فیلم Kiss Me Deadly 1955

«دیروز دنبال یک نخ بودم، امروز دنبال یک تکه ریسمان می‌گردم.» مایک همر در جاده‌ای تاریک رانندگی می‌کند که ناگهان یک زن بلوند نیمه‌عریان او را وادار به توقف می‌کند؛ این واقعه همر را به گردابی می‌کشاند که ممکن است پیامدهای فاجعه‌باری برای همهٔ درگیران داشته باشد. فیلم «Kiss Me Deadly» فیلمی خشن است؛ در آن مجموعه‌ای از شخصیت‌ها حضور دارند که تا حد زیادی ناپسند و...

«دیروز دنبال یک نخ بودم، امروز دنبال یک تکه ریسمان می‌گردم.» مایک همر در جاده‌ای تاریک رانندگی می‌کند که ناگهان یک زن بلوند نیمه‌عریان او را وادار به توقف می‌کند؛ این واقعه همر را به گردابی می‌کشاند که ممکن است پیامدهای فاجعه‌باری برای همهٔ درگیران داشته باشد. فیلم «Kiss Me Deadly» فیلمی خشن است؛ در آن مجموعه‌ای از شخصیت‌ها حضور دارند که تا حد زیادی ناپسند و غیرقابل‌اعتماد‌اند و در ظاهر هر یک با انگیزه‌هایی خودخواهانه عمل می‌کنند. با نمایش شکنجه، قتل، خشونت شدید و یک داستان معمایی درخشان، جای تعجب نیست که با گذشت سال‌ها این فیلم شهرت عظیمی به‌دست آورده — هرچند از نظر محتوا زمخت است، اما اثر بسیار بحث‌برانگیز و مهیجی است. رالف میکر در نقش همر عالی ظاهر شده؛ او شخصیتی است که از تسلیم شدن خودداری می‌کند، بارها زمین‌گیر می‌شود اما هر بار قوی‌تر برمی‌خیزد و تبدیل به همان مرد سخت و بی‌پرده‌ای می‌شود که اول ضربه می‌زند و بعد سؤال می‌پرسد. کارگردانی رابرت آلدرایچ بی‌نقص است؛ استفاده از نماها و زوایای نامتعارف بیننده را به این دنیای کج‌ومعوج که همر وارد آن شده می‌برد، و اغلب تنها نیم‌تنهٔ تبهکاران را نشان می‌دهد تا آن‌ها را بی‌چهره جلوه دهد. این فیلم‌سازی کاملاً تهاجمی دقیقاً به معیارهای یک تریلر می‌زند. از زمان انتشار، «Kiss Me Deadly» آثار زیادی را تحت تأثیر قرار داده — از «Repo Man» گرفته تا «Pulp Fiction» — و تأثیرش همچنان مشهود است. با پایانی که درباره‌اش بسیار بحث شده (چه نسخهٔ مرمت‌شده و چه پایان جایگزین برای افراد مختلف در سطوح متفاوتی کارآمدند)، فیلم موضوعات زیادی برای گفت‌وگو و مناظره باقی می‌گذارد. اما آنچه مسلم است این است که فیلمی انفجاری است و جایگاهش را به‌عنوان یک کلاسیک جنایی از شاخهٔ فیلم نوآر تثبیت می‌کند. ۸.۵/۱۰