فیلم Resurrection 1999

ببینید، من هم به اندازه‌ی بقیه از پلیس‌ها بدم می‌آید، اما ناتوانی هر یک از افسران در این فیلم واقعاً عصبانی‌کننده است. Resurrection می‌توانست احتمالاً جالب باشد — خلاصه‌ی داستان‌اش هم این انتظار را می‌داد — اما همه‌چیز سطحی باقی ماند. راستش انگیزه‌ای که در توضیحات فیلم آمده آن‌قدر آسان از دست می‌رود که مطمئن نیستم اصلاً به آن پرداخته شده باشد. می‌دانم Se7en محبوب...

ببینید، من هم به اندازه‌ی بقیه از پلیس‌ها بدم می‌آید، اما ناتوانی هر یک از افسران در این فیلم واقعاً عصبانی‌کننده است. Resurrection می‌توانست احتمالاً جالب باشد — خلاصه‌ی داستان‌اش هم این انتظار را می‌داد — اما همه‌چیز سطحی باقی ماند. راستش انگیزه‌ای که در توضیحات فیلم آمده آن‌قدر آسان از دست می‌رود که مطمئن نیستم اصلاً به آن پرداخته شده باشد. می‌دانم Se7en محبوب بود، اما مردم آن فیلم را فقط به‌خاطر داشتن تابلوهای قتل دوست نداشتند؛ آن فیلم داستان و شخصیت‌های خوبی هم داشت. Resurrection چنین ویژگی‌هایی ندارد. امتیاز نهایی: ★★ — نکاتی داشت که به من خوش آمد، اما محصول نهایی ضعیف بود. Resurrection نسخه‌ای توخالی از Se7en است (همراه باران فراوان همیشگی)؛ بی‌مغز ولی پر از صحنه‌های دلخراش. به‌جای نمایش هفت گناه کبیره، قاتل افراد را براساس نام حواریون هدف قرار می‌دهد — پنج حواری به‌طور مشخص؛ ظاهراً کامل کردن دوازده نفر خیلی زمان‌بر بوده. علاوه بر این، شرور از قربانیانش اجزای مختلف بدن را جدا می‌کند تا «پسر مسیح» را «بازسازی» کند. بازسازی؟ عیسی مصلوب شد، نه مثلاً کشته‌شده‌ای که تکه‌تکه شده باشد؛ پس چرا بدنش نیاز به بازسازی دارد؟ (حالا اگر موضوع درباره‌ی هر یک از «چهل شهید» انگلستان و ولز بود، داستان فرق می‌کرد.) نیمه‌ی فیلم قاتل نوار صوتی‌ای برای کارآگاه جان پردوم (کریستوفر لامبرت) می‌فرستد؛ قسمتی از آن در اخبار پخش می‌شود و زنی در یک ساختمان آپارتمانی صدا را به یکی از همسایه‌هایش نسبت می‌دهد و می‌گوید «به نظر آدم خیلی خوبی می‌رسد، اما شرط می‌بندم خیلی از قاتلان زنجیره‌ای همین‌طور هستند.» در یک چرخش که اگر احمقانه نبود می‌توانست زیرکانه باشد، آن «همسایه» معلوم می‌شود مردی نابینا است که قاتل واقعی به او پول داده تا نوار را ضبط کند. واقعاً. پس به‌گفته‌ی این زن، «خیلی از آن قاتلان زنجیره‌ای» آدم‌های «باخُلق» و نابینا هستند؟ شاید فکر می‌کرده دارد تظاهر می‌کند، اما به‌هرحال آیا چنین جزئیاتی برای یک شاهد عجیب به‌نظر نمی‌آید که دست‌کم آن را به پلیس گزارش ندهد؟ تمام این مزخرفات بالاخره به نتیجه می‌رسند؛ بینندگان صبور با یکی از بیمارترین و کفرآمیزترین تصاویر که تا به حال در یک فیلم ترسناک دیده شده، و سپس با یکی از احمقانه‌ترین صحنه‌ها روبه‌رو خواهند شد. تصویر اول وقتی رخ می‌دهد که فرانکن‌مسیح تقریباً کامل شده نمایان می‌شود. می‌گویم «تقریباً کامل» چون، به دلایلی، قاتل به قلبِ نوزادی نیاز دارد که بعد از نیمه‌شب در عید پاک به زنی به نام مری متولد شده باشد. همه متوجه شدند؟ بذار ببینم درست متوجه شدم: آدم شرور می‌خواهد بدن مسیح را طوری «بازسازی» کند که برای یکشنبه رستاخیز آماده باشد — مضمونی که ظاهراً به یک عیسی بزرگسال اشاره دارد — اما قرار است قلب یک نوزادِ به‌تعبیر فیلم «بچه‌مسیح» را در آن بگذارد؟ همه‌چیز جنون‌آمیز و بی‌منطق است، اما به همان شیوه منجر به دومین تصویر فراموش‌نشدنی می‌شود: قاتل عروسکِ لاستیکی نوزادی را در دست می‌گیرد و تهدید می‌کند آن را از پشت بام بیمارستان رها کند، و لامبرت (که در واقعیت بدون عینک تقریباً چیزی نمی‌بیند) آن را در هوا می‌گیرد.