فیلم The Way 2010

دکتر توماس اوِری (مارتین شین)، چشم‌پزشک آمریکایی، پس از مرگ پسرش دنیل—که در طوفانی در پیرنه‌ها هنگام پیمودن راه کومینو د سانتیاگو جان می‌سپارد—به فرانسه می‌رود. با بازگشت به گذشته درمی‌یابیم رابطهٔ او و دنیل از زمان مرگ مادرشان تیره بوده؛ دنیل بدون رضایت پدر به اروپا می‌رود و حتی تصمیم دارد رسالهٔ دکتری را نیمه‌کاره رها کند. نقدی که فیلم به ارتباط پدر و...

دکتر توماس اوِری (مارتین شین)، چشم‌پزشک آمریکایی، پس از مرگ پسرش دنیل—که در طوفانی در پیرنه‌ها هنگام پیمودن راه کومینو د سانتیاگو جان می‌سپارد—به فرانسه می‌رود. با بازگشت به گذشته درمی‌یابیم رابطهٔ او و دنیل از زمان مرگ مادرشان تیره بوده؛ دنیل بدون رضایت پدر به اروپا می‌رود و حتی تصمیم دارد رسالهٔ دکتری را نیمه‌کاره رها کند. نقدی که فیلم به ارتباط پدر و پسر وارد می‌کند واقعی و ملموس است، اما اجرای نقش دنیل توسط امیلیو استِزو—که در دنیای واقعی پسر مارتین شین است—چندان متقاعدکننده نیست: سن و ظاهر بازیگر در زمان انتشار فیلم همخوانی چندانی با تصویری که از شخصیت جوان‌تر انتظار می‌رود ندارد و این باعث می‌شود دنیل بیشتر شبیه مردی گرفتار بحران میانسالی به نظر برسد تا جوانی آشفته و شوریده. به‌علاوه، شخصیت دنیل حتی سفر را کامل نکرده و تنها یک روز در مسیر پیش می‌رود که این نکته تصویری از ناتمام ماندن و سردرگمی او به‌دست می‌دهد. فیلم با داستانی نسبتاً ساده اما تأثیرگذار، ما را ازطریق مناظری زیبا در شمال اسپانیا همراهی می‌کند. در مسیر، تام توسط سه همراه ناخواسته—از جمله جک، نویسندهٔ ایرلندی که جیمز نِزبیت بازی می‌کند—همراهی می‌شود؛ همهٔ این شخصیت‌ها قابل‌باور و همان‌هایی هستند که ممکن است در چنین سفری با آن‌ها روبه‌رو شویم. اگرچه می‌توانست فیلم به این داستان‌های فرعی عمق بیشتری بدهد، اما تمرکز بر مأموریت شخصی تام نتیجهٔ مناسب‌تری به بار آورده است. موسیقی متن فوق‌العاده است، اما ستاره‌های واقعی فیلم مناظر و لوکیشن‌ها هستند که با فیلم‌برداری درخشان به‌تصویر کشیده شده‌اند. این فیلم شاید شما را برای پیمایش واقعی کومینو آماده نکند، اما چشم‌اندازها و فضایی رمانتیک‌شده از سفر در شمال اسپانیا به‌تان می‌دهد. (امتیاز: 8/10)