انیمیشن Tom and Jerry 2021

یکی از بهترین چیزهایی که می‌توان درباره فیلم سینمایی «تام و جری» که اکنون در HBO Max پخش می‌شود گفت این است که کاملاً فاجعه‌آمیز نیست. انیمیشن روشن و پرجنب‌وجوش است، بازیگران انسانی اجراهایی بامزه و کمی خنده‌دار ارائه می‌دهند و فیلم به ریشه‌های نسخهٔ کلاسیک کارتونی وفادار می‌ماند. فیلم خیلی خنده‌دار یا خلاقانه نیست، اما داستان سرگرم‌کننده‌ای دربارهٔ یک عروسی سلبریتی که به‌هم می‌ریزد...

یکی از بهترین چیزهایی که می‌توان درباره فیلم سینمایی «تام و جری» که اکنون در HBO Max پخش می‌شود گفت این است که کاملاً فاجعه‌آمیز نیست. انیمیشن روشن و پرجنب‌وجوش است، بازیگران انسانی اجراهایی بامزه و کمی خنده‌دار ارائه می‌دهند و فیلم به ریشه‌های نسخهٔ کلاسیک کارتونی وفادار می‌ماند. فیلم خیلی خنده‌دار یا خلاقانه نیست، اما داستان سرگرم‌کننده‌ای دربارهٔ یک عروسی سلبریتی که به‌هم می‌ریزد و هتلی رسمی در نیویورک که برای رفع مشکل موش از یک گربه استفاده می‌کند، بستر مناسبی برای کمی هرج‌ومرج بامزه فراهم می‌کند. ترکیب انیمیشن کلاسیک با بازی زنده، جلوه‌هایی بهتر از انتظار ارائه می‌دهد. بازیگران (از جمله کلویی گریز مورتز، مایکل پِنا، پاللاوی شاردها و کالین جاست) در تعامل با نسخه‌های کارتونی‌شان خوب عمل می‌کنند و عناصر کارتونی یادآور تام و جری کلاسیک است. داستان رقابت میان این دو را دوباره شعله‌ور می‌کند، اما برای تماشاگران امروزی به‌روزرسانی شده است. کمدی فیزیکی و شوخی‌های دیداری بخش عمدهٔ خنده‌ها را فراهم می‌کنند، اما طنز بیشتر از این فراتر نمی‌رود. همچنین شوخی‌های کم‌اهمیت و چند گرهٔ داستانی قابل‌انتقاد وجود دارد (فیلم چندان از برخی کلیشه‌ها فراتر نمی‌رود) که ممکن است برای برخی بزرگسالان آزاردهنده باشد. «تام و جری» چندان درخشان نیست، ولی هم‌چنان بد هم نیست؛ برای اکثر کودکان کافی است تا چند ساعت سرگرم شوند. روح کارتون‌های قدیمی در این فیلم اصلاً دیده نمی‌شود و این بزرگ‌ترین ناامیدی است. البته فیلم تا حدی می‌تواند خانواده‌ها را سرگرم کند — هرچند احتمالاً نه والدین — و می‌توان تصور کرد برخی کودکان بارها آن را تماشا کنند. اما برای کسانی که دنبال بازگرداندن جادوی کارتون‌های قدیمی‌اند، بهتر است سراغ اثر دیگری بروند. — جوئل کالکوف خدای من! چرا؟ به چه دلیل؟ اصلاً چه کسی فکر کرد این ایده خوبی است؟ ما که به‌طور منظم شلوغ‌کاری‌های «جری»، دشمن دیرینه‌اش «تام» و آزاردهنده‌اش «اسپایک» را تماشا می‌کردیم خوب می‌دانیم که این شخصیت‌ها وقتی در قالب مجموعه‌های پنج‌دقیقه‌ای سریع و مفرح از کمدی اسلپ‌استیک عرضه می‌شوند بهتر عمل می‌کنند. این فیلم اما اثری کند و بی‌روح است که صرفاً وسیله‌ای شده تا کلویی گریز مورتز («کایلا») نشان دهد لبخند زیبایی دارد اما چیز دیگری برای عرضه ندارد؛ او در فیلم نقش کسی را بازی می‌کند تا در هتلی استخدام شود. در این‌جا قرار است یک عروسی سلبریتی با تم هندی برگزار شود و او مسئول برگزاری مراسم «بن» و «پریتا» است — همراه با فیل‌های کارتونی — تا همه‌چیز به‌خوبی پیش برود. پس از هرج‌ومرج قابل‌پیش‌بینی، تام و جری باید اختلافات‌شان را کنار بگذارند و با هم متحد شوند تا به او کمک کنند. وقتی بار داستان بر دو شخصیت کارتونی است، شاید قابل‌تحمل باشد؛ در غیر این‌صورت این یک فاجعه در تاریخ انیمیشن است که باید به دورترین گوشه‌ها سپرده شود. تعجب‌آور! راستش نمی‌خواهم بگویم این فیلم وحشتناک است… اما تقریباً همین است. برای یک اثر «تام و جری»، حضور واقعی تام و جری بسیار کم است و تمرکز بیشتری روی بازیگران زنده قرار دارد تا شخصیت‌های کارتونی. صادقانه بگویم، این بزرگ‌ترین ایراد کار است. باقی مسائل دقیقاً همان چیزی است که انتظار می‌رود. به‌خصوص که «تام و جری» ذاتاً مناسب یک فیلم بلند نیست. بنابراین داستان به همان اندازه کلیشه‌ای است که انتظار می‌رود، و مشکل اصلی این است که این کلیشه باید روی شخصیت‌های عنوان‌شده تمرکز می‌داشت، اما این‌گونه نیست.