فیلم The Drop 2014

آیا دارید کاری ناامیدانه انجام می‌دهید؟ کاری که این‌بار نتوانیم آن را پاک کنیم؟ فیلم The Drop را مایکل آر. راسکام کارگردانی کرده و دنیس لیهن فیلمنامه‌ای براساس داستان کوتاه خود با عنوان Animal Rescue نوشته است. در این فیلم تام هاردی، جیمز گاندولفینی، نومی راپاس و ماتیاس شونارتس بازی می‌کنند. موسیقی اثر از مارکو بلترام و فیلم‌برداری از نیکولا کاراکاتسانیس است. باب ساگینوسکی (تام هاردی)، بارمن...

آیا دارید کاری ناامیدانه انجام می‌دهید؟ کاری که این‌بار نتوانیم آن را پاک کنیم؟ فیلم The Drop را مایکل آر. راسکام کارگردانی کرده و دنیس لیهن فیلمنامه‌ای براساس داستان کوتاه خود با عنوان Animal Rescue نوشته است. در این فیلم تام هاردی، جیمز گاندولفینی، نومی راپاس و ماتیاس شونارتس بازی می‌کنند. موسیقی اثر از مارکو بلترام و فیلم‌برداری از نیکولا کاراکاتسانیس است. باب ساگینوسکی (تام هاردی)، بارمن بروکلینی، فرصتی برای زندگی بهتر می‌بیند — اما تنها در صورتی که بتواند از بندِ روابط خانوادگی، جرم و جنایات اطرافش و گذشتهٔ تاریکش رها شود. این فیلم را با اطمینان کامل توصیه کردن دشوار است، چون به‌راحتی در چارچوب تنگ ژانر جنایی نمی‌گنجد. داستان بیش از هر چیز بر شخصیت‌ها تمرکز دارد؛ گروه کوچکی از آدم‌ها که تحت تأثیر جرم قرار گرفته‌اند و به‌نوعی درگیرِ پیامدهای قانون‌شکنی شده‌اند. راسکام اصلاً عجله‌ای برای بسط ارزش ادبیِ فیلمش ندارد و رویکردی آرام و کم‌صدا را برمی‌گزیند. او به‌طرز ماهرانه‌ای فضاسازی می‌کند و هم‌زمان تماشاگر را در دلِ موقعیت‌ها و محیط قرار می‌دهد — چیزی که لیهن در رمان‌هایش به‌خوبی انجام می‌دهد. وقتی فیلم در نهایت کارت‌هایش را رو می‌کند، آن پیچیدگی‌هایی که ابتدا بی‌دلیل به‌نظر می‌رسیدند، معنا پیدا می‌کنند و پایان‌بندیِ اثر را با موفقیت می‌بندند. داستان: باب و پسرخاله‌اش مارو (جیمز گاندولفینی) بارِی را اداره می‌کنند که معمولاً برای «دراپ» ناشناس — پولی که به صاحب‌خانه‌های چچنی پرداخت می‌شود — استفاده می‌شود، و همه‌چیز خوب پیش می‌رود تا این‌که بار سرقت می‌شود. آن‌ها مأمور بازپس‌گیری پول می‌شوند و به‌زودی در چرخه‌ای از خیانت و فریبِ گنگستری فرو می‌روند؛ چرخه‌ای که با تحقیق پلیس درباره قتل دیگری و حضور شخصیت مرموزِ اریک دیدز (ماتیاس شونارتس) و سگی که باب از آزار و اذیت نجات داده، پیچیده‌تر می‌شود. هیچ‌کس نمی‌داند به چه کسی اعتماد کند و راسکام با بهره‌گیری از بازیگران توانمند، نورپردازی مؤثر و ریتم‌سازیِ تدریجی، این تریلر بیش از متوسط را تا رسیدن به پایان هوشمندانه‌اش پیش می‌برد. نقش نومی راپاس (نادیا) اندک است و لهجهٔ هاردی شاید عالی‌ترین نباشد — اما پیچیدگی‌های داستان و تلاش قابل‌قبول برای پرداختن به شخصیت‌ها به گونه‌ای که برایشان تا حدی دل بسوزانیم، باعث می‌شود فیلم برجسته شود. هاردی نشان می‌دهد که توانایی ارائهٔ شخصیتی چندبعدی‌تر را دارد و این فیلم تماشا شدنش را دارد؛ پایانی نسبتاً عجیب اما تأثیرگذار نیز دارد. امتیاز: 7.5/10