فیلم Overboard 1987

این فیلم در فهرست ۲۰ فیلم برتر من قرار نمی‌گیرد (اگر قرار بود چنین فهرستی بسازم) اما به‌نظرم فیلمی دوست‌داشتنی است و این خود دستاوردی قابل توجه است. اگر بازیگران اصلی بااستعداد، کارگردانی گری مارشال و فیلمنامهٔ طناز (نویسنده در کارنامه‌اش آثاری مثل Pay It Forward دارد) نبودند، این فیلم می‌توانست به‌راحتی تبدیل به یک اثر ناموفق شود. در عوض، فیلم پر از خنده است، بازیگران...

این فیلم در فهرست ۲۰ فیلم برتر من قرار نمی‌گیرد (اگر قرار بود چنین فهرستی بسازم) اما به‌نظرم فیلمی دوست‌داشتنی است و این خود دستاوردی قابل توجه است. اگر بازیگران اصلی بااستعداد، کارگردانی گری مارشال و فیلمنامهٔ طناز (نویسنده در کارنامه‌اش آثاری مثل Pay It Forward دارد) نبودند، این فیلم می‌توانست به‌راحتی تبدیل به یک اثر ناموفق شود. در عوض، فیلم پر از خنده است، بازیگران کودک بانمک دارد، تا حدی به شخصیت‌ها پرداخته و برای تماشاگر اوقات خوشی فراهم می‌کند. تماشای تحول نقش گولدی هان از یک زن پولدار مغرور و از بالا به پایین‌نگر به مادری فراموشکار، حساس و خودتحقیرکننده که از عهدهٔ مادری برنمی‌آید، بی‌قیمت است. آنچه او دربارهٔ خود می‌فهمد از حافظه‌اش حاصل نمی‌شود، بلکه از گفته‌های شخصیت کِرت راسل برای او به دست می‌آید؛ او می‌شنود که در اولین قرارشان با او رابطه جنسی داشته و خودش می‌گوید «من هرزه‌ام». البته این نگاه بارِ تبعیض‌آمیزِ جنسیتی دارد، اما دست‌کم او این حرف را دربارهٔ خودش می‌زند و در پایان برای «خانواده‌»اش فداکاری می‌کند. فیلم سرگرم‌کننده و بی‌ضرر است. من برای دیدنش تلاش خاصی نمی‌کنم، اما اگر پخش شود هم کانال را عوض نمی‌کنم. راستی، بازسازی را ندیده‌ام بنابراین قادر به مقایسه نیستم؛ احتمالاً بهتر است هرکدام را براساس شایستگی‌های خود قضاوت کرد.