فیلم Annabelle 2014

وقت آن رسیده از شیاطینی که دائم تکرار می‌شوند فاصله بگیریم. این نقد حاوی اسپویلرهای جزئی است. اسم جیمز وان روی صندلی کارگردان نیست، اما فیلم در همهٔ جنبه‌ها شبیه فیلم‌های اوست. به‌نظر می‌رسد یک مسیر تکراری شکل گرفته که فیلم‌سازان جدید این ژانر متوجه نیستند تکرار مکرر ایده‌ها، خب، خسته‌کننده است. Insidious، Dead Silence و The Conjuring منتقدانی دارند (من جزو آن‌ها نیستم؛ من هر سه را...

وقت آن رسیده از شیاطینی که دائم تکرار می‌شوند فاصله بگیریم. این نقد حاوی اسپویلرهای جزئی است. اسم جیمز وان روی صندلی کارگردان نیست، اما فیلم در همهٔ جنبه‌ها شبیه فیلم‌های اوست. به‌نظر می‌رسد یک مسیر تکراری شکل گرفته که فیلم‌سازان جدید این ژانر متوجه نیستند تکرار مکرر ایده‌ها، خب، خسته‌کننده است. Insidious، Dead Silence و The Conjuring منتقدانی دارند (من جزو آن‌ها نیستم؛ من هر سه را خیلی دوست دارم)، اما زمان‌بندی‌شان درست بود و توانستند بسیاری از عاشقان فیلم‌های ترسناک را راضی کنند. پرداختن دوباره به ترس از عروسک و شیطان مدتی بود که با این جدیت انجام نشده بود، پس برای طرفداران اتفاق خوبی بود. Annabelle از The Conjuring منشعب شده و تا حدی به Dead Silence هم شباهت دارد، اما بیشتر شبیه یک محصول تنبل و صرفاً پول‌ساز است. عروسک هیولاگونه و ترسناک است (خیلی با نسخهٔ واقعی پارچه‌ای‌اش متفاوت است)، اما همه‌چیز کمی حقه‌آمیز به‌نظر می‌رسد؛ سازندگان سراغ یک موجود شیطانی دیگر رفته‌اند — حالا به‌جای یک تهدید سرخ‌رنگ مثل دارث ماول، یک موجود عجیب و آبی‌رنگ جایگزین شده است. رفتار شخصیت‌ها اغلب مضحک و غیرقابل‌باور است (می‌دانم که توسط موجودی ناشناخته تهدید می‌شوی، اما من یک کنفرانس دارم؛ خوش بخوابی عزیزم!). از طرفی، اگرچه می‌دانیم آنچه یک نفر را می‌ترساند تا حدی موضوعی است، اما در اینجا صحنه‌های ترسناک بسیار اندکند؛ فیلمنامه خسته‌کننده و بازیگران اصلی بی‌روح هم کمکی نکرده‌اند. تولید نسبتاً مرتب و صیقلی‌ای است، اما آشناییِ بیش از حد باعث دلزدگی می‌شود و امیدوارم بازگشت وان به کارگردانی The Conjuring 2 (که دوباره به حوزهٔ فعالیت‌های جن‌گیری می‌پردازد) نشانهٔ بازگشت او به فرم واقعی آثار ترسناک باشد. امتیاز: ۵ از ۱۰. --- من شخصاً فکر می‌کنم The Conjuring تا حد زیادی اغراق‌شده بود، اما دست‌کم می‌شد فهمید چرا بعضی‌ها آن را قابل قبول دانستند. Annabelle اما در هیچ مقطعی چیزی جز آشغال‌های کلیشه‌ای و بی‌خلاق نبود. هیچ نکتهٔ نجات‌بخشی در آن یافت نمی‌شود. امتیاز نهایی: یک ستاره — بی‌ارزش. به هر قیمتی از آن دوری کنید. --- فیلم واقعاً آن‌قدرها ترسناک نیست، ولی همچنان فیلم خوبی است. فقط آن عروسک چینی لعنتی واقعاً خیلی ترسناک به‌نظر می‌رسد. --- «Annabelle» ناامیدکننده است؛ به‌طور غیرمنتظره‌ای بسیار کم‌رمق و بی‌هیجان است. برای فیلمی حدود نود دقیقه، روند به‌پایان رسیدن داستان کش‌دار است. بعد از مقدمهٔ مناسب در «The Conjuring» برای معرفی یک عروسک ترسناک، فکر می‌کردم این فیلم سرگرم‌کننده باشد؛ نیست. بازیگران هم کمی ناامیدکننده‌اند، هرچند فضای کلی فیلم هم به آن‌ها کمک نمی‌کند. می‌دانم Annabelle Wallis بازیگر بهتری از آن چیزی است که اینجا نشان داده شده، و همین‌طور دربارهٔ Alfre Woodard؛ نه اینکه بد باشند، اما اگر قبلاً آن‌ها را نمی‌شناختم صادقانه بگویم حتی توجهی هم بهشان نمی‌کردم. در کل شاید دو لحظهٔ قابل‌تماشا در فیلم هست، ولی آن‌ها هم خیلی پراکنده‌اند—یکی در آغاز و دیگری در انتها. شاید در امتیازم کمی بخشنده بوده‌ام؛ اگر فیلم طولانی‌تر بود احتمالاً به آن این امتیاز را نمی‌دادم. فیلم ضعیفی است.