فیلم Collateral Beauty 2016

عشق. زمان. مرگ. فکر می‌کردم این فیلم را دست‌کم گرفته‌ام. با وجود بازیگران عالی، پیش از دیدن فیلم درباره‌اش قضاوت کرده بودم؛ اما از اینکه فیلم تا این حد زیبا بود، شگفت‌زده شدم. شاید فیلم سال نباشد، اما شبیه «سرود کریسمس» است؛ با این تفاوت که گذشته، حال و آینده با موضوعات متفاوت جایگزین شده‌اند و برای هر موضوع گروهی جداگانه از شخصیت‌ها تعریف شده که...

عشق. زمان. مرگ. فکر می‌کردم این فیلم را دست‌کم گرفته‌ام. با وجود بازیگران عالی، پیش از دیدن فیلم درباره‌اش قضاوت کرده بودم؛ اما از اینکه فیلم تا این حد زیبا بود، شگفت‌زده شدم. شاید فیلم سال نباشد، اما شبیه «سرود کریسمس» است؛ با این تفاوت که گذشته، حال و آینده با موضوعات متفاوت جایگزین شده‌اند و برای هر موضوع گروهی جداگانه از شخصیت‌ها تعریف شده که در پایان با یک پیچش همراه می‌شود. کلیت فیلم کوتاه و دلنشین است. داستان دربارهٔ تاجر موفقی است که فرزندش را از دست داده و از غم بیرون نمی‌آید. شرکایش نگران او و آینده شرکت‌اند، بنابراین تصمیم می‌گیرند با استخدام بازیگرانی به بازگشت او کمک کنند. ادامهٔ داستان و بخش پایانی فیلم پایانی احساسی رقم می‌زند. هرچند برای فیلمی نود دقیقه‌ای بازیگران زیادی حضور دارند، اما هر کدام سهم مناسبی دارند و هیچ‌کس بیشتر از دیگری خودنمایی نمی‌کند. نقش اسمیت دیالوگ‌های کمتری دارد که با ماهیت نقش همخوانی دارد. نقش وینسلت نسبت به ارزش ستاره‌ای‌اش نسبتاً ساده است. نایتلی بازی خوبی دارد و یکی از دیالوگ‌هایش دربارهٔ «عشق» بسیار تاثیرگذار است. نورتون، پنا و میرِن نیز در نقش‌های خود عملکرد خوبی ارائه می‌دهند. فیلمی احساسی است اما فکر نمی‌کنم برای همه جذاب باشد. خودم که طرفدار این نوع آثارم، احساس کردم بخش‌های احساسی می‌توانست قوی‌تر باشد. جدا از این نکته، فیلم خوبی است؛ درامی خانوادگی و مناسب تماشا. هرچند بر اساس کتاب ساخته نشده، اما حسِ اقتباسی از یک رمان را دارد. در مجموع ارزش دیدن دارد، مخصوصاً اگر از فیلم‌های غم‌انگیز لذت می‌برید. ۷/۱۰