فیلم Rampage: President Down 2016

به‌نظر می‌رسد «سریال شوترها» قطعاً موضوعی است که برای اوِه بول اهمیت زیادی دارد و این در فیلم‌هایی که دربارهٔ آن‌ها می‌سازد کاملاً مشخص است (او وقتی سراغ این ژانر می‌رود، چند اثر ساخته است، جدا از آن فیلم‌های ضعیف اقتباس‌شده از بازی‌های ویدیویی و سایر آثارش). در این آثار او تلاشی اضافی می‌گذارد که در بقیه فیلم‌هایش معمولاً نمی‌کند — واقعیت این است که...

به‌نظر می‌رسد «سریال شوترها» قطعاً موضوعی است که برای اوِه بول اهمیت زیادی دارد و این در فیلم‌هایی که دربارهٔ آن‌ها می‌سازد کاملاً مشخص است (او وقتی سراغ این ژانر می‌رود، چند اثر ساخته است، جدا از آن فیلم‌های ضعیف اقتباس‌شده از بازی‌های ویدیویی و سایر آثارش). در این آثار او تلاشی اضافی می‌گذارد که در بقیه فیلم‌هایش معمولاً نمی‌کند — واقعیت این است که عموماً آثار اوِه کیفیت سینمایی برتری ندارند. این فیلم اگرچه به‌خوبی یا بزرگی دو فیلم دیگر سه‌گانهٔ Rampage نیست، اما همچنان پایان نسبتاً قابل‌قبولی برای مجموعه فراهم می‌کند. ابتدا نگران بودم که چنین نشود؛ چون استقبال عمومی چندان خوب نبود و اوِه از طرفدارانش هم بابت ناکامی در جذب بودجهٔ کامل از طریق کیک‌استارتر ناراحت بود، تا جایی که تهدید کرد دیگر فیلم نخواهد ساخت. البته بعداً از حرفش کوتاه آمد و این فیلم را ساخت. می‌خواستم بدانم که نرسیدن بودجهٔ عمومی باعث می‌شود او بی‌علاقه شده و کار را نیمه‌کاره تحویل دهد، اما خوشبختانه این‌طور نبوده. هرچند فیلم کامل نیست، اما نقاط زیادی را درست انجام می‌دهد و شخصیت‌پردازیِ بیل را عمیق‌تر می‌کند؛ برندن فلچر هم فرصت بیشتری برای نمایش دامنهٔ توانایی‌های بازیگری‌اش پیدا کرده است، بنابراین در کل ناامید نشدم. اگر می‌پرسید آیا می‌شود این فیلم را بدون دیدن دو قسمت دیگر تماشا کرد، جواب این است که می‌شود، اما اشتباه خواهد بود؛ دو فیلم دیگر بهتر‌اند و دیدن آن‌ها کمک می‌کند تا زمینه و زمینهٔ رویدادها را بهتر درک کنید.