فیلم The Life Aquatic with Steve Zissou 2004

یک کوسه غول‌پیکر شریک همیشگی‌اش را می‌بلعد و استیو زیسو—که در نقش بدل ژاک کوستو با بازی بیل موری ظاهر شده—بلافاصله با خدمه‌اش سوار بر یک کشتی مین‌روب بازسازی‌شده از جنگ جهانی دوم راه می‌افتد تا دنبال این هیولای دریایی بگردد. زیسو آن‌قدر عمرش را صرف تعقیب عظمت دریایی کرده که زندگی خانوادگی‌اش حسابی به‌هم‌ریخته است، و وقتی نِد (اوون ویلسون) با ادعای پسر گمشده‌اش...

یک کوسه غول‌پیکر شریک همیشگی‌اش را می‌بلعد و استیو زیسو—که در نقش بدل ژاک کوستو با بازی بیل موری ظاهر شده—بلافاصله با خدمه‌اش سوار بر یک کشتی مین‌روب بازسازی‌شده از جنگ جهانی دوم راه می‌افتد تا دنبال این هیولای دریایی بگردد. زیسو آن‌قدر عمرش را صرف تعقیب عظمت دریایی کرده که زندگی خانوادگی‌اش حسابی به‌هم‌ریخته است، و وقتی نِد (اوون ویلسون) با ادعای پسر گمشده‌اش سر می‌رسد اوضاع پیچیده‌تر هم می‌شود. اینکه چه کسی چه‌وقت و چرا چه می‌دانسته خیلی زود کنار گذاشته می‌شود و نِد هم به جستجو می‌پیوندد، همراه با خبرنگاری به نام جِین (کیت بلانشت) که هر دوی آن‌ها اندکی مجذوبش می‌شوند. در عین حال، زیسو پول چندانی ندارد، اما خوشبختانه رقیب ثروتمندش هنسی (جف گلدبلوم) امکانات و تجهیزات خوبی دارد که می‌تواند از آن‌ها استفاده کند؛ پس با تکنولوژی «قرضی» عازم منطقه‌ای بدون قانون می‌شوند که خطرات هم در بالای آب و هم در زیر آن کمین کرده‌اند. ممکن است طرفداران موری یا طرفداران طنز خشک اوون ویلسون از این فیلم بیشتر لذت ببرند، اما برای من همه‌چیز بیش از حد ساختگی بود؛ اصلاً خنده‌دار نیست و اگر قبلاً فیلم Le monde du silence (1956) را دیده باشید، بیشتر ایدهٔ اصلی برایتان آشنا خواهد بود. باید تصاویر زیرآبی چشمگیری می‌بود، اما عملاً خبری از آن نیست — ترکیبی از زندگی خانوادگی ناکارآمد و کمبود موجودات دریایی که صرفاً برای به‌رخ کشیدن توان کمدی بازیگران (که پر از نقش‌های کوتاه‌اند اما چیز زیادی فراتر از آن ارائه نمی‌دهند) استفاده شده است. قابل تماشا است، اما چیز ویژه‌ای نیست.