فیلم The Shack 2017

این فیلم زیبا بود. هم خندیدم، هم گریه کردم. برای همه شما که یا به خدا ایمان دارید و یا درباره وجود او شک دارید، لطفاً این فیلم را ببینید. قطعاً ایمان‌تان را تازه می‌کند. اگر بخشیده شدن این‌قدر آسان قابل‌قبول است، خوش آمدید به دنیای جرم! فیلمی اقتباسی از رمان با محوریت مذهبی. پیام دارد، اما این پیام ممکن است در دنیای امروز پیامدهای بدی داشته...

این فیلم زیبا بود. هم خندیدم، هم گریه کردم. برای همه شما که یا به خدا ایمان دارید و یا درباره وجود او شک دارید، لطفاً این فیلم را ببینید. قطعاً ایمان‌تان را تازه می‌کند. اگر بخشیده شدن این‌قدر آسان قابل‌قبول است، خوش آمدید به دنیای جرم! فیلمی اقتباسی از رمان با محوریت مذهبی. پیام دارد، اما این پیام ممکن است در دنیای امروز پیامدهای بدی داشته باشد؛ چون نحوه برخورد با حادثه در داستان، عملاً می‌تواند جرم را تشویق کند. افراد خردمند ممکن است از منظر فلسفی یا اخلاقی درباره آن بحث کنند، اما این به معنی کاربرد عملی همه این سخنان در زندگی روزمره نیست. مردم عادی بیشتر تحت تأثیر قرار می‌گیرند. غیر از این نکته، نسبت به چیز دیگری کینه‌ای ندارم. اگر صرفاً یک فیلم خیال‌پردازانه و سرگرم‌کننده بود و آن مؤلفهٔ مسیحی حذف می‌شد، شاید بهتر می‌پسندیدم. به نوعی شبیه فیلم دیگری مثل What Dreams May Come بود، اما از نظر جلوه‌های بصری کمتر چشم‌گیر. از سوی دیگر، در آغاز قصه نوعی ناراحتی و بی‌ثباتی در نحوۀ پیشرفت حوادث حس می‌شد؛ از دیدگاه جنایت به جزئیات نپرداختند و آن رخداد مرموز کلیدِ قضاوت درباره اتفاقات را در خود داشت، در حالی که ما دقیقاً نمی‌دانیم چه اتفاقی افتاده—این بخش مرا به یاد The Lovely Bones می‌اندازد. داستان درباره پدری است که دختر کوچک‌اش در سفر کمپینگ به‌طور مرموزی ناپدید می‌شود. پدر که با آن حادثه دست و پنجه نرم می‌کند، دعوتی برای دیدار با «خالقان» دریافت می‌کند. سفر او به سوی جهانی دیگر و آزمون‌های غیرمنتظره‌ای که می‌گذراند و در نهایت تحولات شخصیت او، در بخش‌های باقی‌مانده روایت می‌شود. وُرثینگتون، اسپنسر و دیگر بازیگران خوب‌اند، اما خودِ داستان را نپسندیدم؛ به نظر می‌رسد فقط برای مسیحیان هدف‌گذاری شده، در حالی که همه مسیحیان هم الزاماً با این روایت موافق نیستند. احساس کردم فیلم غیرضروری‌ای است. اگر فضایی شاد و سرگرم‌کننده مانند Bruce Almighty داشت، همه از آن لذت می‌بردند. پیام بسیار جدی و برای بسیاری قابل‌قبول نیست؛ مگر اینکه دقیقاً دنبال چنین حرف‌هایی باشید، برای مخاطب با ذهن باز تماشای آن ارزش چندانی ندارد. امتیاز: 3 از 10 من فردی هستم که به هیچ خدایی باور ندارم، اما به هر حال این فیلم را دیدم و تقریباً بلافاصله از هدر رفتن زمان پشیمان شدم—هرچند نه کاملاً، و این هم علتش. توضیح: رمان را نخوانده‌ام؛ آن‌چه می‌گویم درباره خودِ فیلم است. از منظر ارزش هنری، برای یک فرد غیرمذهبی فیلم بی‌معنی به نظر می‌رسد. خلاصه پیام فیلم این است: «باید ببخشید، مهم نیست چه اتفاقی افتاده؛ برای همه و همه چیز نقشهٔ خدا وجود دارد و باید ایمان داشته باشید.» سؤال اول و آخر من این بود: «چرا؟» و پاسخی نگرفتم. شاید برای بعضی‌ها این پیام تسلی‌بخش باشد؛ به آن‌ها اجازه می‌دهد بدون پشیمانی به راهشان ادامه دهند و بابت کارها یا حوادث بد زندگی‌شان خود را نرنجانند. اما من چنین رویکردی را نمی‌پذیرم. باور ندارم که زندگی‌مان از پیش توسط کسی یا چیزی تعیین شده و ما هیچ نقشی در تغییر آن نداریم. باور ندارم که انتخاب و مسئولیت از ما گرفته شده باشد؛ چنین دیدگاهی ما را از آزادی محروم می‌کند، چون کسی قبلاً برای ما تصمیم گرفته است. خیلی آسان است گفتنِ «خدا به ‌طرز اسرارآمیزی عمل می‌کند» و متأسفانه بسیاری این راه را انتخاب می‌کنند. با این حال باید اعتراف کنم فیلم به من درک خوبی از نحوهٔ کارکرد دین در جهان داد؛ چگونگی تلاش کلیساها و ساختارهای دینی برای سوءاستفاده از ضعف‌های مردم. بابت این نکته ممنونم. اگر شما هم با دیدگاه من موافقید و چیز جدیدی در فیلم نمی‌بینید، پیشنهاد می‌کنم آن را تماشا نکنید و از کنار آن عبور کنید. Field of Dreams اما با حضور خدا پس از یک تراژدی، مردی دل‌چرکین و پدر خانواده (با بازی سم وورثینگتون) به کلبه‌ای دورافتاده در اورگن می‌رود تا با خالق روبه‌رو شود. رادا میچل نقش همسر را دارد و گراهام گرین در پردهٔ پایانی ظاهر می‌شود. فیلم The Shack (2017) که بر پایهٔ رمانی ده سال پیش ساخته شده، در ژانر درام/فانتزی است و شبیه فیلم تحسین‌شدهٔ Field of Dreams به نظر می‌رسد، صرفاً تمرکز آن بر مواجهه با پروردگار است. در حین تماشا به‌نظرم آمد که این کار اثر دست‌ساز ارزان‌قیمتی نیست؛ بعدها دیدم ساختش حدود ۲۰ میلیون دلار هزینه داشته که برای چنین فیلمی رقم بالایی است. مانند فیلم War Room، در گیشه غافلگیرکننده عمل کرد. فکر می‌کنم فیلم تلاش خوبی دارد تا با یکی از دشوارترین پرسش‌های زندگی روبه‌رو شود: چگونه خدایی خیر می‌تواند اجازهٔ شر و رنج را بدهد؟ فیلمنامه پر از مواد فکری است که قابل تأمل‌اند، ولی فیلم می‌توانست منسجم‌تر و کوتاه‌تر باشد چون گاهی کش‌دار به نظر می‌رسد. با این حال لوکیشن‌ها عالی‌اند و بازیگران اصلی از عهدهٔ نقش برمی‌آیند (هرچند صحنه‌های مربوط به کیت در پایان می‌توانست مؤثرتر کار شود). عده‌ای انتقاد کرده‌اند که روایت کتاب مقدس را تغییر داده، اما فیلم بر اساس هیچ روایت کتاب‌مقدسی نیست و در زمان معاصر اتفاق می‌افتد؛ بنابراین در نمایش ذات الهی و سه‌گانهٔ متناظر تا حدی آزادی عمل دارد. ممکن است برخی از شخصیت «سارایو» انتقاد کنند، اما آیا در کتاب مقدس روح‌القدس با کبوتر نمایش داده نشده است؟ آیا آن تصویر مذکر یا مؤنث است؟ همچنین در یوحنا 3:6 گفته شده «روح از روح زاده می‌شود»؛ آیا زایمان را صرفاً ویژگی مذکر یا مؤنث می‌دانیم؟ از منظر آموزه، فیلم خشم خدا را کم‌اهمیت جلوه می‌دهد اما کاملاً آن را حذف نمی‌کند. متأسفانه فیلم «ریختن غم‌ها بر خدا» را با «بخشیدن بی‌قید‌و‌شرط» خلط می‌کند؛ در محافل مسیحی رایج است که گفته می‌شود مؤمنان باید همه را و برای همه چیز همیشه و بدون قید ببخشند، اما این موضع کاملاً نابه‌کتاب‌مقدس است و اسطوره‌ای رایج است. کسانی که این را تعلیم می‌دهند در واقع دربارهٔ «ریختن بارها بر پروردگار» صحبت می‌کنند که در هر حال باید انجام شود—هر بار و هر نوع باری (مراجع: مزمور 55:22). در باب بخشش، «بخشیدن» به معنای لغو اتهام یا بی‌اثر کردن جرم است. مؤمنان تنها موظف به بخشیدن توبه‌کننده‌اند. مثلاً در سناریوی فرضی عیسی در متی 18:15-17، او صریحاً گفته که مجرمِ نادم نیاید، از جامعه طرد شود و مانند مالیات‌گیران با او رفتار شود؛ یعنی بخشیده نشده است. همچنین مرجع به لوقا 17:3-4. اگر آن فرد بعداً پشیمان شود و عذرخواهی کند، آنگاه باید با دل و جان بخشیده شود. در موارد جرایم وحشتناک، بخشیدن بی‌قید‌وشرط احمقانه است، زیرا اگر اتهام را لغو کنید، طبیعتاً پیگیری قانونی نخواهید کرد و مجرم از مجازات می‌گریزد که به بی‌قانونی دامن می‌زند. کتاب مقدس آشکارا نشان می‌دهد که خدا عدالت را دوست دارد و از جرم متنفر است (اشعیا 61:8). مؤمنان باید به مقامات حاکم تابعیت کنند؛ چرا که آن‌ها «وسیلهٔ خشم برای آوردن مجازات بر خطاکار» هستند (رومیان 13:1-6). وقتی مجرم در زندان است و برای جرم سنگینش مجازات می‌شود، می‌توان او را بخشید اگر واقعاً از گناه خود برگردد. پس در همهٔ مواقع بارهایتان را بر خدا بریزید چون «او به شما اهمیت می‌دهد» (1 پطرس 5:7)—این کار سالم است. اما بخششِ جرایم جدی برای افراد نادم محفوظ است. به یاد داشته باشید که خدا تنها توبه‌کنندگان را می‌بخشد (1 یوحنا 1:9) و ما فراخوانده شده‌ایم که «همان‌گونه که پروردگار شما را بخشیده، شما هم ببخشید» (کولسیان 3:13). خدا کی شما را بخشید؟ تنها وقتی که فروتنانه اعتراف کرده‌اید. مدت فیلم 2 ساعت و 12 دقیقه است و در بریتیش کلمبیا (میشن، دریاچۀ کالتوس و پارک استاواموس چیف) و همچنین اورگن (آبشار مولتنوما و پارک ایالتی دریاچۀ والواو) فیلم‌برداری شده است. نمره: B / B-