فیلم Ghosted 2023

Ghosted یک فاجعه‌ی تمام‌عیار است. تنها دقایق به‌یادماندنیِ فیلم، مجموعه‌ای از بازی‌های کوتاه و بی‌ارتباط با داستان‌اند؛ باقی‌مانده چیز قابل‌تأمّلی ندارد. جلوه‌های بصری، اکشن و فیلمنامه به‌شدت آشفته‌اند تا جایی که روی اجراها و شیمی بازیگران سرشناس هم تأثیر گذاشته‌اند. از نظر مونتاژ هم از ضعیف‌ترین کارها در سال‌های اخیر است؛ اتلافی ناامیدکننده از استعدادها در جلوی دوربین و پشت صحنه. فیلم از آن فاصله...

Ghosted یک فاجعه‌ی تمام‌عیار است. تنها دقایق به‌یادماندنیِ فیلم، مجموعه‌ای از بازی‌های کوتاه و بی‌ارتباط با داستان‌اند؛ باقی‌مانده چیز قابل‌تأمّلی ندارد. جلوه‌های بصری، اکشن و فیلمنامه به‌شدت آشفته‌اند تا جایی که روی اجراها و شیمی بازیگران سرشناس هم تأثیر گذاشته‌اند. از نظر مونتاژ هم از ضعیف‌ترین کارها در سال‌های اخیر است؛ اتلافی ناامیدکننده از استعدادها در جلوی دوربین و پشت صحنه. فیلم از آن فاصله دارد که بشود گفت «آن‌قدر بد است که خوب شود». امتیاز: D- در عین حال فیلم لحظات کمدی بامزه‌ای دارد و اکشنِ آن سرگرم‌کننده است، اما تردید در لحنِ اثر حواس را پرت می‌کند. فیلم بین طنزِ سبکِ رمانتیک و تریلر جاسوسی جدی سرگردان است؛ جوک‌ها پیوسته نمی‌مانند، کریس ایوانز بیشتر سمت کمدی می‌رود و آنا د آرماس بیشتر نقشِ اکشن را برعهده دارد. با این حال لذتِ سرگرم‌کننده‌ی فیلم قطع نمی‌شود: سکانس‌های اکشنِ خوب، تعقیب‌وگریزهای ماشینی، لوکیشن‌های خارجی و لباس‌های شکیل از عناصرِ کلاسیکِ جاسوسی هستند که در فیلم حضور دارند. شوخی‌ها بهتر از چیزهای مشابه در آثار دیگر می‌نشینند و اکشن نسبت به برخی رقبای پخشی قابل‌قبول‌تر است. فیلم قطعا دارای نقائصی — از جمله موسیقی نامتناسب و بحران هویت — است، اما آنچه درست انجام می‌دهد به اندازه‌ای جذاب است که تماشای آن را موجه می‌سازد و شاید شانس ساخت دنباله‌ای را هم داشته باشد. فیلم نتوانسته انتظاراتِ بازیگرانِ جذابش را برآورده کند. اگر از روی تریلر کنجکاو شوید که «آیا بیشتر از چیزی که دیدم هست؟» باید بگویم: خیر. این یک اکشنِ سطحی و کم‌مغز است که بیشتر کلیشه‌های ژانرش را تکرار می‌کند. آنچه روی بسته‌بندی دیده‌اید همان چیزی است که درونِ بسته‌بندی هست. تنها دلیلی که در بیست دقیقه اول تماشای فیلم را قطع نکردم، حضور بازیگران و تنبلی خودم بود؛ فیلم مناسبِ یک شبِ تنبل و بی‌فکر روی مبل است. از زمان انتشار صحنه‌های اولیه، Ghosted هدف نقدهای اینترنتی قرار گرفت؛ واقعیت این است که فیلم بد است اما به آن اندازه بدی که بعضی می‌گویند نیست. کارگردانی و جلوه‌های بصری در کلیتِ کار قابل‌قبول‌اند؛ تصویرسازی در بخش زیادی از فیلم مطلوب است و حتی مویِ آنا د آرماس هم مشکلی ایجاد نمی‌کند. کارگردانی نسبتاً خوب است و برخی کرئوگرافی‌های اکشن به‌خوبی فیلم‌برداری شده‌اند، هرچند چند سکانس از برش‌های مکرر رنج می‌برد. صحنهٔ صمیمی ابتدای فیلم از نظر سبک‌شناختی قابل‌توجه و خوب اجرا شده بود — نه صرفاً زمزمه‌ها و ناله‌های معمولِ بسیاری از فیلم‌ها. روایت از نظر ریتم‌بندی عجیب است؛ بخشِ آغازین شتاب‌زده است و شکل‌گیریِ رابطهٔ عاشقانه اصلاً طبیعی و باورپذیر نیست. به‌خاطر فیلمنامهٔ ضعیف، شیمی میان بازیگران در بخش‌هایی کاملاً غایب است و دیالوگ‌ها در مواردی افتضاح‌اند. گرچه خنده‌هایی در فیلم هست، اما اغلب شوخی‌ها برایم کار نکردند. استفادهٔ گسترده از آهنگ‌های مدرن در طول فیلم هم گاهی کمک‌کننده بود و گاهی کاملاً نامتناسب به‌نظر می‌رسید. اجراها تا حدی قابل‌قبول‌اند، اما زیر سایهٔ فیلمنامهٔ ضعیف رنج می‌برند. آنا د آرماس عملکرد خوبی دارد، هرچند از زمان Knives Out بازی‌هایش در چشمِ من کمی کم‌رمق به‌نظر می‌رسیده‌اند. کریس ایوانز نقشِ آشنایی را بازی می‌کند که سرگرم‌کننده است، اما نتوانست تنهایی دیالوگ‌های ضعیف را نجات دهد. در مجموع، Ghosted فیلمِ خیلی خوبی نیست، اما من از تماشای آن تا حدی لذت بردم و این نکته هم شایستهٔ اعتراف است. امتیاز: 43% — نتیجه: ضعیف