فیلم Jane Got a Gun 2015

فیلم Jane Got a Gun نقدهای متفاوتی گرفته و نظرها درباره‌اش کاملاً دو قطبی است: عده‌ای آن را فیلمی دست‌کم‌گرفته‌شده و ارزش دیدن می‌دانند و گروهی دیگر آن را وسترنی کند و نه‌چندان موفق می‌خوانند. خلاصهٔ کوتاه داستان: جِین هَموند مجبور می‌شود برای نجات شوهرش از دست باند بی‌شمار «بیشاپ»، از عشق سابقش دن فراست کمک بخواهد. فیلم بر بازپس‌گیری و تلاش برای نجات و موضوعات...

فیلم Jane Got a Gun نقدهای متفاوتی گرفته و نظرها درباره‌اش کاملاً دو قطبی است: عده‌ای آن را فیلمی دست‌کم‌گرفته‌شده و ارزش دیدن می‌دانند و گروهی دیگر آن را وسترنی کند و نه‌چندان موفق می‌خوانند. خلاصهٔ کوتاه داستان: جِین هَموند مجبور می‌شود برای نجات شوهرش از دست باند بی‌شمار «بیشاپ»، از عشق سابقش دن فراست کمک بخواهد. فیلم بر بازپس‌گیری و تلاش برای نجات و موضوعات انتقامی-رستگاری تمرکز دارد و از ساختار فلش‌بک برای شکل‌دادن به روابط شخصیت‌ها استفاده می‌کند. نکات مثبت - بازیگران اصلی مثل ناتالی پورتمن و جوئل اجرتون تحسین شده‌اند و بسیاری از نقدها بازی آن‌ها را قوی می‌دانند. - فیلم در برخی لحظات احساس و کشش عاطفی خوبی ایجاد می‌کند و نقش‌ها سرمایه‌گذاری احساسی قابل‌توجهی دارند. - فیلم‌برداریِ مندی واکر و لوکیشن‌های نیومکزیکو بسیار چشم‌نواز است و نمای بصری چشم‌گیری ارائه می‌دهد. موسیقی هم در ایجاد فضا مؤثر است. - پایان‌بندی برای برخی تماشاگران غیرمنتظره و رضایت‌بخش بوده و همین باعث شده فیلم ارزش یک بار دیدن دوباره را داشته باشد. نکات منفی - برخی منتقدان پورتمن را بازیگر نامناسبی برای نقش جِین می‌دانند و معتقدند انتخاب بازیگر خوب از آب درنیامده است. - فیلم ریتم کندی دارد؛ برای بیننده‌ای که انتظار یک وسترن پرشور و پرسرعت را دارد، خسته‌کننده و کند به نظر می‌رسد. - ساختار پر از فلش‌بک در چند مورد موجب سردرگمی بینندگان شده و برخی صحنه‌ها نیاز به تلخیص یا پرداخت بهتر داشتند. - نقش ایوان مک‌گرگور به‌عنوان آنتاگونیست برای بسیاری ناامیدکننده بوده و احساس می‌شود ظرفیت بیشتری می‌توانست در آن شخصیت نشان داده شود. - در حالی که فیلم تلاش می‌کند جلوه‌ای سخت و خشونت‌آمیز داشته باشد، در نهایت تا حدی «همه‌چیز به‌خوبی ختم می‌شود» است و همین برای برخی از طرفداران وسترنِ خشنِ کلاسیک نقطه‌ضعف محسوب شده است. جمع‌بندی این فیلم برای دوستداران جدی ژانر وسترن که با ریتم کند و ساختار بازه‌ها (فلش‌بک‌ها) کنار می‌آیند، می‌تواند تجربهٔ مفیدی باشد و شاید با دیدن دوباره بیشتر قابل‌درک و لذت‌بخش شود. در عین حال، اگر دنبال وسترنی پرتنش و مستقیم هستید، این اثر شاید آن انتظارات را برآورده نکند. نمره‌هایی که منتقدان داده‌اند بین حدود 7 تا 8 از 10 و ارزیابی‌هایی در محدودهٔ B- هم دیده شده است؛ به‌طور کلی فیلم اثری قابل احترام اما بحث‌برانگیز و نه بی‌عیب است.