در مسیر چند شگفتی هم دارد. فیلم‌ساز سباستین لیلیو از فیلم‌برداری اتمسفریک (آری ویگنر) و موسیقی تأمل‌برانگیز (متیو هربرت) برای ارتقاء ریتم کند بهره می‌برد، هرچند همیشه موفق نیست. اگر از آثار دوره‌ای خوشتان می‌آید، دیدنش را پیشنهاد می‌کنم. امتیاز: B- "The Wonder" اثری با ریتمی آرام است که نتوانست تأثیر ماندگاری برقرار کند؛ تأثیری که اغلب فیلم‌های این دست به دست می‌آورند. محور اصلی تقابل علم و دین است. بسیاری از ساکنان شهر مذهبی‌اند و شدیداً می‌خواهند این کودک نشانه‌ای از جانب خدا و نعمتی برای شهر باشد. این ایده خوب کار می‌کند و انکار واقعیت‌ها یادآور جامعهٔ امروز است. اما متأسفانه فیلم خود را اثری سترگ تلقی می‌کند در حالی که کاملاً این‌گونه نیست: پر از روزنه‌های کوچک در روایت و جزئیاتی است که منطقی به نظر نمی‌رسند. تا حدی با فیلم همراه شدم، اما پایان برایم از ریل خارج شد و تا حدی مرا ناراضی گذاشت. اجراها عالی‌اند و واقعاً فیلم را پیش می‌برند. فلورنس پیو خیره‌کننده است؛ نحوهٔ نمایش احساساتش درجه‌یک است و اتصالش روی صحنه با کایلا لرد کاسیدی خوب درآمده است. دربارهٔ کاسیدی، او در این فیلم بسیار خوب ظاهر می‌شود؛ چنان‌که به‌نظر می‌رسد با تجربه است و از پس ظرایف نقش برآمده است — برایم شوکه‌کننده بود که این عملاً اولین نقش اصلی او در کارنامه‌ای نسبتاً خالی است. باقی بازیگران هم خوب کار کردند. در مجموع، فیلم به‌عنوان یک ایده بهتر از اجرای آن عمل می‌کند؛ اجراها مرا در فیلم نگه داشتند، اما نباید تنها عامل گیرایی فیلم باشند. تماشای آن مناسب است و از پروژه‌های بهتر نتفلیکس به‌شمار می‌آید، هرچند این تعریف چندان محافظه‌کارانه است. امتیاز: 64% — حکم: قابل قبول