فیلم Our Little Sister 2015

داستان چهار خواهر که زیر یک سقف زندگی می‌کنند. فیلمی بر اساس یک مجموعه مانگا، ساخته یکی از کارگردانان مطرح ژاپن که قبلاً آثارش را می‌شناسم و از برخی فیلم‌های قبلی‌اش خیلی خوشم آمده بود، اما متأسفانه این یکی برایم رضایت‌بخش نبود. راستش من طرفدار ذاتی این نوع آثار نیستم، اما قبلاً نمونه‌هایی را دیده و دوست داشته‌ام. به نظر می‌رسد این فیلم بیشتر برای منتقدان...

داستان چهار خواهر که زیر یک سقف زندگی می‌کنند. فیلمی بر اساس یک مجموعه مانگا، ساخته یکی از کارگردانان مطرح ژاپن که قبلاً آثارش را می‌شناسم و از برخی فیلم‌های قبلی‌اش خیلی خوشم آمده بود، اما متأسفانه این یکی برایم رضایت‌بخش نبود. راستش من طرفدار ذاتی این نوع آثار نیستم، اما قبلاً نمونه‌هایی را دیده و دوست داشته‌ام. به نظر می‌رسد این فیلم بیشتر برای منتقدان و جشنواره‌ها ساخته شده و جوایزی که دریافت کرده را درک نمی‌کنم. هرچند آن را «فیلم هنری» می‌نامند، اما لزوماً برای همه جذاب نخواهد بود؛ نه سرگرم‌کننده است و نه الهام‌بخش. مثل نمایش زندگی واقعیِ کسی روی پرده است، اما مستند نیست؛ گویی همه‌چیز، حتی جزئیات کم‌اهمیت، برای پر کردن زمان فیلم آورده شده‌اند. اگر می‌خواهید آن را ببینید، زمان و حوصله‌ی زیادی لازم دارید. فیلم از تجربه‌ی سینمایی معمول – آنچه طرفداران سینما یا خانواده‌ها از یک فیلم انتظار دارند – فاصله دارد: خبری از پیچش‌ها، تعلیق، احساسات پررنگ یا رومانسِ شگفت‌انگیز نیست و روایت کاملاً سرراست است؛ اتفاقات مهیج یا غافلگیرکننده‌ای رخ نمی‌دهد. کسانی که از این فیلم خوششان آمده، شاید به احترام بازیگران، اجرایی که دیده‌اند یا علاقه‌ی شخصی به موضوع بوده است. دلیل نوشتن این نقد هم توضیحِ علتِ نپسندیدنِ من است؛ در مجموع نکته‌ی درخورتوجهی برای تمجید نمی‌بینم. بهترین نقطه‌ی فیلم شخصیت‌ها بودند: چهار خواهر که با عشق و مراقبت از هم زندگی می‌کنند. اما فیلم نتوانست روی همه‌ی آن‌ها به طور متوازن تمرکز کند و بیش از حد روی یکی-دو شخصیت متمرکز شد. همان‌طور که عنوان اشاره می‌کند، تمرکز اصلی روی سوزو، دختر 14 ساله و جدیدِ خانه است، ولی این تمرکز نتوانست داستانِ جذابی از او بیرون بکشد، لااقل نه در حد انتظارم. تصاویربرداری خوب و لوکیشن‌ها زیبا بودند، به‌ویژه افتتاحیه در فضای روستایی ژاپن. نگاهی گذرا به فرهنگ ژاپنی و سبک زندگی زنان جوانِ مستقل ارائه می‌دهد و فریم‌به‌فریم حسی شبیه تماشای انیمه منتقل می‌کند؛ شاید اگر انیمه بود بیشتر می‌پسندیدمش، چون موضوعات نوجوانانه معمولاً موفق‌اند. در این نوع فیلم‌سازی ترکیبِ شخصیت‌ها و داستان مهم است؛ شخصیت‌ها درخشان بودند اما داستان نه، و به همین خاطر کمی ناامید شدم. به زندگی روزمره و شایعات در مورد زندگی شخصی افراد علاقه‌ای ندارم؛ شاید به همین دلیل این اثر برایم بی‌ارتباط و کم‌جذاب بود. با این حال به فیلم احترام می‌گذارم؛ آن را فیلم بدی نمی‌دانم، فقط پیشنهاد نمی‌کنم، مگر اینکه ذائقه‌تان با این سبک بخواند. پس با احتیاط انتخاب کنید و نگذارید امتیازها یا نقدها—حتی نقد من—شما را فریب دهند. 6/10