فیلم In the Name of the King: Two Worlds 2011

مبارزه... برای رسیدن به پایان فیلم. بعد از اینکه در فیلم اول «در نام شاه: داستانی از دانجن سایز» چند نکته مثبت پیدا کردم، تصمیم گرفتم دنباله‌اش را هم ببینم — دنباله‌ای که باز هم به کارگردانی اووه بول بود و فکر می‌کردم شاید شایسته‌ی فیلم اول باشد. با این حال تولید فیلم به‌خاطر کاهش شدید بودجه آسیب جدی دید، احتمالاً متاثر از بازخورد منفی فیلم...

مبارزه... برای رسیدن به پایان فیلم. بعد از اینکه در فیلم اول «در نام شاه: داستانی از دانجن سایز» چند نکته مثبت پیدا کردم، تصمیم گرفتم دنباله‌اش را هم ببینم — دنباله‌ای که باز هم به کارگردانی اووه بول بود و فکر می‌کردم شاید شایسته‌ی فیلم اول باشد. با این حال تولید فیلم به‌خاطر کاهش شدید بودجه آسیب جدی دید، احتمالاً متاثر از بازخورد منفی فیلم اول. این نکته‌ها هرچند قابل توجه‌اند، اما ضعف‌های کارگردان را توجیه نمی‌کنند. بول شاید کاملاً بی‌کفایت نباشد — هنوز او را به اندازه‌ای نمی‌شناسم که قضاوت قطعی کنم — اما از روی این دو فیلم مشخص است که چندان درخشان نیست. فیلم‌نامه ما را به پادشاهی ایب بازمی‌گرداند و به رخدادهایی می‌پردازد که پیرامون تاج آن سرزمین فانتزی رخ می‌دهد، زمانی که به‌طور اتفاقی یک سرباز سابق نیروی ویژه آمریکا به آنجا منتقل می‌شود. کل قصه ضعیف و مصنوعی است و رفتار شخصیت‌ها مضحک و غیرطبیعی به‌نظر می‌رسد. در واقع شخصیت‌ها صرفاً قالب‌هایی بی‌هویت‌اند که نه اطلاعاتی درباره‌شان به ما داده شده و نه برایمان اهمیتی دارند. تلاش‌هایی برای صحنه‌های اکشن دیده می‌شود، اما حتی فکر می‌کنم بازی ویدیویی اصلی از آنچه اینجا ارائه شده، هیجان‌انگیزتر و پرتنش‌تر است. بازیگران با دولف لاندگرن آغاز می‌شوند؛ بازیگری که شخصاً چندان از او خوشم نمی‌آید و با تصوری که از یک بازیگر همه‌کاره و ماهر دارم فاصله دارد. شاید توانایی‌های لازم را داشته باشد، اما نیازمند کارگردانی است که بتواند آن را از او استخراج کند. او به‌نظر می‌رسد تقریباً تنها بازیگر نسبتاً حرفه‌ای میان جمع باشد، ولی اجرای او ضعیف است. لاکلین مونرو که قرار بود حضوری برجسته‌تر داشته باشد، نتوانسته چیزی فراتر از تاثیر یک نوجوان کم‌تجربه ارائه دهد. سایر بازیگران، به‌ویژه بازیگران زن، حتی سزاوار ذکر شدن هم نیستند؛ واژه «آماتوریسم» توصیف مناسبی برای عملکردشان است. از نظر فنی باید از فقر شدید امکانات ابراز تأسف کرد: کاهش بودجه به ناچار منجر به کاستن هزینه‌ها شده و شاید همین باعث شده همه چیز مانند یک نمایش تئاتری مصنوعی جلوه کند — از لباس‌ها تا زره‌ها و وسایل صحنه. تنها نکات مثبت فیلم شاید دکورها و لوکیشن‌ها باشند که یا با دقت انتخاب شده‌اند یا به‌خوبی با CGI خلق شده‌اند. CGI در فیلم بسیار استفاده شده، از جمله یک اژدها، و در این بخش‌ها تا حدی سرمایه‌گذاری شده اما به‌خاطر کمبود بودجه امکان پیشروی بیشتر نبوده. فیلم‌برداری از این عناصر بهترین بهره را می‌برد، اما هرگز آن اعتماد به نفس و خلاقیتی را که فیلم اول در فیلم‌برداری داشت، منتقل نمی‌کند. موسیقی متن عملکرد خوبی دارد، اما از جذابیت و جلوه‌ی موسیقی به‌کاررفته در فیلم اول برخوردار نیست.