فیلم Man in the Shadow 1957

زورگوی شهرستان بینگهام فیلم «مردی در سایه» به کارگردانی جک آرنولد و نویسندگی جین ال. کون ساخته شده است. در این فیلم جف چاندلر، اورسن ولز، کالین میلر، بن الکساندر، جان لارچ و باربارا لارنس بازی می‌کنند. موسیقی (بدون ذکر نام) از هانس جی. سالتر و هرمن استاین است و فیلم‌برداری را آرتور ای. آرلینگ انجام داده است. شهر دامداری اسپورلاین تحت سلطهٔ ویرجیل رنچلر (ولز) است؛...

زورگوی شهرستان بینگهام فیلم «مردی در سایه» به کارگردانی جک آرنولد و نویسندگی جین ال. کون ساخته شده است. در این فیلم جف چاندلر، اورسن ولز، کالین میلر، بن الکساندر، جان لارچ و باربارا لارنس بازی می‌کنند. موسیقی (بدون ذکر نام) از هانس جی. سالتر و هرمن استاین است و فیلم‌برداری را آرتور ای. آرلینگ انجام داده است. شهر دامداری اسپورلاین تحت سلطهٔ ویرجیل رنچلر (ولز) است؛ تنها فردی که حاضر نیست در برابر این حکومت خودکامه سر خم کند، کلانتر بن سادلر (چاندلر) است. «Obreos No Son Permitidos A Traves De Esta Cerca.» این نوشته به این معنی است که کارگران مزرعه اجازهٔ عبور از این نرده را ندارند؛ جمله‌ای است که بینندگان این اثر جوّآلود و مرتبط به فرم سینمااسکوپ را از همان ابتدا مواجه می‌کند و کاملاً لحن ناپسندِ داستان را می‌سازد. داستان نسبتاً ساده است: شهری در دست یک آدم تجاری نامطلوب است که خود و یارانش را بالاتر از قانون می‌دانند؛ مردم شهر هم تا حدی همین تصور را دارند و خط را رعایت می‌کنند، حتی با وجود نژادپرستی آشکار و رفتار نابرابر نسبت به اقوام دیگر. وقتی قتلی رخ می‌دهد، کلانتری شرافتمند و وفادار به قانون پا به میدان می‌گذارد و همان‌طور که انتظار می‌رود، باید تنها در برابر تیغِ این استبداد بایستد. «حالا شوکه شدی؟ شما مردم باانصاف همهٔ شماها شوکه شدید؟ به خدا چرا؟ چون اسمم بن سادلر است به جای خوآن مارتین؟ چون من مالیات‌پردازم نه یک دوره‌گرد؟» فیلم پس از ایجاد فضا، بیشتر به تلخی‌های سیاسی، سوءاستفاده از قدرت و وجدان پریشان می‌پردازد تا اینکه صرفاً یک اثر اکشن باشد. ممکن است پایانش را حدس بزنید، اما روایت و بازی‌ها چنان گیرا هستند که از اولین تا آخرین فریم مخاطب را درگیر نگه می‌دارند. تعدادی تصاویر برجسته در فیلم هستند که دل هر فیلم نوآری را نوازش می‌کنند: نماهای شبانهٔ شهر، جرمی شنیع که در سایهٔ چراغ آویزان رخ می‌دهد، نورپردازی تهدیدآمیز مزرعهٔ رنچلر و قوتِ اعمال مجرمانه که با مهارت ساخته شده‌اند. هم آرنولد و هم آرلینگ چشم تیزبینی برای تأثیر بصری دارند. ولز لازم نیست خودش را به زحمت بیندازد اما با نقشِ مرد بدِ بزرگ تأثیرگذار ظاهر می‌شود، و لارچ هم در نقش نوچه‌ای زبر و بدخلق خوب از آب درمی‌آید. متأسفانه نقشِ میلر در مقام دختر رنچلر صرفاً نمادی است که هر بازیگری می‌توانست آن را ایفا کند؛ نقشی که ظاهراً فقط برای به تصویر کشیدن لحظه‌ای است که او تا زیرپوش لخت می‌شود و از پدرش آزرده است. بالاتر از همه اما چاندلر می‌ایستد؛ برخی او را چوب‌پنبه‌ای می‌خوانند، اما در این نقش هیچ اثری از آن نیست. نقشی همچون این، ارزش‌های او—ظرافت‌هایش، توانمندی جسمانی‌اش و آرامشی که دارد—را به نمایش می‌گذارد و انسان را نسبت به زندگی و حرفهٔ کوتاهش افسوس‌خور می‌کند. از نظر مضمون، چنین سوژه‌ای بهتر در جاهای دیگر اجرا شده است، اما در مجموع این اثر قابل تحسین است و برای بینندگانی که برای اولین‌بار با آن آشنا می‌شوند، ارزش کشف دارد. نمره: 7/10