فیلم Star Trek IV: The Voyage Home 1986

فکر می‌کنم وقتی شش سالم بود ازش خوشم می‌آمد؛ هر نسل هم به فیلم سفر در زمان خودش نیاز دارد، مگه نه؟ اما نه — بازگرداندن آن‌ها به زمینِ اوایل دههٔ ۸۰ میلادی کارساز نیست. خیلی نزدیک به خانه است و برای فیلم خوب از کار درنمی‌آید. استار ترک هرچند علمی–تخیلی است، اما این ایده جواب نمی‌دهد. آن‌ها در آینده‌ای زندگی می‌کنند که می‌تواند وجود...

فکر می‌کنم وقتی شش سالم بود ازش خوشم می‌آمد؛ هر نسل هم به فیلم سفر در زمان خودش نیاز دارد، مگه نه؟ اما نه — بازگرداندن آن‌ها به زمینِ اوایل دههٔ ۸۰ میلادی کارساز نیست. خیلی نزدیک به خانه است و برای فیلم خوب از کار درنمی‌آید. استار ترک هرچند علمی–تخیلی است، اما این ایده جواب نمی‌دهد. آن‌ها در آینده‌ای زندگی می‌کنند که می‌تواند وجود داشته باشد، با تاریخ و اسطوره‌های خاص خودش، و بردن خدمهٔ انترپرایز به دنیای ما باعث می‌شود بیشتر بی‌مکان و بی‌جایند تا آنچه لحن کمدی فیلم قصد داشت. احتمالاً یکی از موردعلاقه‌ترین ماجراجویی‌های علمی–تخیلی من است. پس از آن که "اسپاک" را تا حدی شبیه به آن خودِ مغرور و مسن سابقش باززنده کردند، خدمهٔ انترپرایزِ اکنون نابودشده با جنگ‌پرندۀ کلینگونِ به‌دست‌آمده راهی خانه می‌شوند. در همین حال، بدون اینکه آن‌ها بدانند، یک پروب در مسیرش به سوی زمین با ساطع‌کردن صداهای پینگ عجیب در کهکشان خرابی به بار می‌آورد. کاوشگران ما هنگامی که به سیاره نزدیک می‌شوند درمی‌یابند که پروب جو را قطبی کرده و حتی فرماندهی استارفلیت هم نمی‌داند جریان چیست... معلوم می‌شود پروب به خوبی با آواز نهنگ‌های کوهان‌دار ارتباط برقرار می‌کند، اما ما مدت‌ها پیش آن‌ها را شکار کرده و باعث انقراض‌شان شده‌ایم. اکنون لازم است با کمی تردستی و سفر در زمان از کالیفرنیای قرن بیستم تعدادی نهنگ بیاورند. آنچه دنبال می‌آید سلسله‌ای از ماجراجویی‌های سرگرم‌کننده است که هر یک از اعضای خدمه نقش خود را ایفا می‌کنند. فیلم با نگاهی طنزآمیز اما گزنده به مسائل زیست‌محیطی می‌پردازد و در مجموع دو ساعت سرگرمی لذت‌بخش ارائه می‌دهد.