فیلم Orphan: First Kill 2022

«اِستر» (ایزابل فوئرمن) در یک مرکز امنیتی بسیار بالا در استونی نگهداری می‌شود؛ کسی که برای هر کس که سر راهش قرار بگیرد خطری واقعی است. با صحنه‌هایی نسبتاً خونین، او نقشهٔ فراری جسورانه‌ای می‌کشد و به طریقی به ایالات متحده می‌رسد و آلِن (راسیف ساترلند) را قانع می‌کند که دختر گمشدهٔ اوست. شاید پدر فریب بخورد، اما همسرش تریشیا (جولیا استایلز) و پسرشان گونار...

«اِستر» (ایزابل فوئرمن) در یک مرکز امنیتی بسیار بالا در استونی نگهداری می‌شود؛ کسی که برای هر کس که سر راهش قرار بگیرد خطری واقعی است. با صحنه‌هایی نسبتاً خونین، او نقشهٔ فراری جسورانه‌ای می‌کشد و به طریقی به ایالات متحده می‌رسد و آلِن (راسیف ساترلند) را قانع می‌کند که دختر گمشدهٔ اوست. شاید پدر فریب بخورد، اما همسرش تریشیا (جولیا استایلز) و پسرشان گونار (متیو فینلان) زود متوجه ماجرا می‌شوند — هرچند به نظر می‌رسد آن‌ها هم اسراری برای پنهان کردن دارند. آیا آتش‌بس شکننده‌ای میان آن‌ها برقرار می‌شود؟ نه، البته که نه؛ و صادقانه بگویم برایم اهمیتی نداشت. او خیلی راحت در خانوادهٔ ثروتمند آمریکایی پذیرفته می‌شود (آیا هیچ آزمایش دی‌اِن‌اِی‌ای با پدر انجام نمی‌شود؟) و همزمان که داستان کند پیش می‌رود، از هرگونه منطق فاصله می‌گیرد. از ما خواسته می‌شود باور کنیم اِستر مظهر شر است، اما داستان پر از شکاف است مثل پنیر سوئیسی و مدام از خودم می‌پرسیدم چطور چنین چیزی حتی در دنیای سینما می‌تواند رخ دهد. فیلم یک حسن دارد و آن کوتاه بودنش است، و انصافاً باید به کارگردان ویلیام برنت بل گفت که وقتی چیزی به‌عنوان داستان شروع می‌شود، آن را طولانی نمی‌کند. با این حال، کلیت فیلم برایم خیلی بی‌معنی بود و شخصیت اصلی بیشتر لجبازی کودکانه داشت تا تهدیدی قابل‌باور.