فیلم The Bourne Ultimatum 2007

ورودی محکمی که باید به‌عنوان پایان‌بندی شخصیت بورن تمام می‌شد؛ اما دیمن و گرینگراس برای کسب درآمد به «جیسون بورن» بازگشتند که من از آن چندان راضی نبودم (در طول هفته دوباره آن را مرور می‌کنم). با این حال، صحنه‌های تعقیب و درگیری خوبی دارد؛ هرچند دیالوگ برجستهٔ تریلر («اگر همین الان پشت میزت بودی، این گفتگو را رو در رو داشتیم.») بورن را متکبر نشان...

ورودی محکمی که باید به‌عنوان پایان‌بندی شخصیت بورن تمام می‌شد؛ اما دیمن و گرینگراس برای کسب درآمد به «جیسون بورن» بازگشتند که من از آن چندان راضی نبودم (در طول هفته دوباره آن را مرور می‌کنم). با این حال، صحنه‌های تعقیب و درگیری خوبی دارد؛ هرچند دیالوگ برجستهٔ تریلر («اگر همین الان پشت میزت بودی، این گفتگو را رو در رو داشتیم.») بورن را متکبر نشان می‌دهد، چون اگر مکانش را لو نمی‌داد، از تعقیب جلوگیری می‌کرد و می‌توانست با غافلگیری به مکان خیابان 71 شرقی برسد. علاوه بر این، رابطهٔ بین بورن و نیکی هنوز کمی ناهماهنگ به‌نظر می‌رسید. در کل سرگرم‌کننده بود اما احتمالاً آن را سومین بهترین فیلم سری می‌دانم (فعلاً؛ به‌زودی «لیگسی» را هم دوباره می‌بینم). امتیاز: 4.0/5 «پایان‌بندی نهایی بورن» پایانی هیجان‌انگیز برای خط داستانی اصلی بورن ارائه می‌دهد، سوالات را پاسخ می‌دهد و در مسیر خود جسدهایی برجای می‌گذارد. فیلم دقیقاً از جایی که «برتری بورن» تمام شد ادامه می‌یابد، بار دیگر بازی را بالا می‌برد و اکشن را تشدید می‌کند. این‌بار خاطرات بورن بیش از پیش بازمی‌گردند و او مصمم است کسانی را که در ایجاد تردستون دست داشتند، به‌سزای اعمالشان برساند. داستان بیشتر روی پاسخ به پرسش‌های گذشتهٔ بورن و فعالیت‌های غیرقانونی سیا تمرکز دارد. ملاقات دوبارهٔ شخصیت جولیا استایلز با مات دیمون را دوست داشتم؛ میان آن‌ها مراقبتی شکل می‌گیرد که در جهانی پر از خیانت، طمع و جاسوسی اندکی امید و ثبات فراهم می‌کند. «پایان‌بندی نهایی بورن» پایانی انفجاری برای سه‌گانهٔ اصلی است و بسیار رضایت‌بخش است. با این حال، در مقایسه با دو قسمت اول کمی تحت بار پرسش‌هایی که باید پاسخ داده شوند سنگینی می‌کند؛ ولی این انتقاد جزئی است وقتی فیلم یکی از بهترین‌های ژانر جاسوسی است. شروع این قسمت سوم برایم کمی بد بود — این‌که مردی در ساختمانی در لنگلی دستور قتل یک روزنامه‌نگار بریتانیایی را در ایستگاه قطاری در لندن صادر کند که سالانه نزدیک به صد میلیون نفر از آن استفاده می‌کنند، برایم اصلاً قابل‌پذیرش نبود؛ بنابراین از ابتدا هر کاری قهرمان ما بخواهد انجام دهد برایم قابل قبول بود! به هر حال، مات دیمون سرش شلوغ است تا زنده بماند و ماهیت عملیات ارتقا یافتهٔ «تردستون» را کشف کند — این‌بار با نام «بلکبرایر» که ممکن است روشن‌کنندهٔ چگونگی تبدیل شدن بورن به آنچه هست باشد. باز هم پل گرینگراس بهترین بازی را از بازیگرش می‌گیرد — که با حضور جوآن آلن در نقش لندی، دیوید استریتِرن در نقش بی‌رحم نوح ووسن و ادگار رامیرز در نقش پاز که همیشه دنبال اوست، همراهی می‌شود. فیلم اکشن پیوسته‌ای دارد — اما نه به‌صورت طولانی و خشونت‌آمیز بی‌مورد؛ و اگرچه فیلمنامه در این نسخه چندان قوی نیست، این مجموعه از معدود فرنچایزهایی است که فیلم سومش هم در سطح دو قسمت اول قرار دارد. فکر می‌کنم بهتر است بس است — زیاد ادامه ندهند. 92/100 در جست‌وجوی حقیقت، بورن از مخفیگاه بیرون می‌آید و بار دیگر مرکز یک تعقیب و گریز می‌شود. اما این بار او قصد دارد به آن پایان دهد. نادر است که سه فیلم داشته باشیم که نه‌تنها یک داستان را این‌چنین یکپارچه روایت کنند، بلکه هر فیلم نسبت به قبلی بهتر شود. خوشحال شدم که فرنچایز پس از این فیلم هم ادامه پیدا کرد، اما می‌توانستند همین‌جا متوقف شوند چون داستان کامل شده و ادامهٔ آن صرفاً برای سرگرمی است. فیلمی فوق‌العاده ساخته‌شده که همهٔ قطعات را در کنار هم به‌طرز بی‌نقصی قرار می‌دهد.