فیلم The Broken Circle Breakdown 2012

در برخی لحظات این فیلم مرا بسیار به «Walk the Line» (2005) یادآوری کرد. «دیدیه» (با بازی Johan Heldenbergh) موسیقی‌دانی فولک است که به چیز زیادی جز خودش و گروهش ایمان ندارد—تا زمانی که با «الیز» (با بازی Veerle Baetens) روبه‌رو می‌شود. الیز زنی بسیار معتقد است و در نگاه اول به نظر نمی‌رسد این دو ترکیب‌شان به یک موفقیت فوری بینجامد. اما این‌طور می‌شود...

در برخی لحظات این فیلم مرا بسیار به «Walk the Line» (2005) یادآوری کرد. «دیدیه» (با بازی Johan Heldenbergh) موسیقی‌دانی فولک است که به چیز زیادی جز خودش و گروهش ایمان ندارد—تا زمانی که با «الیز» (با بازی Veerle Baetens) روبه‌رو می‌شود. الیز زنی بسیار معتقد است و در نگاه اول به نظر نمی‌رسد این دو ترکیب‌شان به یک موفقیت فوری بینجامد. اما این‌طور می‌شود و به زودی نوزادی در راه است. دیدیه چندان مشتاق نیست؛ احساس آمادگی یا حتی تمایلی برای پدرشدن ندارد، ولی بچه به دنیا می‌آید و از اینجا داستان به‌سمت چند خط روایی می‌شتابد که تراژدی پیش‌رو و واکنش‌های فردی و مشترک آن‌ها به تروما را پیش می‌برد. بازی هر دو بازیگر صادقانه است؛ آن‌ها در ابتدا مسیر قابل پیش‌بینی و خودویرانگرانهٔ رابطه را دنبال می‌کنند، اما وقتی داستان به سطحی شخصی‌تر می‌پردازد، بیشتر با شخصیت‌ها آشنا می‌شویم و تفاوت نگرش‌هایشان نسبت به سوگ را بهتر درک می‌کنیم. بعد مذهبیِ شخصیت او در پایان تأثیرگذار و برانگیزانندهٔ فکر است؛ یک خروش روی صحنه که به‌خوبی فقدان ایمان او را جمع‌بندی می‌کند. سطحی از نوشتار قدرتمند که در سراسر فیلم دیده می‌شود، هم اشتیاق و نفرت را و هم عشق و علاقه را نشان می‌دهد. فیلم اغلب با تصویربرداری نزدیک و صمیمی ساخته شده و از طنزی تیره و زمینی خالی نیست، اما برای من همه‌چیز در شدت پایانی خلاصه می‌شود — و همین باعث می‌شود که ارزش ماندن تا پایان را داشته باشد.