فیلم Beating Hearts 2024

«کلوتِر» (با بازی مالک فریکاه) پسر معروف مدرسه است که در برابر جوان‌ترِ «ژاکلین» (مالوری وانِک) به معشوقی می‌رسد که هم‌سنگ اوست و با وجود اینکه از دو دنیا کاملاً متفاوت می‌آیند، شروع به پیوند خوردن می‌کنند. او به ژاکلین دل می‌بازد، اما به‌جای آنکه آلبوم موردعلاقه‌اش—«The Cure»—را برایش بخرد، آن را برایش می‌قاپد؛ نمونه‌ای دیگر از جرم‌های کوچک او که در نهایت به ده...

«کلوتِر» (با بازی مالک فریکاه) پسر معروف مدرسه است که در برابر جوان‌ترِ «ژاکلین» (مالوری وانِک) به معشوقی می‌رسد که هم‌سنگ اوست و با وجود اینکه از دو دنیا کاملاً متفاوت می‌آیند، شروع به پیوند خوردن می‌کنند. او به ژاکلین دل می‌بازد، اما به‌جای آنکه آلبوم موردعلاقه‌اش—«The Cure»—را برایش بخرد، آن را برایش می‌قاپد؛ نمونه‌ای دیگر از جرم‌های کوچک او که در نهایت به ده سال زندان برای او می‌انجامد. وقتی او (اکنون با بازی فرانسوا سیویل) از زندان آزاد می‌شود، به محله قدیمی برمی‌گردد تا کارش را بگیرد و شاید دوباره با او ارتباط برقرار کند، اما می‌فهمد هیچ‌چیز آن‌طور که رهایش کرده بوده پابرجا نمانده است. با خشونتی که همیشه در کمین اوست، می‌داند تغییر تنها راهی است که شاید بتواند او را با «جکی» (این‌بار با بازی آدل اگزارکُپولوس) آشتی دهد؛ جکی هم از وقتی او رفته، بی‌دردسر نبوده. او اکنون با رئیسی به نام «جفری» (وِنسان لاسکُست) زندگی می‌کند، اما این زندگی آشکارا بیشتر از سر مصلحت است تا از سر عشق. این فیلم درام-اکشنی واقع‌گرا و با انتخاب بازیگران منسجم است که هرچند مسیر داستانی نسبتاً قابل‌پیش‌بینی‌ای دارد، اما از چهار اجرای بازیگری واقعاً تأثیرگذار سود می‌برد؛ ترکیبی از شور عشق جوانانه و تعارض ناشی از ناامیدیِ کلوتِر که او را به تنها راهی می‌کشاند که فکر می‌کند پیش رو دارد. فیلم دیالوگ‌های زیادی ندارد که به نظرم به نفعش است و موسیقی متن دهه ۱۹۸۰ هم به درک فضای زمانهٔ شخصیت‌ها کمک می‌کند، وقتی هر یک با سرعت و به‌صورتی کاملاً متفاوت رشد می‌کنند. این فیلم درباره شخصیت‌هاست تا کلیت سناریو، و هرچند پایانِ کم‌رمقِ داستان چندان دل‌چسب نبود، اثری محکم و تماشاکردنی است.