فیلم Bird 1988

شخصاً فیلم «Bird» به کارگردانی کلینت ایستوود را بسیار خسته‌کننده یافتم. بدون شک داستانِ جالبی دارد، اما به قدری ساده و یکنواخت روایت شده که جذابیتش از بین می‌رود. پیش از دیدن فیلم چیزی دربارهٔ چالرِی پارکر نمی‌دانستم و همین کنجکاوی اولیه باعث شد تا همچنان علاقه‌ام حفظ شود. خودم طرفدار جدی جاز نیستم، اما هر وقت این سبک موسیقی پخش می‌شود از شنیدنش لذت می‌برم. با...

شخصاً فیلم «Bird» به کارگردانی کلینت ایستوود را بسیار خسته‌کننده یافتم. بدون شک داستانِ جالبی دارد، اما به قدری ساده و یکنواخت روایت شده که جذابیتش از بین می‌رود. پیش از دیدن فیلم چیزی دربارهٔ چالرِی پارکر نمی‌دانستم و همین کنجکاوی اولیه باعث شد تا همچنان علاقه‌ام حفظ شود. خودم طرفدار جدی جاز نیستم، اما هر وقت این سبک موسیقی پخش می‌شود از شنیدنش لذت می‌برم. با این حال نتوانستم وارد فضای فیلم شوم. انگار ۱۶۰ دقیقه فیلم را صرف تکرار صحنه‌هایی از این دست کرده بودند: اجرا، مستی و/یا افسردگی، اجرا، مستی و/یا افسردگی و الی آخر. احساس نکردم چیز تازه‌ای دربارهٔ زندگی پارکر یاد می‌گیرم. عملاً وقتی تیتراژ شروع شد با خودم نفس راحتی کشیدم. فُرِست ویتاکر را بازیگر دوست‌داشتنی‌ای می‌دانم و احتمالاً به‌خاطر بازی او از امتیاز دادن پایین‌تر صرف‌نظر کردم. در مورد بازیگران دیگر هم چیزی در خاطر ندارم؛ البته این را بیشتر ناشی از ساختِ فیلم می‌دانم تا ضعفِ خودِ بازیگران که قطعاً تلاش‌شان را کرده‌اند. خلاصه اینکه فیلم خیلی طولانی‌ست. این شخصیت موضوع جذابی برای ساخت فیلم است و به نظرم یک اثر حدوداً ۱۰۰ دقیقه‌ای می‌توانست مناسب‌تر باشد. در مجموع حیف است.