فیلم Eye in the Sky 2015

جنگ مدرن و مزایا و معایبش فیلمی درباره نوع جدیدی از جنگ؛ زمانی که همه نگرانند ربات‌ها شغل‌های ما را بگیرند، عرصهٔ نظامی هم از این قاعده مستثنی نیست. این اثر جنگی از فاصله‌ای امن پیش می‌رود؛ جایی که سربازان لزوماً نیاز به آموزش بدنی سنگین ندارند و حتی افرادی با مهارت‌های بازی‌های ویدیویی می‌توانند نقش‌آفرینی کنند. فیلم تمرکز دارد بر نبردی که تلفات آن حداقل...

جنگ مدرن و مزایا و معایبش فیلمی درباره نوع جدیدی از جنگ؛ زمانی که همه نگرانند ربات‌ها شغل‌های ما را بگیرند، عرصهٔ نظامی هم از این قاعده مستثنی نیست. این اثر جنگی از فاصله‌ای امن پیش می‌رود؛ جایی که سربازان لزوماً نیاز به آموزش بدنی سنگین ندارند و حتی افرادی با مهارت‌های بازی‌های ویدیویی می‌توانند نقش‌آفرینی کنند. فیلم تمرکز دارد بر نبردی که تلفات آن حداقل است و می‌توان پیش از هر حملهٔ بزرگ آن را به نتیجه رساند. کارگردانی اثر را سازندهٔ آفریقای جنوبیِ «Ender’s Game» برعهده دارد. ساختار فیلم در زمان واقعی است و با دقت نشان می‌دهد عملیات پهپادی چگونه اجرا می‌شود؛ برخلاف نمونه‌هایی که حملات پهپادی فقط در چند دقیقه خلاصه می‌شوند، این فیلم جزئیات عملیات را به‌صورت گام‌به‌گام روایت می‌کند. محور انسانی داستان دختری جوان است که در بازار نان‌فروشی می‌کند و به‌خاطر قرار داشتن در مکان اشتباه، تبدیل به نقطهٔ هدف حمله می‌شود—عنصری که تنش را برای تماشاگر حفظ می‌کند. هلن میرن نقش سرهنگی کمی تندخو و مصمم را بازی می‌کند که می‌خواهد پیش از هر آسیبِ بیشتر، عاملان را از بین ببرد؛ آرون پال نقش هدایت‌گر پهپاد را دارد که به‌خاطر خطر تلفات غیرنظامیان مردد می‌شود. آلن ریکمن در آخرین فیلمش دیالوگ پایانی تأثیرگذاری دارد: «هرگز به یک سرباز نگویید که هزینهٔ جنگ را نمی‌داند.» اجراها به‌ویژه از سوی ریکمن و میرن قوی و مؤثر است؛ نقش‌آفرینی عبدی هرچند کوتاه اما پرقدرت است و دیگر بازیگران نیز قابل قبول ظاهر شده‌اند. داستان کلی جذاب و پُرتنش است و تجربهٔ دیدن آن بی‌اغراق هیجان‌انگیز است، اما برخی مخاطبان احساس می‌کنند پرداختن به موضوعات اخلاقی و پیامدهای پهپادپروری به‌اندازهٔ کافی عمیق نیست یا تا حدی احساساتی شده است. با این حال، فیلم ارزش دیدن دارد و جایگاه خاصی در پرداخت به جنگ مدرن پیدا می‌کند. نمره: 8 از 10