فیلم The Long, Hot Summer 1958

این فیلم کمی مرا به یاد «گربه‌ای روی شیروانی داغ» (1954) انداخت؛ جایی که پال نیومن نقش «کوئیک» سرکش را بازی می‌کند که به شهری کوچک می‌رسد، شهری که خانوادهٔ وارنر بر آن تسلط دارند، و او سریع تلاش می‌کند خود را با زندگی مرفه آن‌ها جا بیندازد. در این شهر، پدرسالار «ویل» (با بازی اورسن ولز) حکمفرماست و مصمم است دخترش «کلارا» (جوان وودوارد)...

این فیلم کمی مرا به یاد «گربه‌ای روی شیروانی داغ» (1954) انداخت؛ جایی که پال نیومن نقش «کوئیک» سرکش را بازی می‌کند که به شهری کوچک می‌رسد، شهری که خانوادهٔ وارنر بر آن تسلط دارند، و او سریع تلاش می‌کند خود را با زندگی مرفه آن‌ها جا بیندازد. در این شهر، پدرسالار «ویل» (با بازی اورسن ولز) حکمفرماست و مصمم است دخترش «کلارا» (جوان وودوارد) با مرد محلی ساده‌دل «استوارت» (ریچارد اندرسون) ازدواج کند. اما کلارا فوراً جذب تازه‌وارد می‌شود و وقتی برادرش «جودی» (آنتونی فرانسیوزا)، که فردی بی‌کار و تا حدودی بی‌تفاوت است، از حضور مردی که به نظر پدر بیشتر مورد توجه است احساس تهدید می‌کند، اوضاع کم‌کم متشنج می‌شود. نکتهٔ کوچکی که باید گفت این است که صدای ولز گاهی کیفیت خوبی ندارد و شنیدن دیالوگ‌های او دشوار است، اما همزمان که تنش‌های خانوادگی بیشتر می‌شود و گذشتهٔ شخصیت‌ها روشن می‌گردد، داستانِ گروهی انسان را می‌کاود که برایشان اکنون تنها پول اهمیت دارد. نتیجه مطالعه‌ای شخصیت‌محور دربارهٔ طمع و جاه‌طلبی است که با طنزی تلخ همراه شده؛ ولز بازی‌ای جذاب و درگیرکننده ارائه می‌دهد و وودوارد و نیومن شیمیِ پرحرارت‌ اما شاید کمی قابل‌پیش‌بینی‌ای دارند. فیلم گاهی پرحرف می‌شود، اما مارتین ریت ریتمی منظم و فشرده حفظ می‌کند تا این افراد پیش چشم ما تحول یابند. شاید به شدت‌ای که می‌توانست برسد نرسد، اما همچنان دو ساعت قابل‌قبولی است که به جنبه‌های کمتر خوشایند طبیعت انسانی می‌پردازد.