فیلم When Calls the Heart 2013

الهام بهترین درمان برای مقابله با ترس‌های ماست. این فیلم را بعد از دیدن مجموعه‌ی «Love Comes Softly» جنت اوک انتخاب کردم. قطعاً کار دیگری از او با کیفیت حس‌برانگیز بود، اما برای یک فیلم مستقل تا حدی ناامیدکننده بود. این فیلم یک درام وسترن دلنشین بود و شروعی فوق‌العاده داشت؛ در واقع از آنچه در اولین سطر اشاره کردم، شاداب‌تر و الهام‌بخش‌تر بود. به نظر می‌رسد...

الهام بهترین درمان برای مقابله با ترس‌های ماست. این فیلم را بعد از دیدن مجموعه‌ی «Love Comes Softly» جنت اوک انتخاب کردم. قطعاً کار دیگری از او با کیفیت حس‌برانگیز بود، اما برای یک فیلم مستقل تا حدی ناامیدکننده بود. این فیلم یک درام وسترن دلنشین بود و شروعی فوق‌العاده داشت؛ در واقع از آنچه در اولین سطر اشاره کردم، شاداب‌تر و الهام‌بخش‌تر بود. به نظر می‌رسد نویسنده علاقه‌ی زیادی به روایت قصه‌های مرزهای غربی اواخر قرن نوزدهم دارد و در این ژانر استاد است. با این حال این داستان در سال 1910 کانادا اتفاق می‌افتد؛ درباره‌ی زنی جوان به نام الیزابت تِیچر از خانواده‌ای متمول که آرزوی معلم شدن دارد. او از هر چیز جدیدی می‌ترسید و هرگز سختی‌های دنیای بیرون را تجربه نکرده بود، ولی تصمیم می‌گیرد بر ترسش غلبه کند و مقابل چالش‌های زندگی بایستد. پس از یک شرط‌بندی با خواهر بزرگ‌ترش، باید نشان دهد که توانایی غلبه بر مشکلات را دارد تا شغل رویایی‌اش را به‌دست آورد. الهام او به شکلی خاص رخ می‌دهد و تصمیم می‌گیرد همان مسیر را دنبال کند. مثل بسیاری از فیلم‌های تلویزیونی، بیشتر بازیگران برایم چندان شناخته‌شده نبودند؛ نه اینکه مگی گریس تنها نقطه‌ی برجسته فیلم باشد، بلکه هر شخصیت و بازیگری که آن‌ها را جان بخشیده بود تأثیرگذار بودند. موسیقی نیز از دیگر نکات قوت فیلم بود. شیوه‌ی روایت پذیرفتنی بود، تصویربرداری مناسب و لوکیشن‌ها زیبا قرار داشتند. فیلمنامه و کارگردانی را همان سازنده‌ی چهار فیلم اول مجموعه‌ی «Love Comes Softly» برعهده داشت. پایان‌بندی فیلم خیلی ناگهانی بود و خود فیلم هم نسبتاً کوتاه بود؛ احساس کردم این تنها آغاز کار است و اشتباه نکردم. بعد از تماشا دنبال دنباله‌اش گشتم و مطمئن بودم ادامه‌ای وجود دارد و داستان‌های بیشتری برای گفتن هست؛ چیزی هم یافتم که در پاراگراف آخر خلاصه کرده‌ام. «ظاهراً من برای رفتن به غرب مناسب نیستم.» معمولاً از محصولاتی که مخصوص تلویزیون ساخته می‌شوند چندان خوشم نمی‌آید، اما اخیراً شروع به آشنایی با آن‌ها کرده‌ام و ابتدا به نقص‌های فنی‌شان گیر دادم. اما بعد فهمیدم با بودجه‌ی محدود و استانداردهای تلویزیون، این آثار بسیار قابل‌قبول‌اند. کم‌کم دارم به فیلم‌های شبکه‌ی هال‌مارک و آثار استاد جنت اوک علاقه‌مند می‌شوم. نمی‌دانم اگر این داستان به‌صورت یک فیلم سینمایی با بازیگران سرشناس ساخته می‌شد تأثیر بیشتری می‌داشت یا نه، اما از این فیلم تلویزیونی کوچک و دلنشین بسیار راضی‌ام. حالا دریافته‌ام که گاهی صحنه‌های کوچک هم می‌توانند آثار بزرگی را در سطحی درخور عرضه کنند و مخاطبان خاص خود را جذب نمایند. می‌دانم که عاشقان ادبیات اغلب از چنین اقتباس‌هایی خوششان نمی‌آید، اما من طرفدار سینما هستم و این تنها راه من برای ارتباط با ادبیات برجسته است. در این مجموعه هشت کتاب وجود دارد که به «Canadian West» شناخته می‌شوند، اما سازندگان تصمیم گرفته‌اند بقیه‌ی کتاب‌ها را به سریالی تلویزیونی تبدیل کنند. از آنجا که این فیلم را خیلی دوست داشتم، قصد دارم سریال را هم ببینم. در واقع این فیلم، فیلم پایلوت سریال بود و بازخوردها در سایت‌های فیلم بسیار زیاد و مثبت بود. خیلی مشتاقم و اگر فرصت دیدن سریال فراهم شد، در نقدهای بعدی درباره‌شان خواهم نوشت. فعلاً این فیلم را به‌شدت به مخاطب خانواده و به‌خصوص کسانی که دنبال الهام‌اند توصیه می‌کنم. 9/10