فیلم Resident Evil: Apocalypse 2004

من از سرگرمی‌های بی‌معنا کاملاً حمایت می‌کنم (فیلم‌های Swordfish و xXx برای من لذت‌های گناهکار هستند) اما این فیلم حتی برای زمان خودش هم نوآوری خاصی ندارد و به‌علاوه، بازیگری‌های ضعیفی هم دارد (هرچند که بازی میلا جوویچ در میان بازیگران کمترین ضعف را دارد). بعضی از صحنه‌های اکشن قابل قبول بودند، اما بخش‌های زیادی از فیلم به نظر می‌رسید که صرفاً وقت تلف کردن...

من از سرگرمی‌های بی‌معنا کاملاً حمایت می‌کنم (فیلم‌های Swordfish و xXx برای من لذت‌های گناهکار هستند) اما این فیلم حتی برای زمان خودش هم نوآوری خاصی ندارد و به‌علاوه، بازیگری‌های ضعیفی هم دارد (هرچند که بازی میلا جوویچ در میان بازیگران کمترین ضعف را دارد). بعضی از صحنه‌های اکشن قابل قبول بودند، اما بخش‌های زیادی از فیلم به نظر می‌رسید که صرفاً وقت تلف کردن است. **2.0 از 5** **هشدار تعصب شدید** کاملاً می‌دانم که امتیازی که به این فیلم دادم به طور کامل با کیفیت فیلم مطابقت ندارد، اما دلایل ضعیف من برای این‌که این فیلم تقریباً یک فیلم 5 از 5 ستاره است، به شرح زیر است: 1. من طرفدار بزرگ بازی‌های ویدیویی Resident Evil هستم و این فیلم از مجموعه پاول دبلیو اس اندرسون بیشترین شباهت را به بازی‌ها دارد. 2. من این فیلم را بارها و بارها با پدرم تماشا کرده‌ام و بنابراین برای من یادآور خوبی است. 3. معرفی شخصیت‌های جیل والنتاین و کارلوس الیورا فوق‌العاده است! 4. داستان سقوط ریکون سیتی به دست هارهای زامبی در حالی که گروهی کوچک از قهرمانان تلاش می‌کنند زنده بمانند، از نظر من بهترین داستان در این فرانچایز است. 5. زامبی‌های فراوان و اکشن زیاد. این فیلم مورد علاقه من از این سری است. Apocalypse نیز بازی مورد علاقه من بود که در آن باید با نمسیس که موجودی بزرگ و قدرتمند شبیه زامبی است، مبارزه کنم. Resident Evil: Apocalypse (2004) این فرانچایز را به سمتی بیشتر پر از اکشن می‌برد، اما در این مسیر، برخی از عناصر اولیه‌ای که فیلم اول را موفق کرده بودند، از دست می‌رود. داستان ساده و تا حدی جالب است، اما عمق واقعی ندارد و بیشتر به نظر می‌رسد که به عنوان بهانه‌ای برای کنار هم قرار دادن صحنه‌ها طراحی شده است تا یک داستان خوب توسعه‌یافته. عناصر ترسناک تقریباً به عنوان یک فکر ثانویه تلقی می‌شوند و زامبی‌ها در این فیلم که بیشتر شبیه یک فیلم اکشن اغراق‌آمیز است، احساس بی‌مکانی می‌کنند. انتخاب‌های کارگردانی سوال‌برانگیز هستند، با دوربین لرزان بیش از حد و نماهای اغراق‌آمیز که برخی از صحنه‌های اکشن را سخت‌تر دنبال می‌کند. استفاده از صحنه‌های آهسته جذاب است، اما به قدری استفاده می‌شود که بیشتر شبیه یک حقه به نظر می‌رسد تا یک انتخاب سبک. با این حال، فیلم‌برداری در برخی از صحنه‌های کلیدی لحظاتی قابل توجه دارد. معرفی نمسیس به خوبی انجام شده است، هرچند که حضور کلی او در فیلم می‌توانست قوی‌تر باشد. میلا جوویچ همچنان نقطه قوت فیلم است و با ترکیب خاصی از قدرت و سبک بی‌دردسر، در برابر دشمنان با چابکی فوق‌انسانی می‌جنگد. سناریو بسیار ساده است و پر از دیالوگ‌های بی‌مزه است که بار زیادی به داستان نمی‌افزاید. موسیقی متن حال و هوای پرخاشگر و صنعتی فیلم اول را حفظ کرده، اما اجرای کلی فیلم احساس ناهماهنگی دارد. در حالی که لحظات سرگرم‌کننده‌ای دارد، اما به تعادلی که در اکشن، ترس و علمی تخیلی در فیلم اصلی وجود داشت، نمی‌رسد. این فیلم اگر فقط به دنبال اکشن بی‌مغز هستید، تماشای سرگرم‌کننده‌ای است، اما به عنوان دنباله‌ای برای Resident Evil، قطعاً یک قدم به عقب است.