فیلم The Tender Bar 2021

به نظر من، فیلم «The Tender Bar» بسیار خسته‌کننده است. احساس می‌کردم که قبلاً این فیلم را دیده‌ام و داستان آن به‌قدری پیش‌بینی‌پذیر و یکنواخت بود که جذابیتی نداشت. به نوعی شبیه یک بازپخش ضعیف از فیلم «Hillbilly Elegy» در سال 2020 به نظر می‌رسید. با این حال، باید بگویم که بن افلک در این فیلم عملکرد بسیار خوبی دارد و حتی دوست داشتم داستان حول...

به نظر من، فیلم «The Tender Bar» بسیار خسته‌کننده است. احساس می‌کردم که قبلاً این فیلم را دیده‌ام و داستان آن به‌قدری پیش‌بینی‌پذیر و یکنواخت بود که جذابیتی نداشت. به نوعی شبیه یک بازپخش ضعیف از فیلم «Hillbilly Elegy» در سال 2020 به نظر می‌رسید. با این حال، باید بگویم که بن افلک در این فیلم عملکرد بسیار خوبی دارد و حتی دوست داشتم داستان حول شخصیت او بچرخد، نه شخصیت اصلی این فیلم 2021. به جز افلک، هیچ‌کدام از بازیگران دیگر برایم جذاب نبودند و به همین دلیل هیچ‌کدام از شخصیت‌های دیگر هم برایم اهمیت نداشتند. این فیلم حتی بد هم نیست، فقط برای من بسیار خسته‌کننده است. به‌ندرت پیش می‌آید که چنین چیزی را بنویسم، اما بن افلک به‌راحتی بهترین بخش این اقتباس کم‌رمق از داستان خودزندگی‌نامه‌ای جی. آر. موهرینگر است. این فیلم داستان کودکی او را از دیدگاه دانیل رانیری جوان روایت می‌کند و بعداً به دوران تحصیلش در ییل با بازی تای شرایدن می‌پردازد. نیم‌ساعت اول فیلم نسبتاً سرگرم‌کننده است. این جوان با مادرش در خانه‌ای که پدری خودخواه دارد و از آن‌ها دور است، زندگی می‌کند و خانه‌اش محیطی شاداب و پرجنب‌وجوش است. یکی از ساکنان اصلی این خانه، دایی جذاب و باهوش او "چارلی" (با بازی افلک) است که بار محلی را اداره می‌کند و مشتریان کارگری با او ارتباط خوبی دارند و استعدادهای علمی این جوان را تشویق می‌کنند. اما این نیم‌ساعت به‌سرعت به پایان می‌رسد و باقی فیلم واقعاً داستانی غیرالهام‌بخش از یک جوان، "عشق اولش" و جستجوی او برای یک الگوی مثبت مردانه است. به نظرم تای شرایدن بازیگری بی‌روح است. او زیبایی دارد، اما در هیچکدام از نقش‌هایش به‌خوبی نمی‌درخشد و بازی‌هایش همگی کمی یکنواخت هستند. او در این فیلم هم با کلمات پرشور سخن می‌گوید، اما بازی‌اش به‌خوبی آن را منتقل نمی‌کند. موسیقی متن هم بار زیادی از دیالوگ‌ها را بر دوش می‌کشد و احساس می‌کنم زمان فیلم بیشتر از 1 ساعت و 45 دقیقه است. خوشحالم که این فیلم را تماشا کردم، اما فکر نمی‌کنم دوباره آن را ببینم. این فیلم که توسط ویلیام موناها نوشته شده و جورج کلونی آن را کارگردانی کرده، نگاهی سطحی به سال‌های شکل‌گیری یک نویسنده در حال تلاش است. این موضوع تازه‌ای نیست و قبلاً در فیلم‌های مشابهی همچون «Unstrung Heroes»، «Almost Famous» و سه‌گانه «اوجین» نیل سایمون به‌خوبی پوشش داده شده است. جی. آر. مگوایر (با بازی دانیل رانیری و تای شرایدن)، که بر اساس نویسنده و روزنامه‌نگار آمریکایی جی. آر. موهرینگر ساخته شده، در یک خانواده عجیب و غریب بزرگ می‌شود — مادر تنها، پدر بی‌مسئولیت، پدربزرگ زودرنج با قلبی طلا و دایی باحالی که نقش پدر را هم ایفا می‌کند. تنها چیزی که فیلم «The Tender Bar» دارد این است که پدربزرگ و دایی‌اش با بازی کریستوفر لوید و بن افلک هستند. "وقتی 11 ساله هستی، دایی چارلی می‌خواهی"، جی. آر. می‌گوید. نمی‌توانم با این جمله مخالف باشم، به‌ویژه اینکه دایی چارلی صاحب بار دیکنز است که قفسه‌هایش پر از مشروبات و کتاب‌هاست. حالا این فیلمی است که باید ساخته می‌شد: فیلمی که در آن بن افلک به‌عنوان یک بارتنر فیلسوف خودآموخته، نوشیدنی و حکمت‌های مردمی را به‌طور یکسان ارائه می‌دهد و کریستوفر لوید بهترین مشتری اوست. متأسفانه، آنچه در اینجا داریم، متنی تکراری است که تلاش‌های افلک و لوید به سختی می‌تواند آن را از سادگی بالاتر ببرد. همچنین، پتانسیلی که شرایدن در فیلم‌های «Mud» و «Joe» نشان داده بود، به نظر می‌رسد که در دوران بلوغ او از بین رفته است. در این دو فیلم، شرایدن می‌توانست با متیو مک‌کانهی و نیک کیج هم‌پای شود، اما در اینجا افلک به راحتی او را پشت سر می‌گذارد. بدتر از همه این است که از چندین نفر می‌شنویم که جی. آر. نویسنده خوبی است، اما هیچ دلیل واقعی برای این ادعا ارائه نمی‌شود — تنها جملات کلیشه‌ای، مانند اشاره به یک چیزی که نمی‌توان نام برد یا این‌که "شما از لحظه‌ای که بگویید نویسنده‌اید، نویسنده هستید." آنچه او نمی‌فهمد این است که صحبت کردن درباره کار و جدی بودن در مورد آن دو چیز کاملاً متفاوت است.