فیلم Funny Girl 1968

باربارا استرایسند در این تصویر از زندگی اولیه دختر وودویل و فانی برایس فوق‌العاده است. از آغاز humble او و با کمک دوستش ادی رایان، ما شاهد توجه فلورنس زیگفلد به او هستیم، پیش از آنکه حرفه‌اش به افسانه‌ای تبدیل شود. شخصیت‌پردازی استرایسند واقعی و اصیل است؛ ویژگی‌های یهودی‌اش، ظاهر نه چندان جذابش و رفتارهای جسورانه‌اش به طرز دلنشینی به تصویر کشیده شده‌اند، در حالی...

باربارا استرایسند در این تصویر از زندگی اولیه دختر وودویل و فانی برایس فوق‌العاده است. از آغاز humble او و با کمک دوستش ادی رایان، ما شاهد توجه فلورنس زیگفلد به او هستیم، پیش از آنکه حرفه‌اش به افسانه‌ای تبدیل شود. شخصیت‌پردازی استرایسند واقعی و اصیل است؛ ویژگی‌های یهودی‌اش، ظاهر نه چندان جذابش و رفتارهای جسورانه‌اش به طرز دلنشینی به تصویر کشیده شده‌اند، در حالی که به تدریج به عشق دلربایش، عمر شریف، که نقش نیک آرسنتین را نیز به خوبی ایفا می‌کند، دل می‌بازد. رابطه پرتنش آن‌ها که با دیالوگ‌های تند و تیز و مجموعه‌ای برجسته از آهنگ‌ها از شاعران برنده جوایز جولی استاین و باب مریل، جیمز هانلی و گرانت کلارک همراه است، این اثر را به یک تئاتر عالی بر روی پرده بزرگ تبدیل می‌کند. آهنگ‌هایی مانند "Second Hand Rose"، "People" و "Don't Rain on My Parade" از زمان‌های قدیم به استانداردهای کتاب آهنگ آمریکایی تبدیل شده‌اند و توسط بزرگان موسیقی همواره اجرا می‌شوند. همچنین شخصیت‌های جانبی جذابی، به ویژه در ابتدای فیلم، وجود دارند که این اثر کلاسیک سینما از ویلیام وایلر را تماشایی می‌کنند. این فیلم از آزادی‌های شاعرانه برخوردار است؛ این یک خودزندگی‌نامه نیست، بلکه فقط یک سرگرمی لذت‌بخش به مدت ۲½ ساعت است.