فیلم About Dry Grasses 2023

وقتی مفهوم فیلم را شنیدم، راستش زیاد علاقمند نشدم. داستان دربارهٔ معلم جوانی است که پس از خدمت اجباری در روستایی کوچک امیدوار است به استانبول منتقل شود. بعد از انتظار طولانی، همهٔ امیدش برای فرار از این زندگی تیره را از دست می‌دهد، اما همکارش نورای به او کمک می‌کند دیدگاهش را بازیابد. نقطه‌‌ای در فیلم بود که ناگهان فهمیدم دارم «سینما» می‌بینم. از...

وقتی مفهوم فیلم را شنیدم، راستش زیاد علاقمند نشدم. داستان دربارهٔ معلم جوانی است که پس از خدمت اجباری در روستایی کوچک امیدوار است به استانبول منتقل شود. بعد از انتظار طولانی، همهٔ امیدش برای فرار از این زندگی تیره را از دست می‌دهد، اما همکارش نورای به او کمک می‌کند دیدگاهش را بازیابد. نقطه‌‌ای در فیلم بود که ناگهان فهمیدم دارم «سینما» می‌بینم. از ترکیه بابت این فیلم سپاسگزارم؛ واقعاً لطفی بود! دو ساعت درامی گیرا که در یک ساعت پایانی، کارگردان اوج می‌گیرد. «شاهکار» تنها واژه‌ای است که برای این فیلم برازنده است. نامزد نخل طلای کن ۲۰۲۳، نوری بیلگه جیلان فیلمی متفاوت و درخشان در کوه‌های برفی ترکیه ساخته است. فیلم زندگی در یک مدرسه ابتدایی در روستایی کوچک و حال‌وهوای معلمان و کودکان را واکاوی می‌کند؛ ظاهراً موضوعی ساده، اما شاید این تأمل در باب شرّ قوی‌ترین نمونه‌ای باشد که تاکنون دیده‌ام. در فیلم نه خونریزی‌ای نشان داده می‌شود و نه خشونت آشکار؛ همه‌چیز از طریق دیالوگ‌های ظریف، سکوت‌ها و فاصله‌های میان کلمات آشکار می‌گردد و مطالعه‌ای عمیق دربارهٔ دستکاری و قدرت ارائه می‌دهد. وقتی فیلم‌سازان بزرگ زیر رژیم‌های سرکوبگر زندگی می‌کنند، نمی‌توانند مستقیماً حکومت را نقد کنند؛ جیلان اما دنیا‌ی شرّ را از تالارهای قدرت به راهروهای مدرسهٔ کودکان منتقل می‌کند. شرّ در اینجا نه با خشونت صریح که با زبان و رفتارهای ملایم و مخرب، آدم‌ها—از جمله کودکان—را نابود می‌کند. فیلم نشان می‌دهد کسانی که می‌توانند جلوی این تخریب را بگیرند اما اراده‌ای ندارند یا کنار می‌ایستند، چگونه از عاملان شرّ محافظت می‌کنند؛ نتیجه برای قربانیان ویران‌کننده است، و بسیاری حتی از آسیبی که می‌بینند آگاه نیستند. عالی؛ این فیلم را از دست ندهید.