فیلم هندی I Am Number Four 2011

«من شماره نیستم؛ من آدمی آزادم.» جان (با بازی الکس پتیفر) نوجوانی بسیار بااستعداد است که همراه قیمش (تیموتی الیفنت) مرتباً مجبور به تغییر محل زندگی از شهری به شهر دیگر می‌شوند، زیرا آن‌ها در واقع فراریانی بیگانه‌اند که از دست موجودات شرور فضایی به نام موگ‌ها فرار می‌کنند. آن‌ها در جنوب‌غربی اوهایو سکنی می‌گزینند و جان اصرار می‌کند به دبیرستان برود؛ جایی که با دختری...

«من شماره نیستم؛ من آدمی آزادم.» جان (با بازی الکس پتیفر) نوجوانی بسیار بااستعداد است که همراه قیمش (تیموتی الیفنت) مرتباً مجبور به تغییر محل زندگی از شهری به شهر دیگر می‌شوند، زیرا آن‌ها در واقع فراریانی بیگانه‌اند که از دست موجودات شرور فضایی به نام موگ‌ها فرار می‌کنند. آن‌ها در جنوب‌غربی اوهایو سکنی می‌گزینند و جان اصرار می‌کند به دبیرستان برود؛ جایی که با دختری خاص (دیانا آگرون) آشنا می‌شود. کالن مک‌آلیف نقش یک دانش‌آموز نرد بی‌پروا را دارد و ترِزا پالمر نقش زنی مرموز را ایفا می‌کند که هویتش در پردهٔ پایانی آشکار می‌شود. «من شمارهٔ چهار هستم» (2011) بر اساس رمانی از پیتاکوس لور (معروف به جیمز فری و جوبی هیوز) ساخته شده است. من تا وقتی این فیلم را در سرویس پخش آنلاین ندیدم، اصلاً از آن خبر نداشتم؛ فیلمی نسبتاً پرهزینه با بودجهٔ 60 میلیون دلار که مایکل بی تهیه‌کنندگی‌اش را بر عهده داشته است. کارگردانی فیلم بر عهدهٔ دی.جی. کاروسو است. شروع فیلم شلوغ و شتاب‌زده به نظر می‌رسد و دربارهٔ ماهیت قهرمانان و معضل فضایی آن‌ها هیچ ظرافتی به خرج داده نمی‌شود، اما وقتی داستان به اوهایو منتقل می‌شود و جان به مدرسه می‌رود، فیلم آرام‌آرام روی پای خود می‌ایستد. این بخش بدون شک یادآور «گرگ و میش» (2008) است، اما «من شمارهٔ چهار هستم» شجاعت بیشتری دارد. بله، فیلم حال‌وهوای کمیک‌بوکی دارد، اما چه اهمیتی دارد؟ به‌عنوان یک درام/اکشن علمی-تخیلی، خواسته‌اش را تحویل می‌دهد. خلاقیت‌هایی در فیلم هست که گهگاه مرا شگفت‌زده کرد و حضور ترِزا پالمر در پردهٔ پایانی باعث بهتر شدن کار می‌شود. حتی یک سگ بانمک هم با یک افشاگری توجه را جلب می‌کند. متأسفانه با وجود اینکه پایان فیلم زمینهٔ ساخت دنباله را فراهم گذاشته بود، هرگز دنباله‌ای ساخته نشد. فیلم در آمریکا 55 میلیون و در سطح جهانی 150 میلیون دلار فروخت، اما در مجموع ناامیدکننده ارزیابی شد — چه احمق‌هایی. مدت زمان: 1 ساعت و 51 دقیقه. فیلم‌برداری عمدتاً در جنوب‌غربی پنسیلوانیا انجام شد (از جمله موناکا، ماریزویل، بیور و بیور فالز، مک‌کیسپورت، وندراگریفท์، هارمونی و پیتسبرگ). افتتاحیه در اسلامورادا، فلوریدا فیلم‌برداری شده و یک-دو صحنه در سانتا کلاریتا، کالیفرنیا ضبط شده‌اند. نمره: A-