فیلم Ex Machina 2014

وقتی فکر می‌کنید که همه چیز را درباره فیلم‌های هوش مصنوعی دیده‌اید، "اکس‌ماکینا" می‌آید و دیدگاه جالبی در این مورد ارائه می‌دهد. این فیلم با سرعت پیش می‌رود و اگرچه اتفاقات زیادی نمی‌افتد، اما آنچه که اتفاق می‌افتد هوشمندانه و به خوبی فکر شده است. داستان بیشتر بر روی مشکلات اخلاقی شخصیت اصلی انسانی تمرکز دارد تا شگفتی آفرینش یا مسائل وجودی هوش مصنوعی. بازیگران همه عالی...

وقتی فکر می‌کنید که همه چیز را درباره فیلم‌های هوش مصنوعی دیده‌اید، "اکس‌ماکینا" می‌آید و دیدگاه جالبی در این مورد ارائه می‌دهد. این فیلم با سرعت پیش می‌رود و اگرچه اتفاقات زیادی نمی‌افتد، اما آنچه که اتفاق می‌افتد هوشمندانه و به خوبی فکر شده است. داستان بیشتر بر روی مشکلات اخلاقی شخصیت اصلی انسانی تمرکز دارد تا شگفتی آفرینش یا مسائل وجودی هوش مصنوعی. بازیگران همه عالی هستند، از ویکاندر تا میزو، گلی و اسکار آیزاک بزرگ. اگر به این موضوع علاقه‌مند هستید، دیدن این فیلم واقعاً ضروری است. این فیلم علمی-تخیلی لذت‌بخش و رضایت‌بخش است. کمی شهوت‌آمیز، کمی ترسناک و کمی شیطانی است، اما کاملاً لذت‌بخش. خب، هیچ چیز شگفت‌انگیزی وجود ندارد ولی هنوز هم سرگرم‌کننده است و به نظرم نتیجه خوبی دارد. برای کسانی که شکایت دارند که پیش‌بینی‌پذیر است - اگر چیزی می‌خواهید که هرگز نتوانید پیش‌بینی کنید، به تماشای "پیشگویی" بروید. چیزی درباره این فیلم برای من درست بود: مدرن، استارتاپ، صحبت‌های بلند و مرد غمگین و تنها... من شاهد بسیاری از این جیک‌ها بوده‌ام که به مدیران عامل تبدیل شده‌اند و نمی‌دانند چه شده‌اند. در واقع، بیشتر می‌توان درباره شخصیت ناتان صحبت کرد تا بقیه. اگر به طنز تاریک و علمی-تخیلی علاقه‌مندید، این فیلم قطعاً ارزش تماشا دارد. آیا عجیب نیست که چیزی را خلق کنید که از شما متنفر باشد؟ "اکس‌ماکینا" نوشته و کارگردانی الکس گارلند است. بازیگران آن شامل دومه‌نال گلیسون، آلیشیا ویکاندر، اسکار آیزاک و سونیا میزو هستند. موسیقی اثر جف بارو و بن سالیسبوری و فیلم‌برداری اثر راب هاردی است. یک برنامه‌نویس جوان از اینکه انتخاب شده تا در یک آزمایش پیشگامانه مربوط به هوش مصنوعی شرکت کند، بسیار هیجان‌زده است. او باید کیفیت‌های انسانی یک هوش مصنوعی پیشرفته به نام آوا را ارزیابی کند... خلاصه‌ی نقد شما این است که این فیلم داستانی هشداردهنده درباره پیشرفت‌های علمی است، جایی که محور داستانی یک آزمایش تورین به چیزی تاریک‌تر و نگران‌کننده‌تر تبدیل می‌شود. این فیلم علمی-تخیلی به عمد با ریتمی کند روایت می‌شود و در یک موسسه علمی دورافتاده و تقویت‌شده که تنها یک انسان و چندین خلق مصنوعی در آن ساکن‌اند، اتفاق می‌افتد. کالبد (گلیسون) به عنوان انسان دوم وارد می‌شود و آنچه که آغاز می‌کند، تصویری فریبنده، نگران‌کننده و قدرتمند است. با ورود به این دنیای جذاب، از ما خواسته می‌شود که به سوالات عمیق‌تری درباره انسان بودن فکر کنیم، چه خوب و چه بد. این موضوع جدیدی نیست و در بسیاری از فیلم‌های علمی-تخیلی دیگر هم مورد بررسی قرار گرفته است، اما شدت داستان، بازی بازیگران در این فضای صمیمی، مطمئناً مخاطب را جذب می‌کند. پایان فیلم به شدت غیرمنطقی جلوه می‌کند، حتی غیرمسئولانه، وقتی به این فکر می‌کنیم که چقدر فکر در داستان قبلاً شده است، اما بیشتر این فیلم یک اثر ژانری با ارزش قابل توجه است. من فکر می‌کنم داستان هم از نظر جالب بودن و هم از نظر قابل باور بودن در بعضی سطوح خوب بود. هیچ شکی ندارم که یک هوش مصنوعی در نهایت به خالق خود حمله می‌کند، به‌ویژه از آنجایی که اکثر خالقان هوش مصنوعی را تنها به عنوان ابزاری برای استفاده و دور انداختن می‌بینند. مراقب چیزی که آرزو می‌کنید باشید؛ اگر سعی کنید از طریق هوش مصنوعی زندگی بسازید، تعجب نکنید اگر آن موجود ذهن خودش را داشته باشد.