فیلم Retreat 2011

به احتمال زیاد برای من پیش نمی‌آید که در یک خانه دورافتاده با جیمی بل و سیلیان مورفی گرفتار شوم، اما به نظر می‌رسد که ثاندی نیوتن در این تریلر آپوکالیپتیک ناامیدکننده، به مراتب سخت‌تر راضی می‌شود. "کیت" با "مارتین" (مورفی) ازدواج کرده و آنها به دور از شلوغی‌ها پناه برده‌اند تا بر یک فاجعه خانوادگی که به نظر می‌رسد کیت او را مسئول آن...

به احتمال زیاد برای من پیش نمی‌آید که در یک خانه دورافتاده با جیمی بل و سیلیان مورفی گرفتار شوم، اما به نظر می‌رسد که ثاندی نیوتن در این تریلر آپوکالیپتیک ناامیدکننده، به مراتب سخت‌تر راضی می‌شود. "کیت" با "مارتین" (مورفی) ازدواج کرده و آنها به دور از شلوغی‌ها پناه برده‌اند تا بر یک فاجعه خانوادگی که به نظر می‌رسد کیت او را مسئول آن می‌داند، غلبه کنند. با نزدیک شدن طوفان‌ها - هم به‌طور مجازی و هم به‌طور واقعی - و مشکلاتی که ژنراتور آنها ایجاد می‌کند، این زوج به سختی با یکدیگر صحبت می‌کنند تا اینکه کیت جسدی را در نزدیکی می‌بیند. وقتی به صحنه می‌شتابند، با "جک" (بل) خون‌آلود مواجه می‌شوند که به نظر می‌رسد روزهای بهتری را گذرانده است. پس از اینکه او کمی بهبود می‌یابد، داستانی از یک فاجعه وحشتناک در سرزمین اصلی را برای آنها تعریف می‌کند و اصرار دارد که آنها در اینجا بمانند. در حالی که آنها نسبت به او شک دارند، به زودی خود را بیشتر از اینکه شریک باشند، به عنوان گروگان می‌یابند - اما آیا او حقیقت را به آنها می‌گوید یا طرح‌های بدخواهانه‌تری در سر دارد؟ داستان با شروعی ضعیف آغاز می‌شود، اما به مدت حدود پانزده دقیقه مقداری تهدید وجود دارد و حس جنون به ویژه از سوی "کیت" شروع به ظهور می‌کند، اما سپس داستان چند چرخش احمقانه می‌زند و ما را به نقطه اول برمی‌گرداند. میکس صوتی ضعیف نیز کمک چندانی نمی‌کند زیرا نیمی از زمان، دیالوگ‌ها به سختی قابل فهم هستند و متأسفانه، هرچند این حبس در ابتدای فیلم وسوسه‌انگیز به نظر می‌رسید، اما به تدریج از جذابیت آن کاسته شد. من پایان‌بندی را نسبتاً دوست داشتم، اما می‌توانست نیم ساعت زودتر بیاید و ما را از غرق شدن در یک فیلم واقعاً بی‌هدف نجات دهد.