فیلم Café Society 2016

پسری از شرق، دختری از غرب و انتخاب زندگی‌شان بر سر عشق. اگر شما یک فیلم‌باز یا منتقد فیلم هستید، هیچ سالی بدون دیدن یک فیلم از وودی آلن به پایان نمی‌رسد. او مانند تاکاشی میکه در هالیوود است، اما نکته این است که همیشه کارش را به خوبی انجام می‌دهد. او سبک خاصی در ارائه صحنه‌ها ایجاد کرده است که شبیه به وس اندرسون و...

پسری از شرق، دختری از غرب و انتخاب زندگی‌شان بر سر عشق. اگر شما یک فیلم‌باز یا منتقد فیلم هستید، هیچ سالی بدون دیدن یک فیلم از وودی آلن به پایان نمی‌رسد. او مانند تاکاشی میکه در هالیوود است، اما نکته این است که همیشه کارش را به خوبی انجام می‌دهد. او سبک خاصی در ارائه صحنه‌ها ایجاد کرده است که شبیه به وس اندرسون و تعداد کمی دیگر است. منحصر به فرد بودن، آثار او را تعریف می‌کند و این فیلم نیز داستانی پیچیده و عاشقانه دارد که نیمه اول آن در لس آنجلس و نیمه دوم در نیویورک اتفاق می‌افتد. یک جوان یهودی آمریکایی می‌خواهد شانس خود را در هالیوود امتحان کند و از دایی‌اش که یک مدیر مشهور و پرمشغله در صنعت فیلم است، کمک می‌خواهد. او عاشق دستیار شخصی دایی‌اش می‌شود، اما او فاش می‌کند که در حال حاضر یک دوست‌پسر دارد. پس از چند پیچیدگی در داستان، این رابطه به مثلث عاشقانه تبدیل می‌شود. اینکه چه کسی به چه کسی می‌رسد و چطور همه چیز به پایان می‌رسد، پرده‌ای بر فیلم می‌کشد. مانند همیشه، روایت پس‌زمینه وودی آلن نقش مهمی در داستان‌گویی داشت و تمام مشکلات عاشقانه به خوبی بیان شدند. فیلم به خوبی آغاز می‌شود، در میانه‌اش به بهترین شکل پیشرفت می‌کند، اما پایان خوبی ندارد. من از نتیجه‌گیری یا ۱۰-۱۵ دقیقه آخر فیلم خوشم نیامد. اما خوشبختانه از کلیشه‌های معمول دوری کرد و تیتراژ پایانی قبل از روشن شدن وضعیت داستان به نمایش درآمد. این یکی از شیوه‌های پایان‌بندی است که به وضوح به اندازه بسیاری از فیلم‌ها هوشمندانه نیست. با این حال، فیلم ارزش دیدن را دارد، به خاطر داستان مناسب و اجراهای عالی و به وضوح به خاطر وودی آلن. _6/10_