فیلم The Little Things 2021

برندگان جایزه اسکار، دنزل واشنگتن، جرد لتو و رامی ملک در تریلر جدید «چیزهای کوچک» ایفای نقش‌هایی بسیار گیراتر و ماندگار ارائه می‌کنند. فیلمنامه را گویا بیش از سی سال پیش جان لی هانکاک نوشته است؛ او در سال‌های بعد فیلمنامه‌ها و فیلم‌های قابل توجهی نوشته و ساخته است. داستان در سال ۱۹۹۰ می‌گذرد و درباره پلیسی به نام جو دیکِن (دنزل واشنگتن) است که از...

برندگان جایزه اسکار، دنزل واشنگتن، جرد لتو و رامی ملک در تریلر جدید «چیزهای کوچک» ایفای نقش‌هایی بسیار گیراتر و ماندگار ارائه می‌کنند. فیلمنامه را گویا بیش از سی سال پیش جان لی هانکاک نوشته است؛ او در سال‌های بعد فیلمنامه‌ها و فیلم‌های قابل توجهی نوشته و ساخته است. داستان در سال ۱۹۹۰ می‌گذرد و درباره پلیسی به نام جو دیکِن (دنزل واشنگتن) است که از شهری کوچک در کالیفرنیا به لس‌آنجلس می‌آید تا اطلاعاتی دربارهٔ یک مظنون به‌دست آورد. جو در لس‌آنجلس سابقه دارد؛ او زمانی کارآگاه قتل بوده و فروپاشی روحی‌اش در پی وسواس درباره یک پروندهٔ قتل، برایش تا حدی بدنامی به‌همراه داشته است. جیم باکستر (رامی ملک) کارآگاه جوان و بلندپروازی است که پروندهٔ یک سری قتل‌های حل‌نشده را دنبال می‌کند. جو همراه جیم به محل یک صحنهٔ جرم جدید می‌رود و شباهت‌هایی با پروندهٔ حل‌نشدهٔ قبلی‌اش می‌بیند. او چند روز مرخصی می‌گیرد، خودش پی‌گیری‌هایی انجام می‌دهد و یافته‌هایش را به جیم گزارش می‌دهد؛ این روند باعث می‌شود جنبه‌هایی از زندگی شخصی، ازدواج و وضعیت جسمی و حرفه‌ای‌اش دوباره برایش زنده شوند، چون نمی‌تواند و نمی‌خواهد پرونده را رها کند. وقتی مظنونی دیگر با تصویر پرونده جور درنمی‌آید، شک‌ها متوجه مردی علاقه‌مند به جنایت به نام آلبرت (جرد لتو) می‌شود؛ کسی که به‌نظر همهٔ مشخصه‌ها را دارد اما از طرفی از دست‌ انداختن جو لذت می‌برد و همین سبب می‌شود جیم در تردید باشد که آیا او واقعاً مظنون است یا صرفاً فردی عجیب است که با آزار پلیس لذت می‌برد اما مرتکب جرم نشده است. جلوهٔ زمانه—دههٔ نود، یعنی پیش از موبایل‌ها، آزمایش‌های DNA گسترده، GPS و شبکه‌های پیچیدهٔ کامپیوتری—وضعیت مأموران را برجسته می‌کند. اگر فیلم در زمان معاصر ساخته شده بود، بخش زیادی از تعلیق و تردید داستان و شخصیت‌ها با کمک فناوری از بین می‌رفت. با پیشروی بازی موش و گربه میان شخصیت‌ها، جیم درمی‌یابد چگونه آدمی می‌تواند نسبت به یک پرونده دچار وسواس شود و جو تلاش می‌کند با تجربیات موفق و ناموفق زندگی‌اش او را راهنمایی کند؛ راهنمایی‌هایی که شامل ناحیه‌های خاکستری اخلاقی هم می‌شود. علاوه بر بازی‌های قدرتمند و داستان درگیرکننده، نکته‌ای که «چیزهای کوچک» را موثر می‌کند این است که فیلم به سراغ فرمول‌های هالیوودی مثل درگیری‌های مسلحانهٔ طولانی، تعقیب و گریزهای هیجانی و صحنه‌های اکشن اغراق‌شده نمی‌رود. آنچه نشان می‌دهد شخصیت‌هایی واقعی و ناقص‌اند که کاری را انجام می‌دهند که آن را درست می‌دانند و فیلم سعی نمی‌کند همه‌چیز را آراسته و مرتب ختم کند. فیلم از عنصر تردید برای پیش بردن نه تنها داستان بلکه کنش‌های شخصیت‌ها استفاده می‌کند و این زیرخط می‌کشد که در برخی تحقیقات، با منابع و امکانات محدود زمان، قطعیت همیشه وجود ندارد. فیلم تریلری جذاب و هنرمندانه است که ارزش دیدن دارد. نمرهٔ کلی: ۴.۵ از ۵ --- فیلم قابل قبول است و تماشاگرپذیر شده است به‌خاطر بازی‌های واشنگتن، ملک و تاحدی لتو. کمی ریتم آهسته‌ای دارد و صبر لازم است تا به پایان برسد، اما ارزش تماشا دارد. این فیلم برای تماشای آنلاین مناسب‌تر از نمایش صرف در سینماست. ۳.۰/۵ --- «چیزهای کوچک» صرفاً یک سرگرمی است — نه بدترین راه گذراندن دو ساعت، و قطعاً فیلمی است که بازیگران شناخته‌شده‌ای دارد. حیف که چیز بیشتری برای تحسین در آن نیست. --- این فیلم یک درام پلیسی به‌شیوهٔ مرسوم است که چندان متمایز نیست. می‌توان آن را با یک فصل از «True Detective» مقایسه کرد یا آن را با ده‌ها فیلم جنایی مشابه سی سال اخیر در یاد تماشاگر یکی دید. قصه آشناست، اما حجم بالای استعداد از بازیگران برندهٔ اسکار اندکی این مادهٔ کلیشه‌ای را ارتقا می‌دهد. جو دیکِن (دنزل واشنگتن) کلانتر باتجربه‌ای است که با سروان جیم باکستر (رامی ملک) همکار می‌شود تا رد قاتلی سریالی را که زنان را در منطقهٔ لس‌آنجلس می‌کشد، بگیرند. با افزایش شمار قربانیان، تمرکز آنها روی مردی به نام آلبرت (جرد لتو) قرار می‌گیرد؛ مردی ناراحت و ناپایدار که از بازی دادن پلیس لذت می‌برد. تلاش‌های آنها برای کشف حقیقت عاقبت تاریخچهٔ تاریکی را از گذشتهٔ دیکِن بیرون می‌کشد. در ژانر تریلرهای روان‌شناختی جنایی اینجا چیز جدیدی وجود ندارد. طرح ساده و مستقیم است و حتی پرده‌برداری‌های غافلگیرکننده هم چندان غیرمنتظره نیستند. واشنگتن انتخاب ایده‌آلی برای نقش دیکِن است؛ او بازیگری قابل‌اعتماد و کهنه‌کار است و کم‌تر بازیگری مانند او امروز وجود دارد. او در برابر بازی کم‌کلام و متین ملک خوب عمل می‌کند، و هر دو در مقابل لتو حرفی برای گفتن ندارند؛ لتو در خلق شخصیت‌های روان‌پریش مهارت دارد و نقش کسی بی‌ثبات را تا رفتارهای فیزیکی تهدیدآمیز به‌خوبی می‌فروشد. بازیگران قوی‌ترین ویژگی فیلم‌اند. کارگردان جان لی هانکاک تصمیم بدی می‌گیرد که صحنه‌ها را با موسیقی راک دههٔ شصت همراه کند؛ انتخابی تقریباً به‌اندازهٔ تدوین پَرپَر و حواس‌پرت‌کننده آزاردهنده است. نمایش صحنه‌های جرم گاهی خشونت‌آمیز و ناراحت‌کننده است و فضای کلی فیلم ناخوشایند می‌شود؛ در نهایت فیلم حس بی‌هدف بودن را القا می‌کند. «چیزهای کوچک» به‌طور مطلق فیلمی شکست‌خورده نیست، اما از بهترین‌های ژانر هم نیست. فیلمنامه برای کسانی نوشته شده که از درام‌های جنایی منظم لذت می‌برند و مخاطبان کم‌توقع را راضی خواهد کرد. --- بازیگران خوب. ریتم قابل قبول. داستان گاه‌گاهی نامنسجم و باورناپذیر به‌نظر می‌رسد. پایان‌بندی ضعیف. --- با یکی از بدترین تدوین‌های چند سال اخیر، جان لی هانکاک روایت تقلیدی از «Se7en» را ارائه می‌دهد که از نظر کشش و تاثیر با نمونهٔ کلاسیک فاصله دارد. با وجود بازی‌های خوب بازیگران، داستان به‌اصطلاح مرموز و دلهره‌آور پیرامون یک قاتل سریالی صرفاً تکراری از فرمولی است که صدها بار دیده شده. شخصیت‌ها، روابط و نقاط داستانی جذاب نیستند و باعث شده‌اند کل فیلم مصنوعی و تاحدی قابل‌پیش‌بینی به‌نظر برسد. بدون عنصر غافلگیری و بدون نوآوری، زمان پخش طولانی‌تر و سنگین‌تر می‌شود... هدر دادنِ بازیگرانی برجسته. نمره: D --- تریلر فیلم برایم جالب بود. اما به‌نحوی همهٔ جذابیت‌های احتمالی فیلم را داخل همان تریلر فشرده‌اند. فیلم مرا به‌شدت به «Se7en» (۱۹۹۵) یادآوری کرد؛ دنزل واشنگتن نقش «دیک» را بازی می‌کند، کارآگاهی سابق که سابقه‌ای داشته که باعث شده به نقش یکنواخت‌تری در ناحیهٔ روستایی منتقل شود. او به شهر فرستاده می‌شود تا مدرکی جمع‌آوری کند و وارد تحقیقاتی می‌شود که توسط جیم باکسترِ متکبر (رامی ملک که بازی‌اش تاحدی خشک است) دربارهٔ مجموعه‌ای از قتل‌های وحشیانه هدایت می‌شود. عنوان فیلم اشاره‌ای به شیوهٔ کاری شخصیت واشنگتن است — او روش‌مند و دقیق است — و این اتحاد غیرمحتمل ابتدا نتیجه می‌دهد: مظنون دستگیر می‌شود، اما او (جرد لتو) ساده نیست و بازی موش و گربه باعث می‌شود در پایان ندانیم چه کسی واقعاً کنترل می‌کند. نیم‌ساعت اول ساختارمند و موثر است و حس رمزآلودی ایجاد می‌شود و دو ستارهٔ فیلم با هم جفت‌شدگی خوبی دارند. اما ساعت دوم فیلم واقعاً ضعیف است و پایانی دارد که به‌نظر من کل اثر را تنزل می‌دهد. هرگونه وجاهت واقع‌گرایانه فدا می‌شود، گویی کارگردان وقت تنگ داشته و تلاش کرده خیلی چیزها را در مراحل پایانی جمع‌وجور کند، و نتیجه‌ پایانی شتاب‌زده و مایوس‌کننده است. ضرورتی ندارد این فیلم را در سینما ببینید — احتمالاً به‌زودی در سرویس‌های پخش خواهد بود تا دو ساعت وقتتان را بگیرد. --- فیلم پر از ستاره‌های اسکار است. موضوع فیلم حول حضور یک قاتل سریالی و تلاش محققان برای یافتن او می‌چرخد. اگر به فیلم‌های تحقیقی دههٔ نود علاقه دارید، خصوصاً «Se7en»، حوادث فیلم شباهت‌هایی با آن آثار دارد. این فیلمنامه در دههٔ نود نوشته شده و قرار بوده توسط کارگردانان بزرگ‌تر ساخته شود. من فیلم را دوست داشتم، هرچند بعضی صحنه‌ها طولانی و بسیار کسالت‌آور هستند که برای برخی بینندگان آزاردهنده خواهد بود. نکته‌ای که بیشتر از همه برایم جالب بود بازی جرد لتو بود، اگرچه صحنه‌های او نسبت به دنزل واشنگتن و رامی ملک کمتر است. این باعث شد تا تحسینم نسبت به فیلم حفظ شود و تا انتها تماشا کنم. بازی دنزل واشنگتن و رامی ملک گاهی ناامیدکننده است؛ روش تحقیقشان چندان متقاعدکننده نیست. نحوهٔ نظارت و تعقیبِ جرد لتو ابتدایی و سطحی به‌نظر می‌رسد. هیچ دلیلی برای اینکه جیم (رامی ملک) سوار ماشین آلبرت اسپارما شود وجود نداشت. همچنین هم‌خوانی و شیمی بین دنزل واشنگتن و رامی ملک تقریباً وجود ندارد. فیلم‌برداری خوب است و فضای دههٔ نود را بازمی‌گرداند، اما تدوین ضعیف است. --- «چیزهای کوچک» یک تریلر جنایی مهیج است با بازی‌های درخشان از دنزل واشنگتن و جرد لتو. فیلم با فضای پرتنش و چرخش‌های خوب خود تماشاگر را درگیر نگه می‌دارد. با این حال گاهی قصه تا حدی غیرواقعی جلوه می‌کند و برخی موارد به‌نظر ساختگی یا اغراق‌آمیز می‌آیند. با وجود این کاستی‌ها، بازی‌های قوی و روایت جذاب فیلم را برای طرفداران ژانر دیدنی می‌سازد.