فیلم Captain America: Civil War 2016

باز هم یک حماسه اَبَرقهرمانی عظیم از مارول به پرده آمد و کاپیتان آمریکا به‌عنوان قهرمان انتخاب‌شده در صدر نام‌ها قرار گرفته است. بنابراین فیلم پُرآدرنالین و پُر از لحظات تماشاگرپسند Captain America: Civil War به استقبال مخاطبان وفادار و مشتاقی می‌آید که در سال‌های اخیر شاهد رژه قهرمانان قدرتمند مارول بوده‌اند. خوشبختانه Civil War سنت آثار پرجنب‌وجوش و پرزرق‌وبرق دنیای فیلم‌های مارول را ادامه...

باز هم یک حماسه اَبَرقهرمانی عظیم از مارول به پرده آمد و کاپیتان آمریکا به‌عنوان قهرمان انتخاب‌شده در صدر نام‌ها قرار گرفته است. بنابراین فیلم پُرآدرنالین و پُر از لحظات تماشاگرپسند Captain America: Civil War به استقبال مخاطبان وفادار و مشتاقی می‌آید که در سال‌های اخیر شاهد رژه قهرمانان قدرتمند مارول بوده‌اند. خوشبختانه Civil War سنت آثار پرجنب‌وجوش و پرزرق‌وبرق دنیای فیلم‌های مارول را ادامه می‌دهد؛ فیلمی مفرح، ماجراجویانه و سرشار از قهرمانان که دل هواداران کمیک را می‌برد. این اثر خوش‌پر و گسترده با یک تیم اَبَرقهرمانی مملو از تلاش‌های مبارزه با جرم، لحظه‌ای مناسب را برای ایجاد یک پیچش جالب به‌وجود می‌آورد: دو جناح از اَبَرقدرت‌ها که مقابل هم قرار می‌گیرند و درگیری خانه‌به‌خانه‌ای انفجاری را رقم می‌زنند، هدایت‌شده توسط دو ستاره بزرگ مارول، کریس ایوانز در نقش کاپیتان آمریکا و رابرت داونی جونیور در نقش آیرون من. کارگردانان یعنی آنتونی و جو روسو هوشمندانه ارتباط فیلم‌های موفق آیرون من را با دایره داخلی Civil War برقرار کرده‌اند تا فضایی پُرتنش‌تر و جالب‌تر به‌وجود آید. طرفداران اَبَرقهرمانان از دیدن اضافه‌شدن قهرمانان جذاب دیگر به مسابقه تیم کاپیتان آمریکا در برابر تیم آیرون من لذت خواهند برد. البته Civil War نقص‌هایی دارد، اما این موضوع از جسارت و مقیاس بلندپروازانهٔ این فیلم دربارهٔ قهرمانان در بحران نمی‌کاهد. پس علت تنش میان این قهرمانان بزرگ و نیک‌نیت چه بود؟ اساساً موضوع پیامدهای جانبی عملیات، مرگ و آسیب به غیرنظامیان و واکنش‌های جهانی است که باعث شکل‌گرفتن یک جنجال علیه اونجرز شد. به‌طور مشخص، درگیری‌ای که کاپیتان آمریکا (استیو راجرز) و اسکارلت ویچ/واندا مکسی‌موف (الیزابت اولسن) در آن نقش داشتند، تلاطم و حساسیت سیاسی فراوانی ایجاد کرد. آیرون من (تونی استارک) هم با عذاب وجدان شخصی نسبت به خلق غیرقابل‌پیش‌بینی آلت‌رون دست‌به‌گریبان است. قدرت‌های سیاسی می‌خواهند آیرون من، کاپیتان آمریکا و بقیهٔ اونجرز را در قبال ویرانی‌های جهانی پاسخ‌گو کنند. وزیر امور خارجه تادئوس راس (ویلیام هرت) پیش‌قدمِ نظارت بر اونجرز شده و پیشنهاد می‌دهد گروه توسط سازمان ملل زیر نظر قرار گیرد. طبیعی است که در پی این پیشنهاد بین قهرمانان اختلاف ایجاد می‌شود: برخی با محدودیت‌های سازمان ملل موافق‌اند و برخی مخالف قرار گرفتن زیر ذره‌بین حکومت‌ها هستند که ممکن است دست‌وپایشان را ببندد. این باورهای متضاد درنهایت به یک سلسله درگیری‌های حماسی و رودررو تبدیل می‌شود. از دیدگاه استارک/آیرون من، او حاضر است خط قرمزها را بپذیرد و در نهایت موافقت می‌کند که تیمش باید در روش‌های تند و تیز خود تجدیدنظر کند. وجدان آیرون من—مخصوصاً در مواجهه با مادری پشیمان (آلفره وودارد) که از مرگ پسرش در نبرد سوکوبیا رنج می‌برد—احتمالاً عامل اصلی تصمیم او برای پذیرش کنترل‌های سیاسی است. همراهان دیدگاه آیرون من شامل بلک ویدو (اسکارلت جوهانسون)، ویژن (پل بتانی) و وار مشین (دن چیدل) هستند. اما راجرز/کاپیتان آمریکا از اینکه توسط کارمندان دولت زیر نظر گرفته شود خوشحال نیست و همراهانش فالکون (آنتونی مکی) و اسکارلت ویچ از او حمایت می‌کنند. علاوه بر اختلافات کنونی کاپیتان آمریکا با اونجرز و درگیری‌هایش با آیرون من و طرفدارانش، او اکنون باید از دوست قدیمی‌اش و مردِ تحت تعقیب، وینتر سولجر (سباستین استن)، دفاع کند که اتهامی دربارهٔ کشتن غیرنظامیان به او زده شده است. آیرون من به بی‌گناهی وینتر سولجر ایمان دارد و حتی به کمک او می‌آید. البته وینتر سولجر بارِ زیادی را با خود حمل می‌کند—از جمله حضور تهدیدآمیز زِمو (دانیل برول). روسوها و فیلمنامه‌نویسان کریستوفر مارکوس و استیون مک‌فیلی (که پیش‌تر در «کاپیتان آمریکا: سرباز زمستان» هم بودند) جلوه‌های بصری چشمگیری ارائه می‌دهند که به‌طور قابل‌پیش‌بینی تماشاگر را برمی‌انگیزد و به سرزندگی جشنوارهٔ دیوانه‌وار این بلاک‌باستر می‌افزایند. بدون شک تشدید درگیری میان این گروه پرهیاهو بسیار مؤثرتر از آن چیزی است که در فیلم مشکل‌دار و خشکِ بتمن در برابر سوپرمن دیده شد. این ایده که کل جهان و رهبرانش از آشوب‌های ناشی از تلاش اونجرز برای نجات بشر خسته شده‌اند کمی اغراق‌آمیز به نظر می‌رسد. همچنین جای سؤال است که چرا دشمنان اونجرز بابت خرابی‌های اجتماعی شدیدا مورد بازخواست قرار نمی‌گیرند؟ کمی نامنسجم است که جامعهٔ جهانی از قهرمانان ستایش‌شدهٔ خود ناراضی باشد یا اینکه درگیری‌های درونی بتواند به‌طور کامل اونجرز و همکاران رنگارنگ و توانمندشان را نابود کند. عنوانِ مناسب فیلم، Civil War، ضربهٔ بیشتری به ماجرا می‌زند، مخصوصاً وقتی که جمعی از قهرمانان مطرح وارد میدان می‌شوند. افزوده‌شدن شخصیت‌هایی همچون اسپایدرمن (تام هالند)، هاوک‌آیِ بازنشسته (جرمی رنر)، آنت‌من (پل راد) و تازه‌وارد جذاب بلک پنتر (چدوییک بوسمن) به هیجان‌ها می‌افزاید. بی‌شک Captain America: Civil War یک سکوی روحیه‌بخش و پرانرژی برای فیلم‌های آیندهٔ مارول است. اگرچه ایوانز در نقش کاپیتان آمریکا شخصیت محوریِ فیلم را به‌خوبی حفظ می‌کند، نمی‌توان نقش قدرتمند و اثرگذار داونی در نقش آیرون من را نادیده گرفت که به بالابردن کیفیت فیلم کمک می‌کند. این فیلم در مجموع یک کار گروهی موفق برای بازیگران نقاب‌زده است، اما تحسین ویژه‌ای شایستهٔ اجرای قوی سباستین استن و چدوییک بوسمن در نقش بلک پنتر است. Captain America: Civil War فیلمی پرانرژی و سرگرم‌کننده است که مخاطبان را برای هیجان‌های تابستانی سینما آماده می‌کند. از آنجا که قطار مارول همچنان به‌سرعت به پیش می‌رود، منتظر قسمت‌های بعدی بمانید. امتیاز منتقد: ۳ ستاره از ۴ --- قهرمانان تقسیم شده‌اند و طرفداران هم همین‌طور! قبل از دیدن فیلم فکر می‌کردم چرا عنوان «اونجرز» برای این فیلم انتخاب شده. باورم این بود که نام‌گذاری اشتباه است. بعد از دیدن فیلم هنوز هم همین نظر را دارم؛ چون این فیلم چندان به فیلم کاپیتان آمریکا شبیه نیست—او هرگز در آن تحت سلطه قرار نمی‌گیرد—پس نامیدن آن به‌عنوان فیلم او نامناسب است. از نظر فنی این بیشتر یک فیلم سوم اونجرز است و خوب هم از آب درآمده. من از آن خوشم آمد؛ سرگرم‌کننده بود. اما «جنگ داخلی» در معنای واقعی‌اش جنگ یک ملت نبود، بلکه این اَبَرپسرها بودند که برای خود با هم می‌جنگیدند و دربارهٔ اینکه تابع چه نوع اداره‌ای می‌خواهند باشند اختلاف داشتند. به نظرم سازندگان به انتقادات مردم درباره تخریب ساختمان‌ها در فیلم‌های قبلی گوش داده‌اند و در این فیلم این موضوع را به عنوان یکی از دلایل وقوع «جنگ داخلی» آورده‌اند. به‌ویژه مرگ و دهشت عمومی هنگامی که این افراد قدرتمند در حال مبارزه با شروران‌اند، آزاردهنده است. بخش جالب ماجرا این است که آن‌ها از خیابان‌ها کنار رفته و مهم‌ترین درگیری فیلم در یک فرودگاه متروکه رخ می‌دهد. آیا این باعث خوشنود شدن کسانی می‌شود که از این موضوع شکایت می‌کردند؟ نمی‌دانم، اما به عنوان یک فیلم سرگرم‌کننده، تا حد توان مخاطب را راضی می‌کند. همان‌طور که عنوان و پوستر نشان می‌دهد، قهرمانان اینجا تقسیم شده‌اند و احتمالاً شما هم طرفی را انتخاب می‌کنید. مانند همیشه من طرف استارک هستم. پس اگر شما هم مثل من باشید، از تیم مقابل—به‌خصوص آنت‌من و تصمیم شورشیِ کاپیتان آمریکا—عصبانی خواهید شد. حس می‌کردم انگار جهان علیه ایالات متحده است، چون تنها آمریکایی‌ها پشت کاپیتان آمریکا ایستاده‌اند. به هر حال، من از تقسیم هواداران خوشم نیامد و فکر می‌کنم این فیلم به‌طور جدی به طرفداران آسیب زد. امیدوارم طرفداران آن را خیلی جدی نگیرند. امتیاز: 8/10 --- اخیراً از فیلم‌های مارول که دیدم خوشم آمده، اما متاسفانه این فیلم را اصلاً دوست نداشتم. تنها دلیل اینکه بهش صفر یا یک ستاره نمی‌دهم، جلوه‌های ویژه خوب و چند لحظهٔ طنز است. من قهرمانانم را می‌خواهم دقیقاً همان قهرمانان باشند. متأسفانه فیلم از همان ابتدا اشتباه برمی‌دارد: نه تنها اونجرز را در چشم سیاست‌مداران کوتاه‌فکر مقصر جلوه می‌دهد و آن‌ها را زیر نظر یک نهاد سیاسی می‌گذارد، بلکه برای بدتر کردن اوضاع، این نهاد همان سازمان مللی است که به نظر من هدررفت پول مالیات‌دهندگان است—که این موضوع فیلم را از همان ابتدا برایم خراب کرد. وقتی فکر می‌کردم اوضاع بدتر نمی‌شود، عملاً همین اتفاق افتاد: در سبک آمریکایی، اونجرز شروع به جر و بحث و درگیری با یکدیگر می‌کنند. چند خصوصیت خوب این فیلم جلوه‌های ویژهٔ عالی و چند جملهٔ بامزه است که گاهی مرا می‌خنداند. حتی پایان فیلم هم نسبتاً ناامیدکننده است؛ اونجرز همچنان تقسیم شده‌اند و شرور اصلی حس می‌کند به هدفش رسیده است. از نظر فنی چیز خاصی با فیلم مشکل ندارد؛ بازیگران خوب‌اند، فیلم‌برداری خوب است و همان‌طور که گفتم جلوه‌ها عالی‌اند. اما داستان به‌هیچ‌وجه مورد علاقهٔ من نیست و اصلاً از داستان متنفر بودم. --- فیلم خوبی بود، عاشق کاپیتان آمریکا هستم. --- نیاز دارم بیشتر از یک‌بار فیلم را ببینم تا نظرم را دقیق‌تر بیان کنم؛ این موضوع در مورد دنیای سینمایی مارول و به‌خصوص این فیلم صدق می‌کند. با این حال، واکنش اولیه‌ام به Captain America: Civil War را می‌نویسم. از حدود پنج دقیقه پس از شروع فیلم این سؤال در ذهنم بود: چطور این دو کارگردان که پیشینه‌شان بیشتر در سیتکام‌ها بوده، توانسته‌اند صحنه‌های اکشن را این‌قدر باشکوه کارگردانی کنند؟ واقعاً شگفت‌آور است. به نظرم Winter Soldier یکی از قوی‌ترین فیلم‌های دنیای مارول است و Civil War هم تا حد زیادی مثل دنباله‌ای برای هر دو فیلم پیشینِ کاپیتان آمریکا و اونجرز به‌شمار می‌رود. با این حال، شاید بیش از حد به سمت «دنبالهٔ اونجرز» متمایل شده و کمی از حس «دنبالهٔ کاپیتان» کاسته است. اگر بخواهیم قهرمان اصلی را انتخاب کنیم، بی‌تردید استیو راجرز است، اما این فیلم با قلم‌مویی گسترده‌تر شخصیت‌پردازی شده و صرفاً یک «فیلم کاپیتان آمریکا» صرف نیست. با توجه به گسترهٔ وسیعی که فیلم دارد، واقعاً شگفت‌آور است که روسوها توانسته‌اند قضیه را آن‌طور که باید به حرکت درآورند. با این وجود چند نقش وجود دارد که فکر می‌کنم می‌شد حذف‌شان کرد بدون اینکه داستان لطمه بخورد؛ آن زمان می‌توانست صرف پرداخت به پاره‌ای قسمت‌های کمتر دیده‌شده شود. شاید برخی از افزودن‌ها یا حذف‌ها به خاطر برنامه‌ریزی برای فیلم‌های آیندهٔ دنیای مارول بوده باشد—هرچند همیشه این توجیه قابل‌قبول نیست—اما اگر دنبال عیب باشم، همین مورد تا حدودی به چشم می‌آید. با همهٔ نکات مثبت و منفی (بیشتر نقاط مثبت)، Civil War شایستگی حضور در فرنچایز مارول را دارد و شاید حتی مهم‌تر اینکه برخی مشکلات برجای‌مانده از Age of Ultron را هم مورد خطاب قرار می‌دهد. بازی‌ها همگی در سطح قابل‌قبولی‌اند، سکانس اکشن اصلی واقعاً شگفت‌آور و لذت‌بخش است و توسعهٔ اساطیر فیلم با دنیای کلی سازگار است. ممکن است Civil War فیلم اَبَرقهرمانی مورد علاقهٔ من نباشد یا حتی بهترین فیلم MCU که دیده‌ام نباشد (شاید هم باشد؛ برای مطمئن شدن نیاز به چند بار دیدن دیگر دارم)، اما شاید بهترین اقتباس از کتاب‌های کمیک باشد—نه اینکه دقیقاً رویداد کمیک «جنگ داخلی» ۲۰۰۶ را بازسازی کند، بلکه روح کمیک‌ها را به‌خوبی منتقل می‌کند. انگار که داری یک کمیک عالی و چندصدمیلیون‌دلاری را در دو ساعت و نیم جلوی چشم تماشا می‌کنی. راستی، اَبَرقهرمانان جدیدی که به Civil War معرفی می‌شوند واقعاً مرا هیجان‌زده کردند. امتیاز: ۷۹٪ --- فیلم‌های کاپیتان آمریکا توانسته‌اند دنیای مارول را با پرداختن به بُعد سیاسی و اجتماعی ناشی از وجود اونجرز خاکی‌تر و باورپذیر کنند. اعمال پیامد دارند و پیامدها باز هم اعمالی به‌دنبال می‌آورند. Civil War به‌اندازهٔ Winter Soldier متمرکز نیست و بیش از حد پُر از شخصیت و شیرینی‌های مخصوص طرفداران است. با این حال، فیلم همواره جذاب باقی می‌ماند. هر دو طرفِ اختلاف به‌طور برابر قابل دفاع نشان داده شده‌اند. پرداخت به مسئلهٔ پاسخ‌گویی اَبَرقهرمانان چیز تازه‌ای نیست (قبلاً در Watchmen و The Dark Knight به آن پرداخته شده)، اما دیدن اینکه این موضوع در یک جهان سینمایی بزرگ گنجانده شده خوشایند است. همچنین کِپیتان زِمو به‌عنوان یک شرور از متوسط بهتر است؛ هرچند کمی کم‌پرداخت شده، اما انگیزه‌اش جالب است و صرفاً «خراب‌کردن دنیا» نیست. و یک نکتهٔ مهم: اسپایدرمن بالاخره وارد دنیای سینمایی مارول شد! --- کاپیتان آمریکا در مقابل آیرون من. قرار دادن دو تا از بزرگ‌ترین قهرمانان مارول در برابر هم واقعاً مبارزهٔ قرن بود. این یک فیلم اَبَرقهرمانی پُر از اکشن است! --- من در این مورد طرف آیرون من هستم. دلیل کاپیتان آمریکا برای من کمی کودکانه به‌نظر می‌رسید. درگیری‌ها چشمگیر بود، و در این فیلم قهرمانان مجبور شدند انتخاب کنند به کدام تیم بپیوندند و برای چه چیزی مبارزه کنند. --- واقعاً فیلم خیره‌کننده‌ای بود! 10/10 — داستان قوی، بازی عالی بازیگران و معرفی قهرمانان جدید تجربه‌ای ارزشمند ساخت. بی‌صبرانه منتظر فاز بعدی فیلم‌های MCU هستم. --- از هر ثانیه‌اش لذت بردم! صحنه‌های اکشن جذاب بودند و همه‌چیز به نقطه‌ای رسید که قهرمانان مارول باید برای اثبات موضع خود با هم می‌جنگیدند. قطعاً از فیلم لذت بردم و حتماً دوباره خواهم دید. --- مارول دوباره موفق شد! Captain America: Civil War فیلمی مهیج و پُر از اکشن است که شما را سرگرم نگه می‌دارد. خط داستانی باعث تنش بیشتر در دنیای سینمایی مارول شد و وفاداری و دوستی را زیر سؤال برد؛ این فیلم تیم را به دو بخش تقسیم کرد. --- درود بر برادران روسو برای ساخت دوبارهٔ یک فیلم خوب از مارول. هماهنگی حرکات اکشن، سکانس‌های مبارزه، صحنه‌های تعقیب و بدلکاری‌ها همه عالی‌اند. --- در نهایت، Captain America: Civil War فیلمی دربارهٔ دوستی و انتقام است و اینکه چگونه این دو عنصر اونجرز را به دو گروه تقسیم می‌کند و همهٔ قهرمانان را مجبور می‌سازد انتخاب کنند برای چه کسی بجنگند. --- درگیری‌های روانی و درونی در این فیلم فوق‌العاده‌اند! پس از اتفاقات Age of Ultron، این فیلم فشار لازم برای تصویب یک قانون تازه را نشان می‌دهد که محرک تقسیم اونجرز شد. واقعاً شگفت‌انگیز! --- ممکن است به این فیلم نمرهٔ A+ بدهم. فیلمی عالی است و من از تماشای آن بسیار لذت بردم. دست‌مریزاد! --- همه‌چیز همین بود؟ به‌نظرم قابل‌قبول است اما می‌توانست خیلی جلوتر برود. کمی گیج‌کننده و از نظر طنز نه‌چندان قوی است؛ دلیل کاپیتان آمریکا کمی کودکانه به‌نظر می‌آید، و به نظرم صرفاً صحنه‌ای برای نمایش حرکات ویژه است. --- دوستی؟ یا دنیا؟ کاپیتان آمریکا ثابت می‌کند که معنای دوست بودن این است که حتی اگر تمام دنیا علیه تو باشد، او تا پایان کنار دوستش می‌ایستد. --- Civil War شبیه پیش‌درآمدی برای Infinity War است؛ جایی که تعداد زیادی از قهرمانان مارول معرفی و نمایش داده می‌شوند. بی‌صبرانه منتظر هستم ببینم پس از تفرقهٔ اونجرز چه خواهد شد. --- ورود اسپایدرمن و بلک پنتر به این فیلم باعث شد کیفیت آن بسیار بهتر شود. می‌توان انتظار داشت این معرفی‌ها نویدبخش فیلم‌های آیندهٔ آن‌ها هم هستند.