فیلم Mirror Mirror 2012

جولیا رابرتز در این بازخوانی از داستان ماندگار «سفیدبرفی» به‌نظر می‌رسد حسابی خوش می‌گذراند. او نقش ملکه‌ای طعنه‌آمیز و شرور را بازی می‌کند که somehow توانسته از شر پادشاه خلاص شود (با بازی شان بین — که از دید نویسنده امر بدی نیست) و حالا با کمک دستیارش «برای تون» (نیتن لین) بر پادشاهی یخ‌زده حکمرانی می‌کند، در حالی که شاهزاده (لیلی کالینز) بزرگ می‌شود....

جولیا رابرتز در این بازخوانی از داستان ماندگار «سفیدبرفی» به‌نظر می‌رسد حسابی خوش می‌گذراند. او نقش ملکه‌ای طعنه‌آمیز و شرور را بازی می‌کند که somehow توانسته از شر پادشاه خلاص شود (با بازی شان بین — که از دید نویسنده امر بدی نیست) و حالا با کمک دستیارش «برای تون» (نیتن لین) بر پادشاهی یخ‌زده حکمرانی می‌کند، در حالی که شاهزاده (لیلی کالینز) بزرگ می‌شود. روزی هنگام قدم‌زدن در جنگل، دختر جوان با شاهزاده نیمه‌پوش «آلکات» (آرمی همر) و دوستش «ناپلئون» (جردن پرنتیس) برخورد می‌کند. وقتی آن‌ها به قصر آورده می‌شوند، ملکه کمی به شاهزاده علاقه‌مند می‌شود، اما او دلش به شاهزاده می‌گرود و خیلی زود کار بر عهده برایتون می‌افتد که رقیب ملکه را از پیش رو بردارد. بقیه داستان تا حد زیادی از افسانه شناخته‌شده پیروی می‌کند: او با هفت مرد کوتاه‌قد (که اسامی‌شان تغییر کرده) روبه‌رو می‌شود و آن‌ها موافقت می‌کنند به او در بازپس‌گیری پادشاهی و مردش کمک کنند. لین و رابرتز در کنار هم عملکرد مناسبی دارند — تا حدی پانتومایم‌وار — اما باقی بخش‌ها نسبتاً پیش‌پاافتاده است. نه کالینز و نه همر نتوانسته‌اند به داستان جلا ببخشند؛ کوتوله‌ها شخصیتی نسبتاً تهاجمی و اسلپ‌استیکی دارند و گرچه تلاش شده فضا سبک و سرخوش باشد، فیلمنامه بیش از حد پرحرف است و صادقانه بگویم ریتمش کند و یکنواخت است. جلوه‌های ویژه خوب‌اند، اما همان‌طور که ملکه بارها به ما می‌گوید—برف باید همان کاری را بکند که خوب بلد است: ببارد—در این زمینه هم عملکرد قابل‌قبولی دارد.