فیلم Transsiberian 2008

فیلم «Transsiberian» (۲۰۰۸) با فضاسازی آرام و تدریجی، قصهٔ زوجی را دنبال می‌کند که برای انجام ماموریت‌های مذهبی از پکن به مسکو با قطار ترانس‌سیبِریان سفر می‌کنند (با بازی وودی هارلسون و امیلی مورتیمر). در طول سفر، ارتباط آن‌ها با زوجی مشکوک (ادواردو نوریگا و کیت مارا) آن‌ها را درگیر پرونده‌ای می‌کند که به دست کارآگاهی جدی در حوزهٔ مواد مخدر (بن کینگزلی) سپرده می‌شود. فیلم...

فیلم «Transsiberian» (۲۰۰۸) با فضاسازی آرام و تدریجی، قصهٔ زوجی را دنبال می‌کند که برای انجام ماموریت‌های مذهبی از پکن به مسکو با قطار ترانس‌سیبِریان سفر می‌کنند (با بازی وودی هارلسون و امیلی مورتیمر). در طول سفر، ارتباط آن‌ها با زوجی مشکوک (ادواردو نوریگا و کیت مارا) آن‌ها را درگیر پرونده‌ای می‌کند که به دست کارآگاهی جدی در حوزهٔ مواد مخدر (بن کینگزلی) سپرده می‌شود. فیلم با صراحت زمان لازم را صرف معرفی و پرداخت شخصیت‌ها می‌کند؛ روی (هارلسون) مردی خوش‌طینت و دین‌مدار است که به بدی‌ جهان کم‌توجه است و همیشه بهترین‌ها را در مردم می‌بیند. در مقابل، جسّی (مورتیمر) گذشته‌ای تاریک دارد اما جذب سادگی و معصومیت روی شده؛ او در ابی (مارا) انعکاسی از گذشته‌اش را می‌بیند و همین پیوندی میان آن‌ها ایجاد می‌کند. کارلوس (نوریگا) اما نقش پسر بدی را بازی می‌کند که در فریفتن زنان خبره است. در برخی جزئیات و فضای تعلیق، «Transsiberian» حال‌وهوایی شبیه «A Simple Plan» دارد و در عین حال یادآور عناصر «Runaway Train» و حتی گوشه‌هایی از «Dr. Zhivago» است. گرچه من شخصاً «Runaway Train» را بیشتر می‌پسندم، اما مشکلی ندارم «Transsiberian» را در کنار این آثار برجسته قرار دهم—هرچند فیلم در زمان اکران تجاری‌اش کمتر دیده شد و چندان موفق نبود، احتمالاً به‌خاطر پخش نامناسب و عدم دسترسی کافی در سینماها. داستان در پردهٔ پایانی شیبی هیجان‌انگیز پیدا می‌کند و پایان‌بندی آن از نظر من نسبت به پیچش هالیوودیِ مشابه در «A Simple Plan» قوی‌تر و قابل‌باورتر است. فیلم حدود یک ساعت و ۵۱ دقیقه مدت دارد و در لیتوانی، روسیه و چین فیلم‌برداری شده است. نمره: A- عملکرد وودی هارلسون درخشان است؛ اما کلیت فیلم به جز برای تماشای اجرای او، شاید به‌تنهایی چندان ارزش تماشا نداشته باشد.