فیلم Dragon: The Bruce Lee Story 1993

تجلیلی از بی‌همتای بروس لی و نمادی که او نمایندگی می‌کرد «اژدها: داستان بروس لی» (1993) به کارگردانی راب کوهن، با بازی جیسون اسکات لی در نقش ستاره هنرهای رزمی، زندگی اولیه او در هنگ‌کنگ تا آغاز تازه‌اش در منطقه سان‌فرانسیسکو را دنبال می‌کند؛ جایی که مدرسه هنرهای رزمی تأسیس می‌کند، با معشوقه‌اش (لورن هالی) آشنا می‌شود و راهی عرصهٔ تلویزیون و سینما می‌گردد. در مسیر،...

تجلیلی از بی‌همتای بروس لی و نمادی که او نمایندگی می‌کرد «اژدها: داستان بروس لی» (1993) به کارگردانی راب کوهن، با بازی جیسون اسکات لی در نقش ستاره هنرهای رزمی، زندگی اولیه او در هنگ‌کنگ تا آغاز تازه‌اش در منطقه سان‌فرانسیسکو را دنبال می‌کند؛ جایی که مدرسه هنرهای رزمی تأسیس می‌کند، با معشوقه‌اش (لورن هالی) آشنا می‌شود و راهی عرصهٔ تلویزیون و سینما می‌گردد. در مسیر، ناچار است با دشمنان مختلفی روبه‌رو شود، از جمله شیاطین درونی دوران کودکی‌اش. این فیلم اساساً داستانی از فقر تا ثروت است و به‌خاطر ترکیب خوب پویایی، لذت و درامِ قدرتمند در ردیف فیلم‌های مورد علاقه‌ام قرار می‌گیرد. من فیلم‌های رزمی زیادی ندیده‌ام، اما «اژدها» به‌سادگی بهترینِ نمونه‌هایی است که دیده‌ام. فیلم زندگی واقعی را با اسطوره‌سازی هالیوودی درمی‌آمیزد، کاری که بسیاری از زندگی‌نامه‌های سینمایی انجام می‌دهند (مثل «بوفالو بیل» و «قلبِ شیر»). در این نوع فیلم‌ها اصل داستان حقیقت دارد، اما برای ساختن قهرمانی فراواقعی و در عین حال سرگرم کردن مخاطب، عناصر داستانی تخیلی یا اغراق‌آمیز نیز به کار می‌رود؛ چون زندگی واقعی اغلب یکنواخت و کم‌رمق است و هدف فیلم‌ها اساساً سرگرم کردن و جذب مخاطب است، نه بازسازی دقیق و مو به مو حقیقت. فیلم از همان ابتدای کار نشان می‌دهد که قصد اسطوره‌پردازی دارد؛ مثل صحنه‌ای که بروس در یک رقص با ملوانان مغرور انگلیسی درگیر می‌شود و یکی از آن‌ها را به‌اندازه‌ای پرتاب می‌کند که به‌صورت زنجیره‌ای چند نفر دیگر را هم واژگون می‌کند، همراه با صدای برخورد شبیه توپ بولینگ به پین‌ها. این صحنه مشخصاً هرگز دقیقاً اتفاق نیفتاده، اما موقعیت‌هایی شبیه به آن رخ داده‌اند، حتی اگر برای شخص دیگری بوده باشند. وضعیتی مشابه دربارهٔ درگیری در باشگاه هم صدق می‌کند: خود صحنه ممکن است رخ نداده باشد، اما نمونه‌هایی از آن در زندگی وجود داشته‌اند. فیلم در اصل تجلیلی است از بروس لی، مهارت خارق‌العاده‌اش در هنرهای رزمی و ژانری که او به شهرت رساند. اگر دنبال یک زندگی‌نامهٔ مستند و دقیق از زندگی او هستید، بهتر است سراغ دو کتابی بروید که نویسنده‌ها زیر عنوان آورده شده‌اند. «اژدها» تا حدودی بر اساس خودزندگی‌نامهٔ لیندا لی کادوِل (همسر بروس) ساخته شده است. بعضی‌ها گمان می‌کنند او از فیلم راضی نبوده چون بخش‌هایی از آن تخیلی‌اند (مثلاً آسیب کمر بروس که در فیلم نمایش داده می‌شود، در واقع ناشی از بلند کردن وزنه بوده است)، اما عملاً او از محصول نهایی راضی بود. دلیل پذیرشِ این اغراق‌ها هم روشن است: این بزرگ‌نمایی‌ها به اسطورهٔ بروس لی کمک می‌کرد، اسطوره‌ای که برای خودش هم سودمند بود. فیلم تلفیقی از هیجان‌های رزمی و درام است و تقریباً هر ده دقیقه یک صحنهٔ اکشن هیجان‌انگیز دارد. در بعضی صحنه‌ها شخصیت‌ها اختیار زمان و مکان را به‌دست می‌آورند؛ البته در دنیای واقعی به‌دلیل محدودیت‌های قوانین نیوتن چنین کارهایی امکان‌پذیر نیست، اما برای سرگرمی پذیرفتنی است. همین عنصر باعث شده که برخی فیلم را به خاطر عبور سریع از یک رویداد به رویداد دیگر و نپرداختن کافی به احساسات عمیق نقد کنند؛ اما من با این دیدگاه مخالفم. در چند صحنه احساسات قوی را لمس کردم، مثلاً وقتی بروس به لیندا می‌گوید «تو باعث می‌شوی باور کنم هر کاری می‌توانم بکنم» یا وقتی او با خشم خواستار ترک اتاق بیمارستانش می‌شود، و به‌خصوص فروپاشی او در هنگ‌کنگ که بسیار تأثیرگذار است (خودم هم تجربه‌هایی مشابه داشته‌ام و می‌دانم آن حس چیست). در نقش لیندا، لورن هالی در اوجِ آمادگی فیزیکی و بازیگری تحسین‌برانگیز است. مدت فیلم حدود دو ساعت است و در کالیفرنیا (سان‌فرانسیسکو، لس‌آنجلس و والنسیای کالیفرنیا)، ماکائو و هنگ‌کنگ فیلم‌برداری شده است. فیلمنامه را سه نویسنده بر اساس خودزندگی‌نامهٔ لیندا لی کادوِل (Bruce Lee: The Man Only I Knew) و کتاب رابرت کلاوز (Bruce Lee: The Biography) نوشته‌اند. نمره: A-