فیلم Resident Evil: Retribution 2012

این فیلم پنجمین قسمت از مجموعه رزیدنت ایول است. چرا باید این فیلم را ببینی؟ یا اصلاً چرا باید هر فیلم رزیدنت ایول را ببینی؟ بازیگری خوب؟ نه. داستان هوشمند و درگیرکننده؟ قطعاً نه. زامبی‌ها؟ بله. اکشن؟ بدون شک بله! چیز دیگری… خوب، اگر از جمعیت جوان‌تر مردان هستی احتمالاً برای میلا یووویچ هم می‌بینی. حالا که پایهٔ انتظارات را مشخص کردیم، آیا فیلم جواب می‌دهد؟...

این فیلم پنجمین قسمت از مجموعه رزیدنت ایول است. چرا باید این فیلم را ببینی؟ یا اصلاً چرا باید هر فیلم رزیدنت ایول را ببینی؟ بازیگری خوب؟ نه. داستان هوشمند و درگیرکننده؟ قطعاً نه. زامبی‌ها؟ بله. اکشن؟ بدون شک بله! چیز دیگری… خوب، اگر از جمعیت جوان‌تر مردان هستی احتمالاً برای میلا یووویچ هم می‌بینی. حالا که پایهٔ انتظارات را مشخص کردیم، آیا فیلم جواب می‌دهد؟ پاسخ بدون شک بله! این فیلم دقیقاً همان چیزی را عرضه می‌کند که انتظارش را داشتم. همان‌طور که گفتم، پنجمین فیلم سری است و کل مجموعه از ابتدا از یک بازی ویدیویی آمده، پس تعجبی ندارد که فیلم شبیه یک دنبالهٔ بلند اکشنِ بازی ویدیویی است که گهگاه با دیالوگ قطع می‌شود. با این حال بسیاری از تماشاگران انتظار دیگری دارند و بر اساس آن انتظارات، فیلم را قضاوت می‌کنند. فکر می‌کنم امتیازهای خیلی پایین بی‌انصافی است. فیلم همانی را ارائه می‌دهد که باید انتظار داشته باشید. بسیاری از صحنه‌های اکشن فوق‌العاده‌اند. نماهای آهسته خوب و لذت‌بخش اجرا شده‌اند، برخلاف بعضی فیلم‌ها که آزاردهنده‌اند. زامبی‌ها و سایر هیولاها هم خوب طراحی شده‌اند. و بله، اعتراف می‌کنم که هرچند دیگر زیاد جوان نیستم، از دیدن میلا یووویچ که در آن لباس‌های چسبان و تا حدی مضحک می‌جهد، لذت می‌برم. اگر بخواهم شکایتی داشته باشم، این است که نیمی از فیلم نشستم و ناراحت بودم که چرا هیچ‌کس آن دستگاه قرمزِ کنترل ذهن را از سینهٔ جیل جدا نمی‌کند. وقتی در پایان بالاخره این کار انجام شد، آدم می‌گفت «واقعاً لازم بود این‌قدر طول بکشد تا این فکر به سرتان بیفتد، شما احمق‌ها؟» نمی‌توانم به فیلم نمرهٔ کامل بدهم چون از نظر داستان حرف زیادی برای گفتن ندارد، اما قطعاً ارزش 7 از 10 را دارد. در حین تماشا حسابی لذت بردم. پایان هم مثل همیشه یک کلیف‌هنگرِ فیلم‌های مبتنی بر بازی‌های ویدیویی است و واقعاً امیدوارم حالا که آلیس قدرت‌هایش را پس گرفته دنبالهٔ دیگری ساخته شود؛ از دست رفتن آن قدرت‌ها در یکی از قسمت‌های قبلی یکی از نکات ناامیدکننده برای من بود. بعد از هشت سال که دوباره این قسمت را دیدم، نظرم همان است. شاید بعد از بازدید مجدد از مجموعه دیدنش برایم آسان‌تر بود، اما همچنان فکر می‌کنم داستان ضعیف است، حتی با استانداردهای خودش، و با اینکه می‌دانم بر اساس بازی ویدیویی است، واقعاً آرزو می‌کنم فیلم این حسِ «بازی بودن» را نداشت، حتی بیشتر از قسمت‌های قبلی. هنوز هم از حضور یووویچ در نقش آلیس خوشم می‌آید؛ او، هرطور که بخواهید نگاه کنید، قوی‌ترین بازیگر گروه است و گویلوری عملکرد مخصوصاً بدی ارائه می‌دهد (حداقل تحت تأثیر شرکت آمبرلا). به‌سادگی این ضعیف‌ترین قسمت است. امتیاز: 1.5 از 5. آلیس در یک دنیای موازی قرار دارد. وقتی سرانجام از آن بیرون می‌آید، خود را در شهری زیرزمینی و دنیایی زیرین گرفتار می‌یابد. رزیدنت ایول: رتریبیوشن (۲۰۱۲) نقطه‌ای است که فرنچایز رسماً هویت خود را به‌عنوان یک نمایش صرفاً اکشن می‌پذیرد. هر ردپای باقی‌مانده از وحشت پاک می‌شود تا جای خود را به سکانس‌های بدون توقف مبارزه، صحنه‌های نمایشیِ گزنده و ریتم پرانرژی بدهد. داستان ساده است و عمدتاً برای پیش بردن اکشن وجود دارد، اما چند عنصر جالب هم معرفی می‌کند، مثل ورود آدا ونگ و گسترش نفوذ آمبرلا. با این حال، هرچند داستان پتانسیل دارد، هرگز عمیق نمی‌شود و همه چیز سطحی باقی می‌ماند. کارگردانی به سبک همیشگی پل دبلیو. اس. اندرسون وفادار است: افراط در نمای آهسته و اکشنِ سنگینِ مبتنی بر CGI. فیلم‌برداریِ گلن مک‌فرسون همان رویکرد فوق‌استایلیزهٔ قبلی را حفظ کرده و گرچه چشم‌نواز است، می‌تواند تکراری به نظر برسد. از جهت تدوین هم همچنان شلخته است، اما در این نقطه تقریباً امضای مجموعه شده است. با وجود این ضعف‌ها، فیلم صحنه‌های سرگرم‌کننده‌ای دارد و چند لحظه از نظر جلوه‌های بصری به‌خوبی جواب می‌دهد. میلا یووویچ همچنان عاملی است که همه چیز را کنار هم نگه می‌دارد؛ با همان انرژی و توانمندی که این فیلم‌ها را قابل تماشا می‌کند. او هر صحنهٔ اکشن را جذاب می‌سازد، حتی وقتی فیلمنامه عمق یا دیالوگ زیادی ارائه نمی‌دهد. موسیقی متن هم ریتم تند و انرژی بالا را حفظ می‌کند و با سبک فیلم هم‌خوانی دارد. اگرچه رتریبیوشن کامل نیست و قطعاً بهترین قسمت مجموعه نیست، اما به‌طرز آشفته‌اش لذت‌بخش است. اگر فقط انتظار اکشن محض داشته باشید، در آن سرگرمی وجود دارد، هرچند ریشه‌های ترسناک مجموعه سال‌هاست حذف شده‌اند.