فیلم Still Alice 2014

«استیل آلیس» فیلمی است که در مرکزش یک بازی درخشان از جولیان مور دارد. داستان درباره استاد زبان‌شناسی دانشگاه (مور) است که به نوع نادری از بیماری آلزایمر زودرس مبتلا می‌شود. کارگردانی ریچارد گلاتزر را می‌توان موازی با زندگی شخصی‌اش دید؛ او خود با بیماری ALS دست و پنجه نرم می‌کرد و فیلم پر از نماهای احساسی است که در آن‌ها شخصیت‌ها پشتیبانی و محبت خود...

«استیل آلیس» فیلمی است که در مرکزش یک بازی درخشان از جولیان مور دارد. داستان درباره استاد زبان‌شناسی دانشگاه (مور) است که به نوع نادری از بیماری آلزایمر زودرس مبتلا می‌شود. کارگردانی ریچارد گلاتزر را می‌توان موازی با زندگی شخصی‌اش دید؛ او خود با بیماری ALS دست و پنجه نرم می‌کرد و فیلم پر از نماهای احساسی است که در آن‌ها شخصیت‌ها پشتیبانی و محبت خود را نسبت به آلیس نشان می‌دهند، در حالی که او تلاش می‌کند میان کار و خانواده و بیماری تعادل برقرار کند. موسیقی و فیلم‌برداری رویکردی ساده و مستقیم دارند تا اجرای بازیگران روایت را پیش ببرند و حال‌وهوای واقع‌گرایانه‌تری ایجاد شود. فیلمنامه که برگرفته از رمان هم‌نام لیسا جنووا است، به‌وفاداری اقتباس شده و توجه اصلی را به داستان و دیالوگ‌ها معطوف می‌کند. برخی سکانس‌ها و تعاملات به‌خاطر نگارش خوب بسیار تأثرانگیز هستند. جولیان مور در نقش آلیس بی‌نقص است؛ او مبارزه با بیماری را با نیروی درونی و کرامت به تصویر می‌کشد. بازیگرانی چون الک بالدوین و کریستن استوارت او را همراهی می‌کنند، اما اجرای درخشان مور همه را تحت‌الشعاع قرار می‌دهد. در خلاصهٔ داستان، آلیس پنجاه‌ساله و زنی برجسته در رشته‌اش است که زندگی خانوادگی پُرجمعیتی دارد؛ اما وقتی فراموشی‌های کوچک شروع می‌شود — مانند فراموش کردن دلیل بالا رفتن از پله‌ها یا ناتوانی در به‌خاطر آوردن موضوع سخنرانی — به پزشک مراجعه کرده و تشخیص آلزایمر زودرس داده می‌شود. همسر و فرزندانش دور او جمع می‌شوند و هرکدام واکنش متفاوتی نشان می‌دهند؛ از جمله دختر مستقلش، لیدیا (کریستن استوارت)، که رابطه پیچیده‌ای با مادر دارد و یکی از آزمون‌های قدرتمند فیلم در نمایش مواجهه خانواده با بیماری است. صحنه‌ای به‌خصوص مؤثر وجود دارد که در آن آلیس برای خود راهی خروج یا طرحی برای آینده‌اش خلق می‌کند، و این صحنه نشان می‌دهد برای کسی که تمام زندگی‌اش بر توانایی‌های ذهنی‌اش بنیان داشته، از دست رفتن تدریجی عقل تا چه اندازه دردناک و پیچیده است. فیلم گاهی کمی به احساسات‌گرایی نزدیک می‌شود، اما عمدتاً یک درام اندیشمندانه و کمی مشاهده‌گر است که پرسش‌هایی درباره مرگ‌پذیری و هویت انسان مطرح می‌کند. در مجموع «استیل آلیس» فیلمی بسیار تأثیرگذار و عاطفی درباره مواجهه با بیماری و پیامدهای آن است، و به‌ویژه به‌خاطر بازی خارق‌العاده جولیان مور در ذهن می‌ماند. امتیاز: ★★★½ (۳.۵/۵)