فیلم They Cloned Tyrone 2023

وقتی یک فروشنده مواد مخدر (جان بویگا) در محله‌ای مرکزی با جمعیت عمدتاً آفریقایی‑آمریکایی در پی یک قتل انتقامی کشته می‌شود، دوستان و همکارانش روز بعد با حیرت می‌بینند که او زنده و سالم است. این موضوع به‌ویژه برای دو تن از همراهان همیشگی‌اش صادق است: یک پیمپ (جیمی فاکس) و یکی از زنان همراه او (تیونا پاریس). این سه نفرِ نامتجانس تصمیم می‌گیرند به...

وقتی یک فروشنده مواد مخدر (جان بویگا) در محله‌ای مرکزی با جمعیت عمدتاً آفریقایی‑آمریکایی در پی یک قتل انتقامی کشته می‌شود، دوستان و همکارانش روز بعد با حیرت می‌بینند که او زنده و سالم است. این موضوع به‌ویژه برای دو تن از همراهان همیشگی‌اش صادق است: یک پیمپ (جیمی فاکس) و یکی از زنان همراه او (تیونا پاریس). این سه نفرِ نامتجانس تصمیم می‌گیرند به بررسی ماجرا بپردازند، ولی خیلی زود خود را در میانه یک آزمایش اجتماعی شیطانی می‌یابند؛ آزمایشی شامل کلون‌سازی، کنترل ذهن و تغییر رفتار که کل محله را هدف قرار داده و توسط سازمانی مخفی به رهبری یک مغز متعصب (کیفر سادرلند) هدایت می‌شود. هرچند این طرح داستانی شنیدنی به نظر می‌رسد، اجرای فیلم بسیار ناامیدکننده است. اولین مشکل این است که فیلم بیش از حد تلاش می‌کند از آثار نویسنده‑کارگردان جردن پیل تقلید کند و بخش‌های زیادی به‌طور سطحی به «Get Out» و «Us» شباهت دارند. علاوه بر آن، فیلم با مشکلات فنی جدی دست‌به‌گریبان است؛ مهم‌ترین نکته کیفیت صدای واقعاً ضعیف است (در سراسر فیلم، و به‌ویژه در ۳۰ دقیقه اول که اغلب نامفهوم است) و تصویربرداری بیش‌از‌حد تیره که بین فضای اتمسفریک و غیرقابل‌فهم بودن مرز باریکی وجود دارد. تلاش‌های فیلم برای طنز اغلب بی‌اثرند و گاهی به تنبلی به کلیشه‌های نخ‌نما متکی‌اند، تا حدی که نزدیک به توهین می‌شوند. با این حال، فیلم نقاط قوتی هم دارد: «They Cloned Tyrone» نکات ارزشمندی از نقد اجتماعی ارائه می‌دهد (هرچند گاهی بیش از حد آشکار)، که نیمه‌ی دوم را قابل‌تماشاتر از نیمه‌ی اول می‌کند. اجرای تیونا پاریس نیز درخشان است و اغلب صحنه‌ها را می‌رباید و از هم‌بازیانش جلو می‌زند. با وجود این‌ها، دومین فیلم بلند نویسنده‑کارگردان جول تیلور در جنبه‌های زیادی ناکام می‌ماند؛ ضعف‌ها آنچه می‌توانست به یک تریلر علمی‑تخیلی بامزه و جذاب تبدیل شود را تضعیف کرده‌اند. بهتر است از دیدن این فیلم صرف‌نظر کنید.