فیلم The Long Voyage Home 1940

جان وین در نقش یک ملوان سوئدی ظاهر می‌شود که در آغاز جنگ جهانی دوم بر روی یک کشتی باربری در حال حمل بار مواد منفجره از ایالات متحده به بریتانیا است. شخصیت «اولسن» او شاید یکی از پایدارترین اعضای خدمه کشتی باشد، زیرا او حداقل یک خانه و مادر سالخورده‌ای دارد که می‌تواند به آنجا برگردد. تقریباً همه افراد دیگر در کشتی واقعاً بی‌هدف...

جان وین در نقش یک ملوان سوئدی ظاهر می‌شود که در آغاز جنگ جهانی دوم بر روی یک کشتی باربری در حال حمل بار مواد منفجره از ایالات متحده به بریتانیا است. شخصیت «اولسن» او شاید یکی از پایدارترین اعضای خدمه کشتی باشد، زیرا او حداقل یک خانه و مادر سالخورده‌ای دارد که می‌تواند به آنجا برگردد. تقریباً همه افراد دیگر در کشتی واقعاً بی‌هدف هستند. آن‌ها با نوشیدن هر چه بیشتر رم و بهره‌برداری از هر زنی که حاضر به آمدن به کشتی باشد، زندگی خود را می‌گذرانند. این یک جامعه نزدیک است و اگرچه گاهی اوقات به شدت دعوا و بگومگو می‌کنند، اما به یکدیگر نیز توجه دارند. آن‌ها به نوعی تحت رهبری «دریسکول» (توماس میچل) هستند، اما وورد باند، بری فیتزجرالد و ایان هانتر نیز در میان آنها هستند که مجبورند با طیفی از احساسات مواجه شوند که معمولاً توسط مردان در فیلم‌های هالیوودی به تصویر کشیده نمی‌شود. در این ماجراجویی جان فورد، بشریت غالب وجود دارد که بیشتر یک تحلیل روانشناختی از چگونگی تأثیر شرایط سمی و پایدار بر ذهن حتی قوی‌ترین شخصیت‌هاست - و بیایید واقع‌بین باشیم، هیچ‌یک از این مردان واقعاً قوی نیستند! این فیلم همچنین درس مهمی در مورد آنچه که مردانگی در مواجهه با عدم قطعیت طولانی به شمار می‌رود، ارائه می‌دهد و کاملاً از هر گونه رمانس خالی است - مگر اینکه به «فردا»ی دوپلیس ملدرید نات‌ویک در انتهای فیلم اشاره کنیم! این فیلم قطعه‌ای اندیشمندانه است که شاید چندان هم مطابق انتظار شما نباشد.